సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2101వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవం:

• పెళ్ళైన 15ఏళ్లకు సంతాన భాగ్యం ప్రసాదించిన బాబా - మొదటి భాగం

---

సాయి బంధువులకు నా నమస్కారాలు. నా పేరు సునీత. మావారి పేరు జయరాజ్. మాది వైజాగ్. నాకు సాయి అంటే చాలా ఇష్టం. నా దినం సాయి నామస్మరణతో మొదలవుతుంది.  2001లో నాకు పెళ్లైంది. మా వైవాహిక జీవితంలో ఎటువంటి కలహాలు, కష్ఠాలు ఎప్పుడూ లేవు. కానీ ఏదో లోటు ఉండేది. కారణం మాకు పెళ్ళైన 14 ఏళ్ల వరకు పిల్లలు లేకపోవడం. ఎందరో దేవుళ్ళను వేడుకొని ఎన్నో పూజలు చేశాము. వైజాగ్‌లో ఉన్న డాక్టర్ల అందరినీ సంప్రదించాము. కానీ లాభం లేకపోయింది. ఎంత ఉన్నా మా జీవితంలో ఆనందం కరువైంది. అటువంటి మా జీవితాల్లో 14 ఏళ్ళ తర్వాత బాబా వరప్రసాదంగా మా బాబు రాకతో ఆనందం వెల్లివిరిసింది. బాబా ఇచ్చిన ఆ గొప్ప వరం గురించి చెప్పే ముందు బాబా నా జీవితంలోకి ఎలా వచ్చారో ముందు చెప్తాను.

నాకు పెళ్ళై 2, 3 సంవత్సరాలు అవుతున్నప్పుడు నేను ఒక మేడం దగ్గర బ్యూటీషియన్ కోర్స్ నేర్చుకున్నాను. ఆ మేడమ్ 'సాయి చరిత్ర' చదువు అని మొట్టమొదటిసారి 'సచ్చరిత్ర' పుస్తకం నాకిచ్చింది. అప్పటికి నాకు బాబా గురించి తెలియదు. అయినా నేను ఆ పుస్తకం చదివేదాన్ని. కానీ, కొంచెం చదివితే చాలు నిద్ర వచ్చేస్తుండేది. అందువల్ల కొంచెం చదవడం, పడుకోవడం, మళ్లీ కొంచెం చదవడం, పడుకుండిపోవడం చేసేదాన్ని. అంటే చదివింది మనసుకు పట్టించుకునేదాన్ని కాదు. అయినా బాబా అంటే ఇష్టం ఏర్పడింది. కానీ, లోతైన ప్రేమ కలగలేదు. తర్వాత కొన్ని సంవత్సరాలు గడిచేసరికి నాకే తెలియకుండానే నేను బాబాకి దగ్గరయ్యాను. ఎప్పుడూ బాబా నాతో ఉన్నారనే భావన నాలో ఎక్కువైంది. ఎక్కడికి వెళ్ళినా, ఏమి చేస్తున్నా బాబా నాతోనే ఉన్నారన్న నమ్మకంతో ఉండేదాన్ని. ఆయన గురించే ఎక్కువగా ఆలోచిస్తుండేదాన్ని. రోజూ ఫోటోలో బాబాను చూసి మాట్లాడుకుంటూ ఉండేదాన్ని. అన్ని విషయాలు ఆయనతో పంచుకుంటూ ఉండేదాన్ని. కొంతకాలానికి ఆరోగ్యం బాగాలేదని మా చిన్నాన్నని వైజాగ్ కేర్ హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ చేసారు. అప్పుడు మా కజిన్ బ్రదర్(మా చిన్నాన్నగారి అబ్బాయి(సాయిసురేష్)తో సమయం గడిపే అవకాశం వచ్చింది. మేము ఎలాంటి వాళ్ళమంటే, 'ఎవరు ఏమైపోయినా మనకి ఎందుకు? మనకి బాబా ఉన్నారు?' అని అనుకునే రకం. మేము ఎప్పుడు కలిసినా బాబా గురించే మాట్లాడుకునేవాళ్ళం. తన ద్వారా బాబా గురించి నాకు తెలియని విషయాలు తెలిసాయి. బాబా పట్ల నా అవగాహన విస్తృతమై, ఆయన మీద విశ్వాసం మరింత బలపడింది. ఆ తర్వాత నేను బాబా గురించి ఎక్కువగా చదవడం వల్ల ఆయనపై ప్రేమ మరింత అధికమైంది. ఎంతలా అంటే, బాబానే నా జీవితం అనేంతగా. అప్పటినుండి బాబా ప్రేమను ఇంకా ఇంకా అధికంగా పొందుతున్నాను. ఆ తండ్రి అనుగ్రహవర్షంలో తడుస్తున్నాను.

నేను బాబాని నా పెద్దకొడుకు అనుకుంటాను. ఎందుకంటే, నాకు పెళ్ళైన 14 సంవత్సరాల వరకు పిల్లలు పుట్టలేదు(14 సంవత్సరాల తర్వాత బాబా అనుగ్రహంతో బాబు పుట్టాడు). బాబు పుట్టకముందు నాలో నేను బాబాని నా బిడ్డగా భావించేదాన్ని. ఎందుకో తెలియదు కానీ, నాకు ఎప్పుడూ అలానే అనిపించేది. నేను బాబాతో, "నాకు పిల్లల్ని ఇవ్వాలనిపిస్తే ఇవ్వండి. లేదంటే మీరు ఉన్నారు కదా నా కొడుకుగా. మీరే మమ్మల్ని కొడుకులా చూసుకోవాలి" అని ఎప్పుడూ మాట్లాడుకునేదాన్ని. బాబాని చూస్తే చాలు, అలా అనిపించేది నాకు. ఎవరైనా "పిల్లలు లేరా?" అని నన్ను అడిగితే, "ఎందుకు లేరు, బాబాయే నా బిడ్డ" అని అనేదాన్ని. ఇంకా, "బాబా నాకు బిడ్డను ఇస్తారు. లేకపోయినా పరవాలేదు. బాబా ఉన్నారు కదా!" అని ఎప్పుడూ అనేదాన్ని. బాబాని మాత్రం సదా "బాబా! నాకు బిడ్డను ఇవ్వండి. కానీ నేను శిరిడీ వచ్చిన తరువాత ఇవ్వండి" అని అడిగేదాన్ని(సాయి ఫ్రెండ్స్ ఇవన్ని బాబాకి నాకు మద్య జరిగిన సంభాషణలు. ఈ రోజు మీతో పంచుకుంటున్నందుకు నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది గాని, నన్ను మీరు పిచ్చిదాన్ని అనుకోవద్దు). కానీ నేను, మావారు శిరిడీ వెళ్ళాలని చాలాకాలంగా అనుకుంటున్నప్పటికీ వెళ్ళలేకపోయేవాళ్ళం. అలా ఉండగా మా జీవితంలో ఎన్నడూ జరగని ఒక అనుభవం జరిగింది. అదేమిటంటే, మా ఇంట్లో ఉన్న అక్వేరియంలోని చేపలు పిల్లలు పెట్టాయి. మేము చాలా సంతోషించాము. అప్పుడు నాకెందుకు అనిపించిందో గానీ, 'నాకు బిడ్డను ప్రసాదించడానికి బాబా మమ్మల్ని శిరిడీ రమ్మంటున్నారని' అనిపించింది. దాంతో మేము 2014, నవంబర్‌లో మొట్టమొదటిసారి శిరిడీ వెళ్ళడానికి టిక్కెట్లు బుక్ చేసుకున్నాము. మాతోపాటు మా అమ్మ వస్తానంటే, తనకి కూడా రిజర్వేషన్ చేసాము. ఇంకా నా ఆనందానికి అవధులు లేవు. వీధిలో అందరికీ శిరిడీ వెళ్తున్నామని చెప్పి, ఎంతో ఆత్రంగా ఆరోజు కోసం ఎదురుచూసాను.

ఆ రోజు రానే వచ్చింది. ఆ రోజు ఉదయం 4 గంటలకు ప్రయాణానికి సిద్ధమవుతూ నీళ్ల ట్యాంక్‌లో నీళ్లు లేవని మోటార్ ఆన్ చేసి మర్చిపోయాము. మా ఇంటి మెడ మీద ఉన్న రెండు ట్యాంక్‌లూ నిండిపోయి నీళ్లు మేడపై నుంచి పైపుల ద్వారా కిందకి భీకరమైన శబ్దం చేస్తూ పోసాగాయి. ఆ శబ్దానికి నాకు భయమేసింది. ఆ స్థితిలో బాబా ఏదో చెప్తున్నారనిపించింది నాకు. కానీ నాకేమీ అర్థం కాలేదు. "బాబా! అంతా నీ దయ. అంతా మంచే జరగాల"ని బాబాని తలుచుకొని ఇంటి నుండి బయలుదేరి రైల్వేస్టేషన్‌కి వెళ్లి రైలు ఎక్కాము. బాబా దయవలన ప్రయాణం చాలా చక్కగా జరిగి మేము శిరిడీ చేరుకున్నాము. నేను మొట్టమొదటిసారి శిరిడీ నేలపై అడుగుపెట్టి, కాసేపట్లో బాబా దర్శనం చేసుకోబోతున్నమనే ఆనందంలో ఉబ్బితబ్బుబ్బి అయ్యాను. రూమ్‌కి వెళ్లి స్నానాలు చేసి బాబా దర్శనానికి వెళ్ళాము. మొదటిసారి బాబాని చూడగానే పట్టలేని ఆనందంతో నాకే తెలియకుండానే నా కళ్ళ నుండి నీళ్లు వచ్చాయి. బాబా తప్ప నాకు ఇంకేమీ కనిపించలేదు. మేము శిరిడీలో ఐదు రోజులు ఉన్నాము. ఆ ఐదు రోజుల్లో కాకడారతి, మధ్యాహ్నరతి, సంధ్యహారతి, శేజారతి అన్ని చూసాము. నేను ఎంతో ప్రశాంతతను అనుభవించాను. బాబా మాటల్లో చెప్పలేనంత ఆనందాన్ని ఇచ్చారు. మనసంతా ఆనందంతో నిండిపోయింది. అదే సమయంలో వైజాగ్‌లో హుధూద్ తుపాన్ బీభత్సం సృష్టించింది. వైజాగ్ అంతా నాశనం అయిపోయింది. ఆ విషయం తెలిసినప్పుడు, 'మేము శిరిడీ రావడానికి బయలుదేరిన రోజు ఉదయం పైపుల ద్వారా వచ్చిన భీకర సంకేతం రూపంలో 'ఏదో ప్రళయం రాబోతుంద'ని బాబా సూచించారని నాకు అప్పుడు అర్ధం అయ్యింది.

