ఈరోజు భాగంలో అనుభవం:
- తల్లిలాంటి నా సాయి నన్ను తల్లిని చేసారు
తల్లిలాంటి నా సాయి నన్ను తల్లిని చేసారు
నేను ఢిల్లీనుండి గరిమశర్మ. సాయి లేకపోతే ఈరోజు నా జీవితం అసంపూర్ణంగా ఉండేది. సాయి లేనిదే నేను ఒక్క అడుగు కూడా వేయలేను. నేను జీవించి ఉన్నంతవరకు బాబా నా తోడుగా ఉంటారు. నేనెప్పుడూ ఆయనను తలచుకుంటూ ఉంటాను. "బాబా! మీరే నాకు తల్లి, తండ్రి, అన్న, అక్క మరియు మంచి స్నేహితుడు. ఏ సమయంలో నేను పిలిచినా మీరు నావెంట నిలుస్తున్నారు. థాంక్యూ సో మచ్ బాబా!"
నాకు 2013లో వివాహమైంది. కొత్త జీవితం కాస్త ఒడిదుడుకులతో నడిచినా, 2014లో నేను గర్భవతిననే శుభవార్తతో మేమెంతో సంతోషించాం. అయితే ఆ సంతోషం ఎక్కువకాలం నిలవలేదు. మూడవనెలలో నాకు అబార్షన్ జరిగింది. నేను నా భర్త చాలా క్రుంగిపోయాం. కొంతకాలానికి 2015, మే నెలలో నేను మళ్ళీ గర్భవతినయ్యాను. అయితే ఈసారి కూడా ఆ సంతోషం ఎక్కువకాలం నిలవలేదు. మునుపటిలాగానే అబార్షన్ అయ్యింది. మళ్లీ మా గుండె బద్దలైపోయింది. ఈసారి డాక్టర్ కారణం ఏమిటో తెలుసుకుందామని బిడ్డ శాంపిల్స్ తీసుకున్నారు. ఒక నెల తర్వాత డాక్టర్, "అంతా సవ్యంగానే ఉంది, సమస్యేమీ లేద"ని చెప్పారు. ఐదునెలల తర్వాత మళ్లీ నేను గర్భవతినయ్యాను. కానీ మళ్లీ అదే పరిస్థితి ఎదురైంది. ఈసారి నా భర్త శారీరకంగా, మానసికంగా పూర్తిగా క్రుంగిపోయారు. నేను జ్యోతిష్యులను సంప్రదించి వాళ్ళు చెప్పినట్లు చేశాను. కానీ ఏదో కాలం గడుస్తూ ఉండేది.
ఒకమాట అంటారు, 'ఏదైనా హృదయపూర్వకంగా చేస్తే, అది వృధా పోదు' అని. అది సత్యం. 2016లో నేను మళ్లీ గర్భవతినయ్యాను. ఈసారి నేను సాయి చేయి గట్టిగా పట్టుకున్నాను. ప్రతిరోజూ నేను, "బాబా! ఈసారి మా సంతోషాన్ని దూరం కానివ్వకండి, ఆడబిడ్డయినా, మగబిడ్డయినా పరవాలేదు, మీకు నచ్చిన బిడ్డని ఇవ్వండి" అని ప్రార్థించి ఊదీ నా నుదుటిపై పెట్టుకుని, కొంత నా కడుపుపై రాసుకునేదాన్ని. ప్రతిరోజూ ప్రతిక్షణం 'ఓం సాయిరామ్' అని స్మరిస్తూ ఉండేదాన్ని. చివరికి తల్లిలాంటి నా సాయి నన్ను తల్లిని చేశారు. సిజేరియన్ ద్వారా నేను ఒక ఆడపిల్లకు జన్మనిచ్చాను. ఆపరేషన్ జరుగుతున్నంతసేపు నేను సాయిని స్మరిస్తూనే ఉన్నాను. సిజేరియన్ జరిగినప్పటికీ, తల్లినయ్యాను అన్న సంతోషం ముందు నాకు నొప్పి, బాధ తెలియలేదు. నేను ఆపరేషన్ థియేటర్ నుండి బయటకు వస్తూనే నా భర్త నవ్వు ముఖాన్ని చూడాలనుకున్నాను. కానీ అలా జరగలేదు. రెండు, మూడురోజులు ఆయన రాకకోసం నేను ఎంతో ఎదురుచూశాను. తర్వాత తెలిసిందేమిటంటే, నా భర్త మగబిడ్డ కావాలనుకున్నారని. ఆడపిల్ల పుట్టడంతో ఆయన ముఖం చాటేశారు. అది తెలిసి నేను చాలా బాధపడ్డాను. అయితే బాబా కృపవలన కాలం గడుస్తున్నకొద్దీ మా పాప నా భర్త హృదయంలో స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది. నిజం చెప్పాలంటే ఆడపిల్ల అందరి హృదయాలలో స్థానం గెలుచుకుంటుంది. ఆ కాలమంతా నేను బాబా గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండేదాన్ని.