బాబాకి కొబ్బరికాయ సమర్పిస్తే, ఆ భక్తులకు బాబా బిడ్డను ప్రసాదించిన వృత్తాంతాలు మనం సచ్చరిత్రలో చదివాము. అందువలన శిరిడీలో బాబాకి కొబ్బరికాయ సమర్పిస్తే, బాబా నాకు బిడ్డను ఇస్తారని నాకనిపించింది. అందుకని నేను ఒక కొబ్బరికాయ తీసుకొని దర్శనానికి వెళ్ళాను. కానీ సెక్యూరిటీ గార్డులు కొబ్బరికాయని సమాధి మందిరంలోనికి తీసుకెళ్లనివ్వలేదు. నేను నా మనసులో, 'మనం బాబాకి ఏదైనా యిస్తామనుకుంటే, దానిని బాబా మన నుండి ఎలాగైనా తీసుకుంటారు కదా! మరి నా దగ్గర ఎలా తీసుకుంటారో బాబా' అని అనుకున్నాను. అందరం బాబా దర్శనం చేసుకొని బయటకు వచ్చాక మా అమ్మ టీ త్రాగుదామంటే, టీ స్టాల్‌కి వెళ్లి టీ త్రాగాము. ఆ పక్కన కొబ్బరికాయల షాపు ఉంది. మేము టీ త్రాగేసి అక్కడినుండి బయలుదేరుతుండగా ఒక చక్కని చిన్న పిల్లాడు మా దగ్గరకి వచ్చి నా చేయి పట్టుకొని, "నాకు కొబ్బరిబొండం కావాలి, ఇవ్వు" అని అడిగాడు. నేను ఆ షాపతనిని ధర ఎంత అని అడిగితే, పెద్దది 50, చిన్నది 40 రూపాయలని చెప్పాడు. నేను, "చిన్నది ఇవ్వు" అని చెప్పాను. కానీ ఆ పిల్లాడు, "నాకు పెద్దది కావాల"ని మారాము చేసాడు. నేను చివరికి వాడి ఇష్టప్రకారం పెద్ద కొబ్బరిబొండం కొని ఇచ్చాను. ఆ పిల్లాడు త్రాగుతుండగా మావారు, "మొత్తానికి బాబాని ఏడిపించావు" అని సరదాగా అన్నారు. వెంటనే నాకు, 'నేను ఇస్తాననుకున్న కొబ్బరికాయని బాబా ఎలా తీసుకుంటారో!' అని అనుకున్న విషయం గుర్తొచ్చి వెనక్కి తిరిగి చూసాను. కానీ ఆ పిల్లాడు అక్కడ లేదు. మరెక్కడా కనిపించలేదు కూడా. ఆ రూపంలో బాబానే నేను ఇస్తానన్న కొబ్బరికాయని స్వీకరించారని నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. అలా మా శిరిడీ యాత్ర చాలా బాగా జరిగింది. మనసు నిండా తీపి జ్ఞాపకాలతో శిరిడీ నుండి వైజాగ్‌కి తిరుగు ప్రయాణమయ్యాము.

మిగతా వివరాలు తరువాయి భాగంలో... 

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2100వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవం:

• ఖచ్చితంగా బాబా ఉన్నారు - మనల్ని చూస్తున్నారు, మన ప్రార్థనలు వింటున్నారు

---

నా పేరు జగదీశ్వర్. 2026, ఏప్రిల్ 2న మా చిన్నమ్మాయి పెళ్లి కరీంనగర్‌లో, ఏప్రిల్ 29న మా అబ్బాయి పెళ్లి విశాఖపట్నంలో జరిగాయి. వేసవికాలం, ఒక్క పెళ్లికే అలసిపోయే రోజులు. అలాంటిది రెండు పెళ్లిళ్లు. ఎలా చేయగలనో అని మొదట్లో కొంచెం టెన్షన్ పడ్డాను కానీ, తర్వాత మొత్తం భారం బాబా మీద వేసి, "బాబా! నేను నిమిత్తమాత్రుణ్ణి, రెండు పెళ్లిళ్లు ఏ ఇబ్బందులు రాకుండా మీరే దగ్గరుండి జరిపించి ఆశీర్వదించండి" అని వేడుకున్నాను. బాబా దయవల్ల పెళ్లి కార్యక్రమాలు మొదలు పెట్టినప్పటినుంచి అమ్మాయి పెళ్లి కరీంనగర్‌లో, అబ్బాయి పెళ్లి విశాఖపట్నంలో, తన రిసెప్షన్ కరీంనగర్‌లో అయ్యేవరకు ఎలాంటి టెన్షన్ లేకుండా అన్నీ సక్రమంగా అనుకున్న విధంగా పూర్తయ్యాయి. అమ్మాయి పెళ్లిలో, అబ్బాయి రిసెప్షన్‌లో ఎవరో ఇద్దరు బ్రాహ్మణులు వచ్చి ఆశీస్సులు ఇచ్చి వెళ్ళారు. వాళ్ళు సాధారణంగా వచ్చేవాళ్ళో, బాబా దయ చూపి అలా వచ్చారో నాకైతే తెలియలేదు. ఇంకా డబ్బుల విషయానికి వస్తే, అప్పట్లో సివిల్ సర్వీసెస్‌కి ప్రిపేర్ అవుతున్న మా అబ్బాయి, హఠాత్తుగా మనసు మార్చుకొని యుఎస్ వెళ్లి MS పూర్తి చేసి, NVedia అనే పెద్ద కంపెనీలో సూపర్ జీతంతో జాయినయ్యాడు. ఈ పెళ్లిళ్ల ఖర్చులు తనే సర్దుబాటు చేసుకున్నాడు. ఇదంతా బాబా ముందస్తు ప్రణాళిక.

నాకు ఒక సాయిబాబా బంగారు ఉంగరం ఉంది. నేను దాన్ని అప్పుడప్పుడు పెట్టుకొని, తిరిగి లోపల దాచేస్తుంటాను. 2026, ఏప్రిల్ 2న మా చిన్నమ్మాయి పెళ్లి ఉందని వారం ముందు ఆ ఉంగరం కోసం చూస్తే, అది కనిపించలేదు. అన్నీ చోట్లా వెతికినా కానీ దొరకలేదు. నేను చాలా టెన్షన్ పడిపోయి బాబాకి దణ్ణం పెట్టుకొని, "ఎలాగైనా ఆ ఉంగరం దొరికేలా చేయమ"ని వేడుకున్నాను. ఐదు రోజుల తర్వాత మా ఆవిడ ఏదో మందు కొరకు వెతుకుతుంటే, విచిత్రంగా టాబ్లెట్ల బాక్స్‌లో బాబా ఉంగరం ఉంది.

ఇకపోతే, పెళ్ళైన తర్వాత, ఏప్రిల్ 6న భోజనాల అనంతరం మా అమ్మాయి చేతి వేలికి ఉండాల్సిన వంకి ఉంగరం లేదు. ఫోటోలలో చేస్తే భోజనం చేసేటప్పుడు తన వేలికి ఉంగరం ఉంది. ఇంకా అందరం అన్నీ చోట్లా వెతికాము కానీ, ఎక్కడా ఆ ఉంగరం దొరకలేదు. మా చిన్నమ్మాయి ఏడుస్తూ అత్తవారింటికి హైదరాబాద్ వెళ్ళింది. నేను బాబాకి దణ్ణం పెట్టుకొని, "ఎలాగైనా ఆ ఉంగరం దొరకాల"ని వేడుకున్నాను. మర్నాడు ఉదయం మా చిన్నమ్మాయి ఫోన్ చేసి, ఒక బ్యాగులో ఉంగరం ఉందని చెప్పింది. అందరం చాలా సంతోషించాం.

పెళ్లిళ్లు అయిన తర్వాత, 2026, మే 8న అందరం అంటే మా ఇద్దరు అమ్మాయిలు, అల్లుళ్లు, మనవరాలు, అబ్బాయి, కోడలు, నేను, నా భార్య బయలుదేరి ఫ్లైట్‌లో శిరిడీ వెళ్లాము. అదే రోజు ధూప్ ఆరతిలో మేము పాల్గొన్నాము. మర్నాడు 9వ తేదీ మధ్యాహ్నం 3.40కి మా రిటర్న్ ఫ్లైట్ ఉండగా నేను పొద్దున్నే బాబా దర్శనం చేసుకున్నాను. తర్వాత 10 గంటలకు అందరం టిఫిన్ చేసి దర్శనానికి సీనియర్ సిటిజన్ లైన్లో వెళ్ళడానికి ప్రయత్నిస్తే నన్ను, నా భార్యను అనుమతించి మిగతా వాళ్లను అనుమతించలేదు. దాంతో వాళ్ళు స్పెషల్ ఎంట్రీ దర్శనం టిక్కెట్టు తీసుకుని వస్తామని వెళ్లారు. అప్పటికి దాదాపు 11.10 అవుతుంది. నాకు, నా భార్యకి 20 నిమిషాల్లో దర్శనం అయింది కానీ, పిల్లలు రాలేదు. మేము ముందుగా భయపడ్డట్టే ఆరతికోసం లైన్లు ఆపేసారు. దాంతో ఒకవైపు మేము కనీసం 2 గంటలకి ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ఉండాలన్న టెన్షన్, ఇంకో వైపు పిల్లలు ఎప్పుడు బయటికి వస్తారో తెలియని పరిస్థితి. బాబానే ప్రార్థించి ఆయన మీదే భారమేసాను. బాబా దయవల్ల వాళ్ళు సరిగ్గా 1:30కి బయటకు వచ్చారు. మేము ఇంకా ఆలస్యం చేయకుండా రూమ్‌కి వెళ్లి, లగేజ్ సర్దుకొని సమయానికి ఫ్లైట్ ఎక్కి హైదరాబాద్ వచ్చాము. అక్కడ వేరే ఫ్లైట్ ఎక్కి తిరుపతి వెళ్ళాము. మే 10వ తేదీన పద్మావతి అమ్మవారి కళ్యాణం జరిపించాము. మర్నాడు 11వ తేదీ రాత్రి 9 గంటలకి మా తిరుగు ప్రయాణానికి ఫ్లైట్ ఉంది. స్వామివారి దర్శనానికి నా దగ్గర విఐపి లెటర్స్ ఉన్నా వాటిని యాక్సెప్ట్ చేయని పరిస్థితి ఎదురైంది. ఇంకా తప్పనిసరై నేను, నా భార్య మళ్లీ వచ్చి దర్శనం చేసుకుంటామని అనుకున్నాము. కానీ పిల్లలు విదేశాలకు వెళ్ళిపోతారు కాబట్టి, స్వామివారికి దణ్ణం పెట్టుకొని 11వ తేదీకి శ్రీవాణి టిక్కెట్లు తీసుకున్నాం. ఆరోజు మేము కూడా కొండపైకి వెళ్లి స్వామివారికి బయటనుండి దణ్ణం పెట్టుకొని, రాత్రి 7 కల్లా విమానాశ్రయం చేరుకున్నాము కానీ, 4 గంటలకి శ్రీవాణి బ్రేక్ దర్శనానికి లోపలికి వెళ్లిన పిల్లలు రావడానికి ఎంత టైం పడుతుందో, వాళ్లకి ఫ్లైట్ అందుతుందో, లేదో అని టెన్షన్ పడ్డాం. అయినా నాకు బాబా ఉన్నారన్న ధైర్యం మాత్రం పోలేదు. బాబా దయవల్ల వాళ్ళు మొదటి గడప దర్శనం చేసుకొని 6.30కి బయటకు వచ్చి, ఎయిర్ పోర్ట్‌కి 8 గంటల కల్లా చేరుకున్నారు. సురక్షితంగా ప్రయాణం చేసి ఇంటికి చేరుకున్నాము.