2017, డిసెంబరులో మా పాపకి febrile seizures (ఎటువంటి అనారోగ్య సూచనలు కనబడకుండానే శరీరంలో అధిక ఉష్ణోగ్రత ఉంటుంది. అది కొద్దికాలమే ఉంటుంది) ఎటాక్ అయ్యింది. తన పరిస్థితి చూసి నేను నిశ్చేష్టురాలినయ్యాను. వెంటనే, "బాబా! ఈ బిడ్డను మీరే ఇచ్చారు, తనని మీరే కాపాడాలి" అని ప్రార్థించాను. తరువాత బాబా స్మరణ చేసుకుంటూ తనను తీసుకుని వెళ్లి హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ చేశాను. అప్పుడు మావారికి ఫోన్ చేసి చెప్పగా, ఆయన వెంటనే హాస్పిటల్కి చేరుకున్నారు. పాపను చూస్తూ ఇద్దరమూ చాలా ఏడ్చాము. నేను, "బాబా! నా బిడ్డకు నయం చేయండి. నేను 9 గురువారాలు ఉపవాసం ఉండి, నా బిడ్డ చేతులతో తాకించి ప్రసాదాన్ని పంపిణీ చేస్తాను" అని మొక్కుకున్నాను. బాబా కృపతో మరుసటిరోజుకి తను పూర్తిగా కోలుకుంది.
ఆ తర్వాత ఒకసారి మరుసటిరోజు పాప పుట్టినరోజనగా హఠాత్తుగా తనకి తీవ్రమైన జ్వరం వచ్చింది. నేను భయంతో బాబాను ప్రార్థించాను. బాబా దయతో జ్వరం త్వరగానే తగ్గిపోయింది. "థాంక్యూ సో మచ్ బాబా! కష్టకాలంలో మా కుటుంబానికి తోడుగా ఉండి, జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్నారు".
కొన్నాళ్ళకి ఒకరోజు ఒక సిల్లీ విషయంలో నేను, నా భర్త వాదించుకున్నాము. ఆ వాదన శృతిమించి తీవ్రస్థాయికి చేరుకుంది. ఆ కోపంలో ఆయన, "నాకు మగబిడ్డ కావాలి, కానీ నా తలరాత నాకు సహాయపడకుంది" అని అన్నారు. దాంతో నాకు చాలా బాధగా అనిపించింది. అప్పటినుండి నేను బాబా గుడికి వెళ్లిన ప్రతిసారీ నా భర్త కోరికను బాబాకు చెప్పుకుని, ఆయన కోరికను నెరవేర్చమని బాబాను ప్రార్థిస్తూ ఉండేదాన్ని. హఠాత్తుగా ఒకరోజు నేను ప్రెగ్నెంట్ అని నిర్ధారణ అయింది. నేను ఆ విషయం నా భర్తతో సంతోషంగా చెప్పాను. కానీ మళ్లీ నాకు నిరాశే ఎదురైంది. ఆయన, "నాకు ఇద్దరు బిడ్డలు కావాలి. మన తలరాత బాగుంటే, అది నిజమవుతుంది" అన్నారు. కానీ నేను మాత్రం ప్రతిరోజూ, ప్రతిక్షణం నాకు కేవలం మగబిడ్డ కావాలన్న కోరికతో, "బాబా! నా కూతురికి ఒక తమ్ముడినివ్వండి. నా భర్త కోరిక నెరవేర్చండి" అంటూ ప్రార్థిస్తూ ఉండేదాన్ని. రోజులు గడుస్తూ సిజేరియన్ చేయాల్సిన రోజు వచ్చింది. ఆ ముందురోజు రాత్రి నేనస్సలు నిద్రపోలేదు. "బాబా! మీరు నాతో ఉండండి. దయచేసి నా చేయి విడిచిపెట్టకండి" అని