మా పెద్దమ్మాయి, అల్లుడు, మనుమరాలు పోలాండ్‌కి వెళ్ళడానికి మే 16కి టికెట్లు బుక్ చేసుకున్నారు. కానీ 5 రోజుల ముందు వాళ్ళు దుబాయ్‌కి బుక్ చేసుకున్న ఫ్లైట్ క్యాన్సిల్ అయినట్టు మెసేజ్ వచ్చింది. దాంతో వాళ్ళు తప్పనిసరై హైదరాబాద్ నుండి ఢిల్లీకి, ఢిల్లీ నుండి వియన్నాకి ఫ్లైట్, వియన్నా నుండి పోలాండ్ దేశంలోని క్రకౌకి బస్సు బుక్ చేసుకున్నారు. బస్ ఫ్లైట్‌కి లింక్ సర్వీస్ కాదు కాబట్టి, బస్సు బయలుదేరే లోపు వీళ్ళు వియన్నా చేరుకోవాలి. కానీ ఢిల్లీ నుండి వియన్నా వెళ్లే ఫ్లైట్ ఆలస్యం అయింది. దాంతో అక్కడ బస్ మిస్ అవుతుందేమో అని భయపడ్డాము. ఇక్కడ నేను బాబాకి దణ్ణం పెట్టుకొని, "పిల్లలు బస్సుకి అందేలా చూడమ"ని వేడుకున్నాను. వాళ్ళు వియన్నా చేరుకున్నాక మా పెద్దమ్మాయి చాలా ఉత్సాహంగా ఫోన్ చేసి, "బస్ అందుకున్నాము. ఒక్క నిమిషం ఆలస్యమైనా బస్సు వెళ్లిపోయేది" అని చెప్పడంతో 'మనకు బాబా ఉన్నారు కదా!' అనుకోని మనసులోనే వారికి దణ్ణం పెట్టుకున్నాను. ఆయన దయవల్ల మా పెద్దమ్మాయివాళ్ళు క్రకౌలోని వాళ్ళ ఇంటికి సురక్షితంగా చేరుకున్నారు.

తర్వాత 14వ రోజు మా అబ్బాయి, కోడలు బయలుదేరి బాబా దయవల్ల  ఇమ్మిగ్రేషన్‌లో ఎటువంటి సమస్య లేకుండా యుఎస్ చేరుకోని, వాళ్ళవాళ్ళ ఉద్యోగాల్లో చేరారు. తర్వాత మా చిన్నమ్మాయి, అల్లుడు స్లీపర్ బస్సులో గోవా వెళ్లారు. వాళ్ళ క్షేమం గురించి నేను బాబాను ప్రార్థించాను. బాబా అనుగ్రహంతో వాళ్ళు క్షేమంగా వెళ్లొచ్చారు. 100కి 200% బాబా దయవల్లనే అన్నీ సక్రమంగా జరిగాయి. నేను అందరికీ చెప్పేది ఒక్కటే, 'ఖచ్చితంగా బాబా ఉన్నారు. మనల్ని చూస్తున్నారు, మన ప్రార్థనలు వింటున్నారు. ఇది నూటికి నూరుపాళ్లు నిజం.

ఓం శ్రీసాయి సర్వభారాభృతే నమః.

బాబా సాయి చరణం

సర్వదా శరణం శరణం.

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2099వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. మనస్ఫూర్తిగా వేడుకుంటే అన్ని బాబానే చూసుకుంటారు

2. బాబును ప్రసాదించిన బాబా

---

మనస్ఫూర్తిగా వేడుకుంటే అన్ని బాబానే చూసుకుంటారు

సాయిభక్తులకు నమస్కారాలు. నేను ఒక సాయి భక్తురాలిని. సాయి నాకు ఎన్నోసార్లు సహాయం చేసి రక్షించారు. 2026, మేలో మా పాపకి జ్వరం, స్కిన్ అలర్జీ వచ్చాయి. ఇంట్లో ఉన్న హోమియో మందులు రెండు రోజులు వాడినా జ్వరం తగ్గలేదు. స్వల్ప జ్వరమే కానీ, వచ్చి పోతుండేది. అలర్జీ మాత్రం ఒళ్లంతా వచ్చి దురదతో పాప చాలా ఇబ్బందిపడింది. ఇంకా 3వ రోజు నేను పాపని హోమియో డాక్టర్ దగ్గరకి తీసుకెళితే, తగ్గుతుందని మందులిచ్చారు. అయితే, అలర్జీ కొంచెం తగ్గింది కానీ, జ్వరం తగ్గలేదు. అందుకని 5వ రోజు మళ్ళీ పాపని డాక్టరు దగ్గరకి తీసుకెళ్ళాను. డాక్టర్ మందులు మార్చి అలర్జీకి మాత్రమే ఇచ్చి, "జ్వరం తగ్గకపోతే బ్లడ్ టెస్ట్ చేయిద్దాం" అన్నారు. మర్నాడు మావారు, "జ్వరం తగ్గట్లేదు కదా! ఇంగ్లీష్ మందులకు వెళ్దాం" అనసాగారు. ఆయన అలా అంటూనే ఉన్నా ఇంగ్లీసు మందులకు వెళ్లడం నాకు ఇష్టం లేక, "బాబా! ఎన్నడూ లేనిది ఏమిటి ఈ అలర్జీ, జ్వరం. దయచేసి తగ్గించండి" అని బాబాని వేడుకున్నాను. మరుసటిరోజు జ్వరం కొద్దిగా వచ్చింది, అలర్జీ కొంచెం తగ్గింది. నేను వారం రోజులు నిద్రలేకుండా రాత్రిళ్ళు పాపని చూసుకున్నాను. బాబాని వేడుకుంటూ ఊదీ రాస్తూ ఉంటే, చివరికి జ్వరం తగ్గింది. కానీ అలర్జీ తగ్గలేదు. అప్పుడు ఎందుకైనా మంచిదని బ్లడ్ టెస్ట్ చేయిస్తే, బాబా దయవల్ల వైరల్ ఫీవర్ కాదని రిపోర్ట్ వచ్చింది. హోమియో డాక్టర్ రిపోర్ట్ చూసి, "కేవలం అలర్జీ వల్లే జ్వరం వచ్చింద"ని చెప్పి అలర్జీ పూర్తిగా తగ్గడానికి ఇంకో రెండు రకాల మందులు వ్రాసారు. వాటితో అలర్జీ మెల్లగా తగ్గుతూ వచ్చింది. పాపకి తగ్గినందుకు నేను సాయి వేయి నామాలు వ్రాసి సాయికి ధన్యవాదాలు చెప్పుకున్నాను. అయితే ఆ నామాల పుస్తకం శిరిడీ చేరుతుందని నాకప్పటికి తెలియదు. ఆ మర్నాడు మావారికి శని, ఆదివారాలు సెలవులు వస్తున్నాయని, శిరిడీ వెళ్ళి దర్శనం చేసుకోవాలని నాకనిపించింది. కానీ అప్పటికప్పుడు తత్కాల్‌లో కూడా టికెట్లు దొరకవు. అయినా విషయం మావారికి చెప్తే, మొదట తిట్టారు కానీ, తర్వాత ఏమనుకున్నారో ఏమో! ప్రీమియం తత్కాల్‌లో చాలా డబ్బు ఖర్చు పెట్టి మరీ టికెట్లు తీశారు. నాకు చాలా ఆశ్చర్యమేసింది. సంతోషంగా నేను వ్రాసిన సాయి వేయి నామాల పుస్తకంతో పాటు కొన్ని ఇంకా వ్రాయని వేయి నామాల పుస్తకాలు బ్యాగులో పెట్టుకొని శిరిడీ ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాను. ఉదయం ట్రైన్ ఎక్కిన తర్వాత నేను, మావారు, మా అమ్మ తల ఒక వేయి నామాల పుస్తకాలు వ్రాసాము. మాకు దర్శనం టికెట్లు దొరికాయి కానీ, రూమ్ దొరకనందున 'ఎలా బాబా అనుకున్నాను' కానీ, మావారి సహోద్యోగి సాయిబాబా ధవళేశ్వరం ట్రస్ట్‌లో మెంబర్. ఆయన శిరిడీలో తులసివిహార్‌లోని ధవళగిరి సాయి ఆశ్రమంలో మాకు రూమ్ ఇప్పించారు. అలా బాబానే అన్ని అమర్చి తమ దర్శనం చేయించారు. మేము వ్రాసిన 4 వేయి నామాల పుస్తకాలు బాబా సమాధికి తాకించి తిరిగి నా చేతికి ఇచ్చాక వాటిని హుండీలో వేశాను. ఈసారి మేము మొదటిసారి ద్వారకామాయికి వెళ్లి అక్కడ గోడలు తాకి తన్మయమయ్యాము  బాబాని మనస్పూర్తిగా వేడుకుంటే అన్ని ఆయనే చూసుకుంటారు. "ధన్యవాదాలు బాబా. నా భర్త, ఈ కుటుంబం అన్ని మీరు నాకిచ్చిన ప్రసాదాలే. వారి మనశ్శాంతి, సంతోషమే నేను ఎప్పుడూ కోరుకునేది. దయతో మమ్మల్ని చల్లగా చూడు తండ్రీ".

---

బాబును ప్రసాదించిన బాబా 

సాయిబంధువులకు నమస్కారం. నా పేరు సందీప్. మేము గత 10 సంవత్సరాలుగా బాబాను మా ఇంటి సభ్యుడిలా భావిస్తూ, ప్రతి విషయంలో ఆయన ఆశీస్సులు తీసుకుంటూ జీవిస్తున్నాము. బాబాకు చెప్పకుండా మేము ఏ పని ప్రారంభించము. మా జీవితంలో ఎన్నో కష్టాలు, పరీక్షలు ఎదురయ్యాయి. కొన్ని సందర్భాల్లో ఆశలు కోల్పోయిన రోజులున్నా మేమెప్పుడూ బాబాపై ఉన్న నమ్మకాన్ని మాత్రం వదలలేదు. బాబా దయవల్ల మాకు మంచి ఉద్యోగాలు వచ్చాయి. ఆర్థికంగా స్థిరపడ్డాం. హైదరాబాద్‌లో ఒక ఇల్లు కూడా తీసుకున్నాము. మాకు ఒక పాప ఉంది. ఆమె మా జీవితానికి ఆనందం తీసుకొచ్చింది. కానీ కుటుంబసభ్యులు, బంధువులు, సమాజంలోని కొందరు "ఒక బాబు కూడా ఉంటే బాగుంటుంది" అని తరచూ అంటుండేవారు. మా కుటుంబం ఎంతో ఆనందంగా, ప్రశాంతంగా జీవిస్తున్నప్పటికీ అలాంటి మాటలు కొన్నిసార్లు మనసుకు బాధ కలిగించేవి. ఆ పరిస్థితుల్లో మేము బాబాపై విశ్వాసం ఉంచి, ఆయనకు మా కోరికను విన్నవించుకున్నాము. కొంత కాలం గడిచాక బాబా ఆశీస్సులతో మాకు ఒక బాబు జన్మించాడు. మా ఆనందానికి అవధులు లేకపోయాయి. ఆ రోజు మా జీవితంలో ఎంతో ప్రత్యేకమైన రోజు. మా కుటుంబం పరిపూర్ణమైన భావన కలిగింది. మాకు సమాజంలో ఒక ప్రత్యేకమైన గౌరవం లభించినట్లు అనిపించింది. బంధువులు, స్నేహితులు కూడా చాలా సంతోషించారు. ఈ అనుభవం ద్వారా మేము బాబాను సంపూర్ణంగా విశ్వసిస్తే, ఆయన సరైన సమయంలో మనకు కావాల్సింది ప్రసాదిస్తారు. కొన్నిసార్లు ఆలస్యం జరిగినట్లు అనిపించినా, బాబా నిర్ణయం ఎప్పుడూ మన మంచికే అయి ఉంటుందని నేను తెలుసుకున్నాను. "బాబా! మీకు మా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు. ఐ లవ్ యు బాబా".

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2098వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవం:

• 'శ్రద్ధ - సబూరీ' కలిగి ఉంటే, సరైన సమయంలో అన్నీ చక్కబెడతారు బాబా

---

నా పేరు మహేశ్వర. నాకు చిన్నప్పటినుంచే శిరిడీ సాయిబాబా పట్ల భక్తి ఉంది. చాలా సందర్భాల్లో నేను ఆయన సహాయ సహకారాలను అందుకున్నాను. ఒకసారి మా ఇంటి వాటర్ ప్యూరిఫైయర్‌ లీకేజ్ సమస్యతో నేను చాలా ఇబ్బందిపడ్డాను. మొదట ఒక టెక్నీషియన్ వచ్చి GKK2 భాగాన్ని మార్చాడు. కానీ అతను సమస్యను పూర్తిగా పరిష్కరించకుండా వెళ్లిపోయినందున ఆ భాగం మార్చిన తర్వాత లీకేజ్ మరింత ఎక్కువైంది. నీరు కింద పడటం వల్ల రోజూ శుభ్రం చేయాల్సి వచ్చేది. ఫిర్యాదు చేస్తే, రెండో టెక్నీషియన్ తనకు తోచిన విధంగా చెక్ చేసి బ్యాక్ వాటర్ లీకేజ్ అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు. సమస్య అలాగే కొనసాగింది. డబ్బులు ఖర్చయినా సరైన పరిష్కారం దొరకక నాకు చాలా నిరాశ కలిగింది. అప్పుడు నేను బాబాను, "మీ ఆశీర్వాదంతో సమస్య త్వరగా పరిష్కారం కావాలి బాబా" అని ప్రార్థించాను. సర్వీస్ సెంటర్‌కు పలుమార్లు ఫిర్యాదు చేసాక మూడో టెక్నీషియన్ గురువారం మా ఇంటికి వచ్చాడు. అతను మొదట పైపులన్నీ, ఫిట్టింగ్లు చెక్ చేసి మునుపటి ఫిట్టింగ్ సరిగా లేదని గుర్తించి లీక్ అవుతున్న భాగాన్ని జాగ్రత్తగా సరిచేశాడు. కొన్ని కనెక్షన్లు కూడా మళ్లీ బిగించాడు. ఆ తర్వాత చాలాసేపు నీరు విడిచిపెట్టి పరీక్షించాడు. ఎక్కడా లీకేజీ కనిపించలేదు. అలా చివరికి బాబా దయవల్ల సమస్య పూర్తిగా పరిష్కారమైంది. నైపుణ్యం ఉన్న టెక్నీషియన్ ఉంటే సమస్య త్వరగా పరిష్కారం అవుతుందని నాకు అర్థమైంది. ఈ అనుభవం ద్వారా మంచి సర్వీస్, బాధ్యత, ముఖ్యంగా బాబా ఆశీర్వాదం ఎంత అవసరమో తెలుసుకున్నాను.

ఒకరోజు నేను నా కొత్త సోడెక్షో(Sodexo) కార్డు ఆక్టివేట్ చేయాలని అనుకున్నాను. అందులో భాగంగా పాస్వర్డ్ రీసెట్ చేస్తుంటే చాలా సమస్యలు వచ్చాయి. ఓటీపీ ఆలస్యంగా రావడం, యాప్‌లో ఎర్రర్‌లు రావడం వల్ల చాలా ఇబ్బందిపడ్డాను. పైగా ఆఫీస్ లంచ్ టైం దగ్గర పడుతుండడంతో టెన్షన్ పెరిగింది. అప్పుడు మనసులోనే 'ఈ పని త్వరగా పూర్తైయ్యేలా చూడండి సాయిబాబా' అని అనుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత మళ్లీ ప్రయత్నిస్తే, ఈసారి ఓటీపీ వెంటనే వచ్చింది. పాస్వర్డ్ మార్చడం కూడా ఎలాంటి సమస్య లేకుండా పూర్తయింది. దాంతో కొత్త  పాస్వర్డ్ ఇచ్చి లాగిన్ అయ్యాను. ఇది చిన్న విషయమే కావచ్చు కానీ, ఆ సమయంలో నాకు చాలా ఉపశమనం లభించింది. అలాగే ఇంకొకరోజు నేను ఒక ఉద్యోగ పోర్టల్‌లో ఉద్యోగానికి దరఖాస్తు చేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే, ఆ ప్రక్రియలో భాగంగా మొబైల్ నెంబర్ వెరిఫికేషన్ కోసం ఓటీపీ అవసరం అయింది. అయితే ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించినా నా ఫోన్‌కి ఓటీపీ రాలేదు. అప్పుడు నేను మనసులో, "బాబా! ఈ అవకాశాన్ని కోల్పోకుండా నాకు సహాయం చేయండి" అని భక్తితో వేడుకున్నాను. కొద్దిసేపు బాబా నామస్మరణ చేస్తూ ప్రశాంతంగా గడిపి తర్వాత మళ్లీ ప్రయత్నిస్తే, వెంటనే ఓటీపీ వచ్చి వెరిఫికేషన్ పూర్తై విజయవంతంగా దరఖాస్తు చేయగలిగాను. ఈ సంఘటనలు కొందరు యాదృచ్ఛికమని భావించవచ్చు కానీ, నాకు మాత్రం ఆ సమయంలో లభించిన ప్రశాంతత, పని సాఫీగా పూర్తవడం సాయిబాబా కృపగా అనిపించింది. బాబా చెప్పిన 'శ్రద్ధ', 'సబూరీ' జీవితంలో ఎంత ముఖ్యమో మరోసారి అర్థమైంది. నేటికీ ఆ రోజు గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా బాబాపట్ల కృతజ్ఞతతో నా మనసు నిండిపోతుంది.

ఒకరోజు నేను టీవీ ఛానళ్లు కోసం రీఛార్జ్ చేస్తే, నాకు కావాల్సిన కొన్ని ఛానళ్లు యాక్టివేట్ కాలేదు. కస్టమర్ కేర్‌ను సంప్రదించి ఫిర్యాదులు చేసినా సమస్య పరిష్కారం రాలేదు. నేను ప్రతిరోజూ బాబాను స్మరిస్తూ ఓపికగా ఎదురుచూసి చివరికి ఒకరోజు, "బాబా! ఈ సమస్యను మీరు మాత్రమే పరిష్కరించగలరు" అని బాబాని వేడుకున్నాను. కొంత సమయం తరువాత చెక్ చేస్తే, ఆశ్చర్యకరంగా మిస్ అయిన ఛానళ్లు అన్నీ యాక్టివేట్ అయ్యాయి. ఆ క్షణం బాబా నా ప్రార్థన ఆలకించారని నాకనిపించి నా హృదయం కృతజ్ఞతతో నిండిపోయింది. అలాగే చాలారోజులు మా ల్యాండ్‌లైన్ ఫోన్‌కు ఎలాంటి కాల్స్ రాకపోతే ఒకరోజు నేను బాబాను ప్రార్థించి, ఆయన్ని స్మరిస్తూ ఉండగా కొద్దిసేపటికి ల్యాండ్‌లైన్ ఫోన్ మోగింది. ఇది చిన్న విషయంగా అనిపించినా నాకు ఎంతో ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. ఎందుకంటే, బాబా తమ ఉనికిని తెలియజేస్తూ, 'నేను నీతోనే ఉన్నాను' అని చెప్పినట్లుగా అనిపించింది. ఈ రెండు సంఘటనలు నా విశ్వాసాన్ని మరింత పెంచాయి. సాయిబాబా తన భక్తులకు సంబంధించిన పెద్ద విషయాల్లోనే కాదు, చిన్న విషయాల్లో కూడా సహాయం చేస్తారని మరోసారి నాకు అనుభవమైంది. మనం శ్రద్ధ(విశ్వాసం), సబూరీ(ఓర్పు) కలిగి ఉంటే, బాబా సరైన సమయంలో అన్నీ చక్కబెడతారు. ఆయన కృప ఎల్లప్పుడూ మనపై ఉంటుంది. ఈ అనుభవాలను స్మరించుకుంటూ సాయిబాబాకు నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలియజేస్తున్నాను. బాబా అందరికీ శాంతి, ఆనందం, ఆరోగ్యం మరియు ఆధ్యాత్మిక పురోగతి ప్రసాదించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.

ఒకరోజు నా ఫారం 16 పిడిఎఫ్‌లో 'సిగ్నేచర్ నాట్ వెరిఫైడ్(Signature Not Verified)' అని చూసి ఆందోళన చెందాను. ఆ సమస్యను ఎలా పరిష్కరించాలో తెలియక సందిగ్ధంలో ఉన్న సమయంలో సాయిబాబాను ప్రార్థించాను. బాబా దయతో అనుకోకుండా సరైన మార్గదర్శనం లభించి అడోబ్ అక్రోబట్ రీడర్(Adobe Acrobat Reader) ద్వారా డిజిటల్ సిగ్నేచర్‌ను వెరిఫై చేసే విధానం తెలిసి సమస్య పరిష్కారమైంది. ఇది చిన్న విషయంగా కనిపించినా, నాకు అది బాబా కృపతో సరైన సమయంలో, సరైన సహాయం అందినట్లుగా అనిపించింది. జీవితంలో ఇలాంటి సందర్భాలు విశ్వాసాన్ని మరింత బలపరుస్తాయని నేను నమ్ముతున్నాను.