ఏడుస్తూ బాబాను ప్రార్థించాను. బాబా నాకంటే ముందే ఆపరేషన్ థియేటర్కి చేరుకున్నారు. ఆపరేషన్ థియేటర్లోకి తీసుకుని వెళ్ళాక అక్కడ గోడకున్న బాబా క్యాలెండరును చూసి నా మనసుకు ధైర్యం వచ్చింది. ఉదయం 11 గంటలకి ఆపరేషన్ మొదలైంది. నేను శుభవార్త కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉండగా, డాక్టర్, "గరిమా! నీ కోరిక నెరవేరింది, నీవు ఒక మగబిడ్డకు జన్మనిచ్చావు" అని చెప్పింది. నేను ఆనందంతో, "థాంక్యూ బాబా! నా కోరిక నెరవేర్చారు" అని చెప్పుకున్నాను. నా భర్త కూడా చాలా సంతోషించారు. "బాబా! మీరు నన్ను ఆశీర్వదించినట్లే, అందర్నీ ఆశీర్వదించండి. ఎప్పుడూ నాకు తోడుగా ఉండండి. నన్నెప్పుడూ విడిచిపెట్టకండి. నేను చెడుమార్గంలోకి వెళ్లకుండా చూడండి. అహంభావానికి లోనుకాకుండా నన్ను కాపాడండి. నేను తెలిసీ తెలియక ఏవైనా తప్పులు చేస్తే దయచేసి నన్ను క్షమించండి. థాంక్యూ బాబా!"
నేను ఢిల్లీనుండి గరిమశర్మ. సాయి లేకపోతే ఈరోజు నా జీవితం అసంపూర్ణంగా ఉండేది. సాయి లేనిదే నేను ఒక్క అడుగు కూడా వేయలేను. నేను జీవించి ఉన్నంతవరకు బాబా నా తోడుగా ఉంటారు. నేనెప్పుడూ ఆయనను తలచుకుంటూ ఉంటాను. "బాబా! మీరే నాకు తల్లి, తండ్రి, అన్న, అక్క మరియు మంచి స్నేహితుడు. ఏ సమయంలో నేను పిలిచినా మీరు నావెంట నిలుస్తున్నారు. థాంక్యూ సో మచ్ బాబా!"
నాకు 2013లో వివాహమైంది. కొత్త జీవితం కాస్త ఒడిదుడుకులతో నడిచినా, 2014లో నేను గర్భవతిననే శుభవార్తతో మేమెంతో సంతోషించాం. అయితే ఆ సంతోషం ఎక్కువకాలం నిలవలేదు. మూడవనెలలో నాకు అబార్షన్ జరిగింది. నేను నా భర్త చాలా క్రుంగిపోయాం. కొంతకాలానికి 2015, మే నెలలో నేను మళ్ళీ గర్భవతినయ్యాను. అయితే ఈసారి కూడా ఆ సంతోషం ఎక్కువకాలం నిలవలేదు. మునుపటిలాగానే అబార్షన్ అయ్యింది. మళ్లీ మా గుండె బద్దలైపోయింది. ఈసారి డాక్టర్ కారణం ఏమిటో తెలుసుకుందామని బిడ్డ శాంపిల్స్ తీసుకున్నారు. ఒక నెల తర్వాత డాక్టర్, "అంతా సవ్యంగానే ఉంది, సమస్యేమీ లేద"ని చెప్పారు. ఐదునెలల తర్వాత మళ్లీ నేను గర్భవతినయ్యాను. కానీ మళ్లీ అదే పరిస్థితి ఎదురైంది. ఈసారి నా భర్త శారీరకంగా, మానసికంగా పూర్తిగా క్రుంగిపోయారు. నేను జ్యోతిష్యులను సంప్రదించి వాళ్ళు చెప్పినట్లు చేశాను. కానీ ఏదో కాలం గడుస్తూ ఉండేది.