సాయి శ్రీసాయి జయజయసాయి

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2097వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. సరైన సమయంలో, సరైన విధంగా మార్గదర్శనం చేసే బాబా

2. అంతా బాబా దయ

---

సరైన సమయంలో, సరైన విధంగా మార్గదర్శనం చేసే బాబా

నేను ఒక సాయి భక్తురాలిని. నేను ఇప్పుడు బాబా ఆశీస్సులతో నిజంగా ఒక అద్భుతంలా అనిపించిన ఒక అనుభవాన్ని పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను. అది నా మనసులోని ఎంతో ఒత్తిడిని తొలగించి, విశ్వాసం, శరణాగతికి సంబంధించి ఒక ముఖ్యమైన పాఠాన్ని నేర్పింది. నాకు ఎనిమిదేళ్ల కొడుకు ఉన్నాడు. వాడు చాలా మంచి పిల్లాడు. కానీ, తన స్కూల్ స్నేహితుల్లో చాలామంది ఆన్‌లైన్ గేమ్‌లు ఆడుతుండటంతో వాడికి కూడా వాటిపై ఆసక్తి కలిగి ఆ గేమ్‌లు తన ఐప్యాడ్‌లో ఇన్‌స్టాల్ చేయమని నన్ను అడిగాడు. నేను, "ఆ గేమ్ లు ఆడటానికి నీ వయసు ఇంకా చాలా చిన్నద"ని చెప్పి ఊరుకున్నాను. అయితే, కాలం గడిచేకొద్దీ వాడికి వాటిపై ఆసక్తి మరింత అధికమై ప్రతిరోజూ ఆ గేమ్‌ల గురించి మాట్లాడుతూ, తన తోటి విద్యార్థులందరూ అవే ఆడుతున్నారని నాతో చెప్తుండేవాడు. దాంతో నేను, 'నేను మరీ కఠినంగా ఉంటున్నానేమో!' అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టి, తనని ఆ గేమ్‌లు ఆడకుండా పూర్తిగా నిర్బంధిస్తుంటే, తను నా నుండి విషయాన్ని దాచిపెట్టి, రహస్యంగా ఆడుకుంటాడేమోనని ఆందోళనగా అనిపించింది. అందువల్ల నేను ఆ గేమ్‌లు తన ఐప్యాడ్‌‌లో ఇన్‌స్టాల్ చేసి, వారాంతాల్లో కేవలం 30 నిమిషాలు మాత్రమే ఆడుకోవడానికి అనుమతించడం మంచిదని నిర్ణయించుకొని అలాగే చేశాను. కొన్ని వారాల తర్వాత వేసవి సెలవులు ప్రారంభమయ్యాయి. సెలవుల్లో తనకి విసుగుగా అనిపించడంతో తరచుగా ఆడుకోవాలని చూస్తుండేవాడు. రెండు వారాల్లో తన ప్రవర్తనలో కొన్ని మార్పులను నేను గమనించాను. తను వస్తువులను దాచడం, అబద్ధాలు చెప్పడం, ఏకాగ్రత కోల్పోవడం వంటి మార్పులు చూసి నాకు తీవ్ర ఆందోళన కలిగింది. కొంత హింస ఉన్న ఆ గేమ్‌లు తనపై ప్రతికూల ప్రభావం చూపుతున్నాయని నాకు అనిపించింది. గేమ్స్ ద్వారా పిల్లలను హింస వైపు ప్రోత్సహించకూడదని గట్టిగా నమ్మే నేను తనతో చాలాసార్లు సున్నితంగా, కొన్నిసార్లు కాస్త గట్టిగా ఆ గేమ్‌లు ఆడొద్దని చెప్పాను కానీ, తను నా మాట వినలేదు. ఒకరోజు నాకు పూర్తిగా విసుగొచ్చి ఒక తల్లిగా నేను విఫలమయ్యానని నాకు అనిపించింది. బాబా దగ్గర చాలా ఏడ్చి, "నాకు మార్గనిర్దేశం చేసి ఒక పరిష్కారం చూపండి" అని ప్రార్థించాను. ఆ తర్వాత బాబా సందేశం కోసం క్వశ్చన్&ఆన్సర్ సైట్‌లో చూస్తే, "రెండు రోజులు వేచి చూడు. ఇంట్లో ఏం జరుగుతుందో గమనించు. మీ ఇంట్లోని సాయిబాబాను ప్రార్థించు" అని వచ్చింది. ఆ క్షణం నాకు ఆ సందేశం పూర్తిగా అర్థం కాలేదు. అది నిజంగా బాబా సమాధానమో, కేవలం ఒక యాదృచ్ఛిక ప్రతిస్పందనో నాకు తెలియలేదు. అయినప్పటికీ, నేను బాబా పవిత్ర పాదాల చెంత పూర్తిగా శరణాగతి చెంది, విశ్వాసంతో ఆయన అనుగ్రహం కోసం ఎదురుచూశాను. తర్వాత నేను ఆ సందేశం గురించి మరచిపోయి నా దినచర్యలో పడ్డాను. అప్పుడు అద్భుతం జరిగింది. మర్నాడు మధ్యాహ్నం అమెజాన్ నుండి మాకు ఒక పార్సెల్ వచ్చింది. నేను, నా భర్త మా పనుల్లో నిమగ్నమై ఉండగా మా అబ్బాయి ఆ పార్సెల్ తెరవడానికి ఒక ప్లాస్టిక్ కత్తి తీసాడు. తను అంతకుముందు కూడా కత్తెర వాడి ఉన్నందువల్ల నేను దాని గురించి పెద్దగా ఆలోచించలేదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత తను నా దగ్గరకి వచ్చి, ఆ ప్లాస్టిక్ కత్తి హాలులో ఎక్కడో దొరికిందని చెబుతూ, ఒక వైపు చూపించాడు. అయితే నేను దాన్ని ఎక్కడ పెట్టానో నాకు స్పష్టంగా గుర్తు ఉన్నందున 'తను నిజం చెప్పడం లేద;ని నాకు వెంటనే అర్థమైంది. నేను తనని సౌమ్యంగా ప్రశ్నించేసరికి తను ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. నేను తనతో, "గేమ్స్ వల్ల నువ్వు ఎంతగా మారిపోతున్నావో చూడు! ఇది నీ జీవితానికి మంచిది కాదు. ఇది నిన్ను తప్పుడు మార్గంలోకి తీసుకువెళుతుంది" అని చెప్పాను. నాకు పూర్తిగా ఆశ్చర్యం కలిగేలా, తను ఇలా బదులిచ్చాడు: "అమ్మా! దయచేసి ఆ యాప్స్ తీసేయ్. ఒకవేళ ఆ గేమ్స్ నా ఐప్యాడ్‌లో ఉన్నా నేను వాటిని ఇంకా ఆడను" అని. అది విని నేను షాకయ్యాను. ఎందుకంటే, ఆ విషయాన్ని నేను తనకి అదివరకు లెక్కలేనన్ని సార్లు వివరించాను కానీ, తను ఎప్పుడూ వినలేదు. నిజానికి, నేను కావాలంటే, తన అనుమతి లేకుండా ఆ గేమ్స్ తీసేయగలిగేదాన్ని. కానీ నేను కోరుకున్నది, తన మనసు మారడం. కొన్ని గంటల తర్వాత హఠాత్తుగా క్వశ్చన్&ఆన్సర్ సైట్ ద్వారా బాబా ఇచ్చిన సమాధానం నాకు గుర్తొచ్చింది. అప్పుడు నాకు బాబా ఉద్దేశం ఏమిటో అర్థమైంది. ఆయన చెప్పినట్లే జరిగింది. కొన్నిసార్లు దేవుని ప్రణాళికను మామూలు మనుషులమైన మనం వెంటనే అర్థం చేసుకోలేమని ఈ అనుభవం నాకు తెలియజేసింది. అంతేకాదు, బాబా నాకు శ్రద్ధ, సబూరిల నిజమైన అర్థాన్ని, అలాగే శరణాగతి యొక్క ప్రాముఖ్యతను బోధించారు. సమస్య వచ్చినప్పుడు మనం అసహనానికి, ఆందోళనకు, గందరగోళానికి గురికావచ్చు. కానీ మనం పూర్తిగా బాబాకు శరణాగతి పొంది, విశ్వాసంతో వేచి ఉంటే, ఆయన సరైన సమయంలో, సరైన విధంగా మనకు మార్గదర్శనం చేస్తారు. "బాబా! మీ అంతులేని ప్రేమకు, మార్గదర్శకత్వానికి, ఆశీర్వాదాలకు మీకు ఎంతో ధన్యవాదాలు".

సాయి స్మరణం శంకట హరణం

బాబా శరణం భవభయ హరణం.

---

అంతా బాబా దయ

సాయి భక్తులందరికీ నా నమస్కారాలు. నేను ఒక సాయి భక్తురాలిని. నేను ప్రైవేట్ స్కూల్లో టీచరుగా పనిచేస్తున్నాను. మాకు 2026, మే 10వ తేదీ నుండి 20 వరకు సెలవులు ఇచ్చారు.  15వ తేదీన మా అమ్మ వాళ్ళ ఊరిలో జాతర జరిగింది. అక్కడ జాతర చాలా బాగా చేస్తారు. మా అబ్బాయి కూడా అక్కడే ఉన్నాడు. అందువల్ల నాకు జాతరకు వెళ్ళి రావాలని అనిపించింది. కానీ మావారిని అడిగితే, ఒప్పుకోరని బాధేసింది. అప్పుడు, "బాబా! మావారు గొడవ పడకుండా జాతరకు వెళ్లేందుకు ఒప్పుకునేలా అనుగ్రహించండి" అని బాబాను వేడుకొని 15వ తేదీ ఉదయాన్నే 5:30 గంటలకు మావారిని, "నేను జాతరకు పోయి మధ్యాహ్నానికి వచ్చేస్తాను" అని అడిగాను. మావారు అస్సలు ఏమీ అనకుండా సరే అని చెప్పారు. నేను సంతోషంగా వెళ్లి అమ్మవారిని చూసుకొని వచ్చాను. ఏ గొడవలు లేకుండా ప్రశాంతంగా ఉన్నారు మా ఆయన. అంతా బాబా దయ.

2026, మే 26వ తేదీన తిరుమల వెళ్లడానికి మేము టికెట్లు బుక్ చేసుకున్నాము. కానీ మెనోపాజ్ దశ వల్ల నాకు నెలసరి సరిగ్గా రావడం లేదు. 21వ తేదీ వరకు చూసాను, నెలసరి రాలేదు. అప్పుడు నేను నెలసరి వాయిదా పడడానికి మాత్రలు వాడాను. కానీ అంతకుముందెన్నడూ ఆ మాత్రలు వాడని నేను, "బాబా! నాకు ఆ మాత్రల మీద నమ్మకం లేదు. మీ ఊదీయే నాకు మందు" అని బాబాతో చెప్పుకుని రోజూ ఊదీ నుదుటన పెట్టుకొని, కొంచెం నోట్లో వేసుకున్నాను. ఏ ఆటంకం లేకుండా వేంకటేశ్వరస్వామి దర్శనం చేసుకొని వచ్చాను. అంతా బాబా దయ. "చాలా చాలా ధన్యవాదాలు బాబా".

ఓంసాయి శ్రీసాయి జయజయసాయి

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2096వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. ఆరోగ్య సమస్యలను పూర్తిగా తగ్గించిన బాబా

2. కృపతో కోరుకున్నట్టు అనుగ్రహించిన బాబా

3. కోరుకున్నట్టు దర్శనమిచ్చి పాస్పోర్ట్ మంజారు చేసిన బాబా

---

ఆరోగ్య సమస్యలను పూర్తిగా తగ్గించిన బాబా

ఓం శ్రీసాయినాథాయ నమః. నా పేరు శివశంకరరావు. నేను హైదరాబాదులో ఉంటాను. నేను చాలా సంవత్సరాల నుంచి బాబాను ప్రార్థిస్తున్నాను. నాకు బాబా అంటే చాలా ఇష్టం. ఆయననే తలుచుకుంటూ ఆయన నామస్మరణ చేస్తుంటాను. ఆయన నా కంటికి కనపడకపోయినా కష్టకాలంలో ఆయన అనేకసార్లు నన్ను ఆదుకున్నారు. అందుకు శ్రీసాయినాథునికి నేను నా జీవితమంతా కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటాను. నా కుటుంబ సభ్యులకు నా ఆర్థిక సమస్యల గురించి తెలియదు గాని, నేను ఆర్థికంగా చాలా నష్టపోయాను, అప్పుల్లో కూరుకుపోయాను. వాటిని ఎలా తీర్చాలని ఆలోచించి ఆలోచించి మానసికంగా కృంగిపోయాను. దాంతో నా శరీరంలో ఆరోగ్యపరంగా చాలా మార్పులు సంభవించాయి. 2026, ఫిబ్రవరి నెలలో నేను చాలా అనారోగ్యానికి గురయ్యాను. నా తలలో నొప్పి, ఒక కాలు, చేయి వణకడం, అప్పుడప్పుడు పట్టు కోల్పోవడం జరిగాయి. నేను చాలా భయపడిపోయాను. మానసికంగా నాలో నేనే నలిగిపోతూ 'ఇలా ఎందుకు జరుగుతుంద'ని బాబా ముందు కూర్చుని చాలా కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాను. చివరికి అన్నింటిని బాబా చూసుకుంటారని ఆయన మీద భారమేసి, "ఆరోగ్య సమస్యల నుంచి బయటపడేయమ"ని బాబాను వేడుకున్నాను. ఎల్లప్పుడూ బాబాను జ్ఞప్తియందు ఉంచుకొని 'ఓం శ్రీసాయి ఆరోగ్యక్షేమదాయ నమః' అనే నామాన్ని జపిస్తూ ఊదీ తీసుకుంటుండేవాడిని. అలాగే 'సాయి రక్ష, సర్వ జగద్రక్ష' అనే నామాన్ని ఉచ్చరిస్తూ ఉండేవాడిని. ఇలా ఉండగా ఒక గురువారం బాబా మందిరానికి వెళ్లి, బాబాకి సర్వస్య శరణాగతి చెంది, "బాబా! నాకు నీవే దిక్కు. నా కుటుంబమంతా నా మీదే ఆధారపడి ఉంది. మీరే నన్ను కాపాడాలి. వచ్చే గురువారం లోపల నా ఈ అనారోగ్య సమస్యలన్నీ తగ్గిపోతే మీ గుడి ముందన్న వాళ్ళకి ఒక పూట టిఫిన్ పెడతాను" అని మొక్కుకున్నాను. బాబా నా ప్రార్థన ఆలకించి క్రమంగా నా ఆరోగ్య సమస్యలన్నీ పూర్తిగా తగ్గిపోయేటట్లు చేసారు. నేను చాలా సంతోషించాను. ఇది జరిగి మూడు మాసాలు అయింది. నాకు ఇప్పుడు ఎలాంటి అనారోగ్య సమస్యలు కనిపించడం లేదు. "ధ్యన్యవాదాలు బాబా. నాకు తల్లి, తండ్రి, దైవం అన్ని అయి నన్ను నడిపిస్తున్న మీకు సాష్టాంగ నమస్కారాలు. ఈ సమస్యలకు మూల కారణమైన ఆర్థిక సమస్యల నుంచి నన్ను బయటపడేయమని ఆర్తితో వేడుకుంటున్నాను బాబా"

సాయి రక్ష, సర్వ జగద్రక్ష.

---

కృపతో కోరుకున్నట్టు అనుగ్రహించిన బాబా

సాయి బంధువులందరికీ నమస్కారం. నా పేరు లక్ష్మి. మా అమ్మాయి బెంగళూరులో ఉద్యోగం చేస్తున్నప్పుడు బాబాను, "లోన్ తీసుకుని మా బడ్జెట్‌లో ఒక ఇల్లు కొనుక్కునేలా అనుగ్రహించమ"ని ప్రార్థించాము. బాబా దయవల్ల అనుకున్నట్టుగానే మా బడ్జెట్‌కు సరిపోయే మంచి ఇల్లు దొరికింది. ఎంతో ఆనందంగా ఆ ఇల్లు తీసుకున్నాము. కొంతకాలం తర్వాత కొన్ని కారణాల రీత్యా ఆ లోన్ తీర్చడానికి అదే ఇల్లు అమ్మాలని నిర్ణయించుకోవాల్సి వచ్చింది. అప్పుడు మనసులో అనుకున్న ధరకే అమ్ముడైతే బాగుంటుందని, అదే విషయం బాబాను ప్రార్థించాము. బాబా కృపతో మేము అనుకున్న అదే ధరకు ఆ ఇల్లు అమ్ముడైంది. "బాబా! మీరు చేసిన ఈ సహాయానికి ఎంతో కృతజ్ఞతలు. మా జీవితంలో ఇంకా కొన్ని పెద్ద పెద్ద సమస్యలున్నాయి. చాలా సంవత్సరాలుగా వాటితో బాధపడుతున్నాము. ఎన్నో ఆశలతో, నమ్మకంతో మీ దయకోసం ఎదురుచూస్తున్నాము. ఆ సమస్యలకు త్వరగా పరిష్కారం చూపించాలని మనస్పూర్తిగా వేడుకుంటున్నాను బాబా".

---

కోరుకున్నట్టు దర్శనమిచ్చి పాస్పోర్ట్ మంజారు చేసిన బాబా

ప్రియమైన సాయి బంధువులకు నమస్కారాలు. నా పేరు రాణి. మాది కాకినాడ. నేను చిన్నతనం నుండి సాయి భక్తురాలనే కానీ, గత పది సంవత్సరాలుగా పూర్తి భక్తురాలిని. నా జీవితంలో నేను ఈ స్థాయిలో ఉన్నానంటే అది సాయి బిక్ష, దయ. నేను చాలా అనుభవాలు అనుమతి చెందాను. 2026, మే 21న నేను పాస్పోర్ట్ ఆఫీసుకి వెళ్లాను. ఏ కారణం చేతనో గానీ మొదట కాకినాడలో నా పాస్పోర్ట్ రిజెక్ట్ చేశారు. మళ్లీ రీషెడ్యూల్ చేసి వైజాగ్ పంపించారు. రెండు రోజులకి నేను వైజాగ్ వెళ్లాను. అప్పుడు సాయిని ఒకటే కోరుకున్నాను, "సాయీ! నేను ఆఫీసులో అడుగుపెట్టేసరికి మీరు నాకు కనపడాలి. కనపడితే నా పని అయిపోయినట్టే బాబా" అని నమస్కారం చేసుకొని ఆఫీసులో అడుగుపెట్టాను. వెంటనే నాకు బాబా ఫోటో రూపంలో దర్శనమిచ్చారు. నేను చాలా నిశ్చింతగా నా పని అయిపోయింది అనుకున్నాను. అదే నిజమైంది. ఆరోజు పాస్పోర్ట్ నాకు మంజూరు అయింది. "శతకోటి వందనాలు బాబా".

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2095వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవం:

• అడుగడుగునా బాబా కృప

---

నా పేరు ఛత్రపతి. నేను ఎప్పటినుంచో సాయిబాబా భక్తుడిని. జీవితంలో ఎన్నో సందర్భాల్లో నేను ఆయన కృపను అనుభవించాను. కానీ నా జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చిన రెండు అనుభవాలు మాత్రం ఎప్పటికీ మరచిపోలేను. అవి తిరుమల శ్రీవెంకటేశ్వరస్వామి దర్శనం మరియు నాకు దక్కిన ఉద్యోగం. చిన్నప్పటినుంచి నాకు దేవుడంటే భక్తి ఉన్నా విచిత్రంగా తిరుమల వెళ్లి స్వామివారిని తరచూ దర్శించుకోవాలనే కోరిక మాత్రం అంతగా ఉండేది కాదు. బహుశా అందుకు సమయం రాకపోయి ఉండొచ్చు లేదా స్వామి పిలుపు లేకపోయి ఉండొచ్చు. అయితే 2025 చివర్లో ఒక్కసారిగా నా మనసులో 'ఎలా అయినా వెంకటేశ్వరస్వామి దర్శనం చేసుకోవాల'ని తపన మొదలైంది. కానీ ఆ సమయంలో నా జీవితంలో చాలా అనిశ్చితి నడుస్తోంది. ఉద్యోగ మార్పుకోసం ప్రయత్నాలు, భవిష్యత్తుపై భయం. ఇలాంటి స్థితిలో నేను తిరుపతి ఎలా వెళ్లాలి? ఏమీ తెలీదు, టికెట్లు ఎలా దొరుకుతాయి? ఒంటరిగా ఎలా ప్రయాణం చేయాలి? అని ఆలోచనలు సాగాయి. కానీ ఒక నమ్మకం మాత్రం గట్టిగా ఉంది –  'బాబాను నమ్ముకుంటే ఆయన ఎప్పుడూ చేయి వదలరు' అని. తిరుమల దర్శనం టికెట్ల కోసం వెబ్‌సైట్ ఓపెన్ చేసే ముందు, “బాబా! ఎలా అయినా దర్శనం టికెట్లు దొరికేలా అనుగ్రహించండి” అని బాబాను వేడుకున్నాను. కొన్ని క్షణాల్లోనే టికెట్ బుక్ అయింది. అది బాబా లీల కాకపోతే ఇంకేంటి? అయితే హడావుడిలో నేను నా ఫ్రెండ్‌కి టికెట్ బుక్ చేయలేకపోయాను. అప్పుడే అర్థమైంది స్వామి నన్ను ఒంటరిగా రమ్మన్నారని. అయితే అంతకుముందు ఎన్నడూ ఒంటరిగా అంత దూరం వెళ్లనందున భయం వేసింది. “ఎలా వెళ్తాను? ఎలా దర్శనం జరుగుతుంది?” అని ఎన్నో సందేహాలు. కానీ మళ్లీ బాబానే గుర్తొచ్చారు. “బాబా! నువ్వే తీసుకెళ్లాలి. నువ్వే దర్శనం చేయించాలి” అని హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించాను. తర్వాత జరిగిన ప్రతి విషయం ఆయన కృపే. ప్రయాణం ఎంతో సాఫీగా జరిగింది. తిరుమల చేరిన క్షణం నుంచి నా హృదయం వర్ణించలేని ఆనందంతో నిండిపోయింది. స్వామివారి దర్శనం అయినా క్షణాన నా కళ్లలో నీళ్లు ఆగలేదు. అది కేవలం దర్శనం కాదు – నా జీవితానికి దైవం ఇచ్చిన ఒక కొత్త ఆశీర్వాదం.