ఒకమాట అంటారు, 'ఏదైనా హృదయపూర్వకంగా చేస్తే, అది వృధా పోదు' అని. అది సత్యం. 2016లో నేను మళ్లీ గర్భవతినయ్యాను. ఈసారి నేను సాయి చేయి గట్టిగా పట్టుకున్నాను. ప్రతిరోజూ నేను, "బాబా! ఈసారి మా సంతోషాన్ని దూరం కానివ్వకండి, ఆడబిడ్డయినా, మగబిడ్డయినా పరవాలేదు, మీకు నచ్చిన బిడ్డని ఇవ్వండి" అని ప్రార్థించి ఊదీ నా నుదుటిపై పెట్టుకుని, కొంత నా కడుపుపై రాసుకునేదాన్ని. ప్రతిరోజూ ప్రతిక్షణం 'ఓం సాయిరామ్' అని స్మరిస్తూ ఉండేదాన్ని. చివరికి తల్లిలాంటి నా సాయి నన్ను తల్లిని చేశారు. సిజేరియన్ ద్వారా నేను ఒక ఆడపిల్లకు జన్మనిచ్చాను. ఆపరేషన్ జరుగుతున్నంతసేపు నేను సాయిని స్మరిస్తూనే ఉన్నాను. సిజేరియన్ జరిగినప్పటికీ, తల్లినయ్యాను అన్న సంతోషం ముందు నాకు నొప్పి, బాధ తెలియలేదు. నేను ఆపరేషన్ థియేటర్ నుండి బయటకు వస్తూనే నా భర్త నవ్వు ముఖాన్ని చూడాలనుకున్నాను. కానీ అలా జరగలేదు. రెండు, మూడురోజులు ఆయన రాకకోసం నేను ఎంతో ఎదురుచూశాను. తర్వాత తెలిసిందేమిటంటే, నా భర్త మగబిడ్డ కావాలనుకున్నారని. ఆడపిల్ల పుట్టడంతో ఆయన ముఖం చాటేశారు. అది తెలిసి నేను చాలా బాధపడ్డాను. అయితే బాబా కృపవలన కాలం గడుస్తున్నకొద్దీ మా పాప నా భర్త హృదయంలో స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది. నిజం చెప్పాలంటే ఆడపిల్ల అందరి హృదయాలలో స్థానం గెలుచుకుంటుంది. ఆ కాలమంతా నేను బాబా గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండేదాన్ని.
2017, డిసెంబరులో మా పాపకి febrile seizures (ఎటువంటి అనారోగ్య సూచనలు కనబడకుండానే శరీరంలో అధిక ఉష్ణోగ్రత ఉంటుంది. అది కొద్దికాలమే ఉంటుంది) ఎటాక్ అయ్యింది. తన పరిస్థితి చూసి నేను నిశ్చేష్టురాలినయ్యాను. వెంటనే, "బాబా! ఈ బిడ్డను మీరే ఇచ్చారు, తనని మీరే కాపాడాలి" అని ప్రార్థించాను. తరువాత బాబా స్మరణ చేసుకుంటూ తనను తీసుకుని వెళ్లి హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ చేశాను. అప్పుడు మావారికి ఫోన్ చేసి చెప్పగా, ఆయన వెంటనే హాస్పిటల్కి చేరుకున్నారు. పాపను చూస్తూ ఇద్దరమూ చాలా ఏడ్చాము. నేను, "బాబా! నా బిడ్డకు నయం చేయండి. నేను 9 గురువారాలు ఉపవాసం ఉండి, నా బిడ్డ చేతులతో తాకించి ప్రసాదాన్ని పంపిణీ చేస్తాను" అని మొక్కుకున్నాను. బాబా కృపతో మరుసటిరోజుకి తను పూర్తిగా కోలుకుంది.