తిరుమల టికెట్లు దొరికిన కొద్ది రోజులకే ఒక కంపెనీ నుంచి నాకు కాల్ వచ్చి, ఇంటర్వ్యూ షెడ్యూల్ అయ్యింది. ఇంటర్వ్యూ జరిగేరోజు నేను ఎప్పటిలాగే 'సాయి సచ్చరిత్ర' నా పక్కన పెట్టుకున్నాను. ఎందుకంటే, నాకు ఎప్పుడూ అనిపించేది ఒక్కటే – 'బాబా నా పక్కన ఉంటే నాకు భయం ఉండదు' అని. సరే, మనసులో బాబాపై నమ్మకంతో ఇంటర్వ్యూకి అటెండ్ అయ్యాను. మాటల్లో ఆత్మవిశ్వాసంతో ఎంతో ధైర్యంగా సమాధానాలు చెప్పాను. బాబా దయతో ఆ ఉద్యోగం కన్ఫర్మ్ అయింది. నేను ఊహించిన దానికంటే ఎక్కువ జీతం కూడా. ఆ క్షణంలో నా మనసు కృతజ్ఞతతో నిండిపోయింది. కానీ ఆఫర్ లెటర్ రావడానికి చాలా ఆలస్యం అయింది. అప్పుడు 'ఏదైనా సమస్య వస్తుందా?' అని భయంతో ప్రతిరోజూ ఆందోళనగా ఉండేది నాకు. ఆ రోజుల్లో నేను ప్రతిరోజూ, “బాబా! ఎలా అయినా ఈ ఉద్యోగం నా చేతికి రావాలి" అని బాబాని ప్రార్థిస్తూ ఉండేవాడిని. ఆయన నా ప్రార్థన విన్నారు. ఒకరోజు అనుకోకుండా ఆఫర్ లెటర్ వచ్చింది. అంతటితో అయిపోలేదు. బ్యాక్ గ్రౌండ్ వెరిఫికేషన్ సమయంలో ఎన్నో అడ్డంకులు వచ్చాయి. నేను ముందు పని చేసిన కంపెనీ నుంచి కన్ఫర్మేషన్ మెయిల్ రావాల్సి ఉండగా ఎంత ప్రయత్నించినా పని కాలేదు. నేను పూర్తిగా అలసిపోయాను. కానీ ఆ సమయంలో నాకు తోడుగా నిలిచింది ఒక్కటే – 'సాయి నామస్మరణ'. ప్రతిరోజూ 'ఓం శ్రీసాయిరాం' అని జపిస్తూ బాబాపై భారం వేసాను. చివరికి ఆయన కృపతో అన్ని వెరిఫికేషన్లు పూర్తై నాకు ఆ ఉద్యోగం కన్ఫర్మ్ అయింది. సాధారణంగా నోటీస్ పీరియడ్‌లో ఉన్నప్పుడు కంపెనీలు సెలవులు లేదా ఇంటి నుండి పని చేసుకొనే వెసులుబాటు ఇవ్వవు. కానీ కొన్ని వ్యక్తిగత అవసరాల వల్ల నాకు అది చాలా అవసరం అయ్యింది. అది సాధ్యం అవుతుందో, లేదో తెలియని పరిస్థితిలో నేను బాబాని ప్రార్థించాను. ఆశ్చర్యంగా సాధారణంగా సాధ్యం కానిది ఎంతో సులభంగా సాధ్యమైంది. ఇకపోతే, నేను కొత్త ఉద్యోగంలో 2026, ఫిబ్రవరి 27న జాయిన్ అవ్వాల్సి ఉండగా అప్పటికి నేను పని చేస్తున్న కంపెనీ నోటీస్ పీరియడ్ ప్రకారం మార్చి 6 వరకు పని చేయాల్సి ఉంది. అందువల్ల 'పాత కంపెనీ నుంచి రిలీవింగ్ ఎలా వస్తుంది? 27న కొత్త ఉద్యోగంలో ఎలా చేరాలి? కొత్త అవకాశం కోల్పోతానా?' వంటి ఆలోచనలతో  నేను చాలా ఒత్తిడికి లోనయ్యాను. ఎన్నో రోజులు నాకు నిద్రపట్టలేదు. ఆ సమయంలో నేను బాబా పాదాల దగ్గర నా బాధను చెప్పుకొని, “బాబా! ఈ సమస్యను మీరే తీర్చాలి” అని ప్రార్థించాను. అంతే! పరిస్థితులు ఒక్కసారిగా మారిపోయాయి. చర్చలన్నీ సానుకూలంగా జరిగి అనుకున్న సమయానికి నన్ను రిలీవ్ చేసారు. తర్వాత కొత్త ఉద్యోగం కోసం కొత్త ప్రదేశానికి వెళ్లాల్సి ఉండగా 'అక్కడ మంచి PG దొరుకుతుందా? భోజనం బాగుంటుందా? కొత్త ప్రదేశంలో నేను అలవాటు పడగలనా?” అన్న ఆందోళన మొదలైంది. నేను మళ్లీ బాబాను, “నాకు మంచి వాతావరణం ఉండే PG దొరకాలి. ప్రశాంతంగా ఉండగలిగే చోటు ఇవ్వు బాబా” అని ప్రార్థించాను. బాబా దయవల్ల నాకు మంచి PG దొరికింది. భోజనం కూడా బాగుంది. కొత్త ప్రదేశంలో కూడా నాకు ఎలాంటి ఇబ్బంది కలగకుండా చూసుకున్నారు బాబా. కొత్త కంపెనీలో చేరిన తర్వాత నాకు రావాల్సిన రిలొకేషన్ అమౌంట్ చాలా రోజులపాటు రాలేదు. నేను ప్రతిరోజూ ఆ డబ్బుల కోసం అకౌంట్ చెక్ చేస్తూ ఆందోళనపడుతూ చివరికి బాబాకి నా బాధ చెప్పుకున్నాను. కొన్ని రోజుల తర్వాత అనుకోకుండా ఆ అమౌంట్ నా అకౌంట్‌లో క్రెడిట్ అయింది. ఆరోజు నేను ఆలస్యమైనా బాబా ఎప్పుడూ అన్యాయం చేయరని గ్రహించాను. నేను ఈరోజు నాకు నచ్చిన చోట, నాకు ఇష్టమైన పనిని ప్రశాంతంగా చేసుకుంటున్నానంటే, అది నా ప్రతిభ మాత్రమే కాదు. అది బాబా దయ, వెంకటేశ్వరస్వామి ఆశీర్వాదం. కొన్ని సందర్భాల్లో మనం ఒంటరివాళ్లమని అనిపిస్తుంది. దారులు మూసుకుపోయినట్లు కనిపిస్తాయి. కానీ మనం నిజమైన భక్తితో దేవుని నమ్ముకుంటే, ఆయన మన జీవితాన్ని అందంగా రాస్తాడు.

నేను చెన్నై, పాత కంపెనీలో ఉన్న రోజుల్లో నా ఉద్యోగ విధులతో బిజీగా గడుస్తున్న సమయంలో ఒకరోజు రాత్రి అకస్మాత్తుగా నేను ఉండే PG(హాస్టల్)లో విద్యుత్ సరఫరా నిలిచిపోయింది. కొద్దిసేపట్లో వస్తుందనుకున్నాం కానీ, గంటల సమయం గడిచినా రాలేదు. నేనేమో చాలా ముఖ్యమైన పని పూర్తి చేయాల్సి ఉండగా  ల్యాప్‌టాప్‌లో ఛార్జింగ్ అయిపోతుంది, ఫోన్ బ్యాటరీ తగ్గిపోతోంది, మరోపక్క వేడి, ఉక్కపోతలతో రాత్రంతా చాలా ఇబ్బందిగా గడిచింది. 'మర్నాడు సమస్య తీరుతుందేమో!' అని అనుకున్నాను కానీ, మరుసటిరోజు కూడా అదే పరిస్థితి. PG ఓనర్ "ఎప్పుడు పవర్ వస్తుందో చెప్పలేం" అన్నారు. అది విని నాకు చాలా నిరాశ కలిగింది. పని ఎలా పూర్తి చేయాలి? ఏమి చేయాలి? అనే ఆందోళన ఎక్కువైంది. అప్పుడు నాకు గుర్తొచ్చింది ఒక్కరే — నా సాయిబాబా. మనస్పూర్తిగా ఆయనను, “బాబా! ఈ సమస్య నుంచి నన్ను బయటపడేయండి” అని బాబాను వేడుకున్నాను. అలా బాబాను ప్రార్థించిన కొద్దిసేపటికి పరిస్థితులు ఒక్కసారిగా మారిపోయాయి. ఎన్నో గంటలుగా రాని పవర్ తిరిగి వచ్చింది. నా పని కూడా ఎలాంటి ఆటంకం లేకుండా పూర్తయ్యింది. అది చాలామందికి చిన్న విషయం అనిపించొచ్చు కానీ, నాకు మాత్రం అది మరోసారి బాబా నా పక్కనే ఉన్నారని తెలియజేసిన అనుభవం. మొత్తం ప్రపంచం దూరమైనా, సాయిబాబా మాత్రం తమ భక్తుడిని ఒక్క క్షణం కూడా ఒంటరిగా వదలరు.