ఆ తర్వాత ఒకసారి మరుసటిరోజు పాప పుట్టినరోజనగా హఠాత్తుగా తనకి తీవ్రమైన జ్వరం వచ్చింది. నేను భయంతో బాబాను ప్రార్థించాను. బాబా దయతో జ్వరం త్వరగానే తగ్గిపోయింది. "థాంక్యూ సో మచ్ బాబా! కష్టకాలంలో మా కుటుంబానికి తోడుగా ఉండి, జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్నారు".
కొన్నాళ్ళకి ఒకరోజు ఒక సిల్లీ విషయంలో నేను, నా భర్త వాదించుకున్నాము. ఆ వాదన శృతిమించి తీవ్రస్థాయికి చేరుకుంది. ఆ కోపంలో ఆయన, "నాకు మగబిడ్డ కావాలి, కానీ నా తలరాత నాకు సహాయపడకుంది" అని అన్నారు. దాంతో నాకు చాలా బాధగా అనిపించింది. అప్పటినుండి నేను బాబా గుడికి వెళ్లిన ప్రతిసారీ నా భర్త కోరికను బాబాకు చెప్పుకుని, ఆయన కోరికను నెరవేర్చమని బాబాను ప్రార్థిస్తూ ఉండేదాన్ని. హఠాత్తుగా ఒకరోజు నేను ప్రెగ్నెంట్ అని నిర్ధారణ అయింది. నేను ఆ విషయం నా భర్తతో సంతోషంగా చెప్పాను. కానీ మళ్లీ నాకు నిరాశే ఎదురైంది. ఆయన, "నాకు ఇద్దరు బిడ్డలు కావాలి. మన తలరాత బాగుంటే, అది నిజమవుతుంది" అన్నారు. కానీ నేను మాత్రం ప్రతిరోజూ, ప్రతిక్షణం నాకు కేవలం మగబిడ్డ కావాలన్న కోరికతో, "బాబా! నా కూతురికి ఒక తమ్ముడినివ్వండి. నా భర్త కోరిక నెరవేర్చండి" అంటూ ప్రార్థిస్తూ ఉండేదాన్ని. రోజులు గడుస్తూ సిజేరియన్ చేయాల్సిన రోజు వచ్చింది. ఆ ముందురోజు రాత్రి నేనస్సలు నిద్రపోలేదు. "బాబా! మీరు నాతో ఉండండి. దయచేసి నా చేయి విడిచిపెట్టకండి" అని ఏడుస్తూ బాబాను ప్రార్థించాను. బాబా నాకంటే ముందే ఆపరేషన్ థియేటర్కి చేరుకున్నారు. ఆపరేషన్ థియేటర్లోకి తీసుకుని వెళ్ళాక అక్కడ గోడకున్న బాబా క్యాలెండరును చూసి నా మనసుకు ధైర్యం వచ్చింది. ఉదయం 11 గంటలకి ఆపరేషన్ మొదలైంది. నేను శుభవార్త కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉండగా, డాక్టర్, "గరిమా! నీ కోరిక నెరవేరింది, నీవు ఒక మగబిడ్డకు జన్మనిచ్చావు" అని చెప్పింది. నేను ఆనందంతో, "థాంక్యూ బాబా! నా కోరిక నెరవేర్చారు" అని చెప్పుకున్నాను. నా భర్త కూడా చాలా సంతోషించారు. "బాబా! మీరు నన్ను ఆశీర్వదించినట్లే, అందర్నీ ఆశీర్వదించండి. ఎప్పుడూ నాకు తోడుగా ఉండండి. నన్నెప్పుడూ విడిచిపెట్టకండి. నేను చెడుమార్గంలోకి వెళ్లకుండా చూడండి. అహంభావానికి లోనుకాకుండా నన్ను కాపాడండి. నేను తెలిసీ తెలియక ఏవైనా తప్పులు చేస్తే దయచేసి నన్ను క్షమించండి. థాంక్యూ బాబా!"
సర్వం శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు!