ఒకసారి హఠాత్తుగా నేను మా ఇంటి నుంచి చెన్నైకి తిరిగి వెళ్లాల్సిన అవసరం వచ్చింది. తత్కాల్‌లో ట్రైన్ టికెట్ దొరకడం చాలా కష్టం. ఎందుకంటే, ప్రతిసారీ తత్కాల్ కోట ఓపెన్ అయినా క్షణాల్లోనే టిక్కెట్లు అయిపోతున్నాయి. అందువల్ల నాకు టెన్షన్ పెరిగిపోయింది. ఆ సమయంలో మళ్లీ నేను, "బాబా! టికెట్ దొరికేలా అనుగ్రహించండి" అని బాబాను ప్రార్థించాను. ఆయన దయవల్ల అసాధ్యమనిపించిన టికెట్ దొరికింది.

సాధారణంగా కార్పొరేట్ సంస్థలలో వేరే వాళ్ళని తీసుకొస్తే కొంత డబ్బు బోనస్‍గా ఇస్తారు. 2025 చివరిలో మావూరి అమ్మాయి నాకు ఫోన్ చేసి, రిఫరెన్స్ అడిగితే నేను సరేనని వేరే టీంలో వేకెన్సీ ఉన్నందున కంపెనీలో పని చేస్తున్న ఒక స్నేహితురాలిని రిఫర్ చేయమని చెప్పాను. దానికి తను తనకి వచ్చే బోనస్‍లో సగం నాకు ఇస్తానని చెప్పింది. నేను సరేనన్నాను. తర్వాత 6 నెలలు గడిచాయి. బోనస్ తను ఇస్తుందని తెలుసు కానీ, ఒకవేళ ఇవ్వకపోతే అనే ప్రశ్న నన్ను సతమతం చేసింది. అలాగని అడిగితే స్నేహం పోతుంది. అందుకని, సమస్యను బాబా ముందు పెట్టి, "తను నాకు అమౌంట్ ఇచ్చేలా చూసి, మా స్నేహాన్ని కాపాడు స్వామీ" అని వేడుకున్నాను. బాబా దయవల్ల తను అమౌంట్ వేసింది. బాబాని నమ్ముకుంటే మన స్నేహాలు, బంధాలు పోకుండా ఆయనే కాపాడతారు. "ధన్యవాదాలు బాబా".

మొదట తిరుమల యాత్ర తర్వాత నా మనసులో స్వామివారి పట్ల భక్తి మరింత పెరిగింది. ఆ దర్శనం ఇచ్చిన ఆధ్యాత్మిక ఆనందం ఇంకా నా హృదయంలో ఉండగానే మరోసారి వెంకటేశ్వరస్వామి దర్శన భాగ్యం లభించింది. ఈసారి నా స్నేహితులతో కలిసి వెళ్లే అవకాశం వచ్చింది. ముఖ్యంగా ఉంజల్ సేవ టికెట్ దొరకడం నాకు చాలా ఆనందాన్నిచ్చింది. అయితే నా మనసులో చిన్న భయం కూడా ఉంది — 'ఈ యాత్ర కూడా ఎలాంటి ఆటంకాలు లేకుండా బాగా జరగాలి' అని. ఎప్పటిలాగే నేను నా బాబాను, “ఈ యాత్రను కూడా దయతో విజయవంతంగా పూర్తి చేయించు బాబా” అని ప్రార్థించాను. ఆయన కృపతో ప్రతి విషయం ఎంతో అందంగా జరిగింది. ప్రయాణం ప్రశాంతంగా సాగింది, దర్శనం ఎంతో దివ్యంగా జరిగింది, స్నేహితులతో గడిపిన ఆ క్షణాలు జీవితాంతం గుర్తుండిపోయే మధుర జ్ఞాపకాలయ్యాయి. ఉంజల్ సేవలో స్వామివారిని చూసిన క్షణం నా హృదయం భక్తితో నిండిపోయింది. ఆరోజు నాకు అనిపించింది — బాబా ఆశీర్వాదం ఉండబట్టే స్వామివారి పిలుపు వచ్చిందని, లేకుంటే ఊరకే రాదని. ఈరోజు వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, నా జీవితంలో జరిగిన ప్రతి చిన్న అద్భుతం వెనుక బాబా కృప స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. "అన్నిటికీ చాలా చాలా ధన్యవాదాలు బాబా".

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2094వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. బాబా మీద నమ్మకం పెట్టుకుంటే చాలు - ఆలస్యమైనా ఖచ్చితంగా అనుగ్రహిస్తారు

2. బాబా దయ కాకపోతే పోయిన లాకెట్టు అదివరకే జిప్‌లు వేసిన బ్యాగులో ఉండటం ఏమిటి?

3. చెప్పుకున్న కాసేపటికే నొప్పిని తగ్గించిన బాబా

---

బాబా మీద నమ్మకం పెట్టుకుంటే చాలు - ఆలస్యమైనా ఖచ్చితంగా అనుగ్రహిస్తారు

సాయిబాబా భక్తులందరికీ నా నమస్కారాలు. నా పేరు హరిత. నా భర్త పేరు శేఖర్. బాబా నా కష్టాల్లో, బాధల్లో తండ్రిలా ఎప్పుడూ నా వెంటే వుంటూ నన్ను కాపాడుతున్నారు. ఆయన మా జీవితంలో ఎన్నో అద్భుతాలు చేసారు. నా భర్త చేస్తున్న ప్రాజెక్ట్ పూర్తై బెంచ్ మీద వున్న సమయంలో ఎన్నో ఇంటర్వ్యూలకి హాజరైనా వేరే ప్రాజెక్ట్‌కి సెలెక్ట్ కాలేదు. ఆ సమయంలో సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగస్తుల పరిస్థితి బాగాలేదు. ఐటీ ఇండస్ట్రీ ఉద్యోగస్థులని ఉద్యోగం నుండి తొలగిస్తున్న రోజులవి. అందువల్ల నా భర్త తాను ఏ ప్రాజెక్ట్‌కి సెలెక్ట్ కానందుకు చాలా బాధపడుతుండేవారు. నేను ఆయన బాధ చూసి తట్టుకోలేక బాబాతో నా బాధంతా చెప్పుకొని, "బాబా! నా భర్త ప్రాజెక్ట్ లేక ఎంతో బాధపడుతున్నారు .మీరే ఏదో ఒక అద్భుతం చేసి నా భర్తకి ప్రాజెక్ట్ వచ్చేలా చేయండి తండ్రీ" అని వేడుకున్నాను. తర్వాత 'నవగురువార వ్రతం' చేయాలని నిశ్చయించుకొని, "ఈ వ్రతం పూర్తైయ్యేలోపు నా భర్తకి ప్రాజెక్ట్ కేటాయించేలా చూడు తండ్రీ" అని బాబాతో చెప్పుకొని వ్రతం మొదలుపెట్టి ప్రతి  గురువారం ఇంట్లో పూజ చేసుకొని సాయంత్రం ఆరతికోసం బాబా గుడికి వెళ్తుండేదాన్ని. అకస్మాత్తుగా ఒక గురువారం నా భర్తకి ఒక క్లయింట్ ఫోన్ చేసి ఇంటర్వ్యూ షెడ్యూల్ చేసారు(నిజానికి అదివరకు ఆ క్లయింట్ ఇంటర్వ్యూలో పాల్గొన్నప్పుడు మావారు సెలెక్ట్ కాలేదు). నా భర్త శిరిడీలోని బాబా ఫోటో చూసి ఇంటర్వ్యూలో కూర్చున్నారు. బాబా చేసిన అద్భుతం చూడండి. అదివరకు రిజెక్ట్ చేసిన అదే క్లయింట్ ఈసారి నా భర్త పెర్ఫార్మెన్స్ చాలా బాగుందని, మాకు మీరు కావాలని మావారిని ఎంపిక చేసుకున్నారు. అలా బాబా దయవల్ల నవగురువార వ్రతం మొదలుపెట్టిన 6వ గురువారం నా భర్త కొత్త ప్రాజెక్ట్‌కి సెలెక్ట్ అయ్యారు. బాబా మీద నమ్మకం పెట్టుకుంటే చాలు, ఆలస్యమైనా ఖచ్చితంగా అనుగ్రహిస్తారు. "చాలా ధన్యవాదాలు బాబా. నేను మీ బిడ్డైనైనందుకు గర్వంగా ఉంది తండ్రీ. మీరు మా మీద చూపించే ఈ ప్రేమని మేము ఎప్పటికీ మార్చిపోలేము బాబా. నా జీవితమంతా మీకు ఋణపడి ఉంటాను బాబా".

---

బాబా దయ కాకపోతే పోయిన లాకెట్టు అదివరకే జిప్‌లు వేసిన బ్యాగులో ఉండటం ఏమిటి?

సాయి భక్తులకు నమస్కారాలు. నా పేరు నాగలక్ష్మి, మాది విజయవాడ. సాయి భక్తుల అనుభవాలు చదువుతుంటే ఎంతో సంతోషంగా ఉంటుంది. నేనిప్పుడు బాబా నాకు ప్రసాదించిన ఒక అనుభవాన్ని పంచుకుంటాను. 2026, వేసవి సెలవుల్లో నేను మా ఊరు వెళ్లాక అనుకోకుండా పని పడటంతో వెంటనే విజయవాడకి బయలుదేరాను. తీరా బస్టాండుకు వచ్చాక నా మెడలో ఉన్న చైన్ లింక్ ఊడిపోయి వేలాడుతూ కనిపించింది. దానికి ఉండాల్సిన బాబా లాకెట్ కనిపించలేదు. ఒక్క క్షణం నా గుండె ఆగినంత పని అయింది. ఎందుకంటే, ఆ చైన్ మా బాబు పుట్టాక, మా అప్పులన్నీ తీరిన తర్వాత మొదట పొదుపు చేసిన డబ్బులతో చేయించిన చైన్ అది. రెండు రోజుల వరకు దాని గురించే ఆలోచన. ఒకరోజు పడుకొని ఆలోచిస్తూ, "ఎందుకు బాబా మా నుండి దూరమయ్యావు? మళ్ళీ మాకు ఏమైనా కష్టాలు వస్తాయా బాబా?" అని నిద్రపోయాను. 'లాకెట్ పోలేదు. వెతుకు' అని కల వచ్చింది. వెంటనే లేచి నా హ్యాండ్ బ్యాగ్, మరొక బ్యాగ్ వెతికాను. కానీ వాటిలో ఆ లాకెట్ లేదు. సరేనని బ్లాగు ఓపెన్ చేసి సాయి భక్తుల అనుభవాలు చదువుతుంటే అందులో పోయిన బంగారం దొరికిందని వచ్చింది. వెంటనే మరో బ్యాగు తీసి, అందులోని బట్టలన్నీ కిందపడేస్తుంటే విచిత్రంగా అందులో నుంచి బాబా లాకెట్ పడింది. నిజానికి నేను చైన్ వేలాడుతూ కనపడటానికి ముందే ఆ బ్యాగ్ జిప్‌లన్నీ వేసి ఊరు నుండి బయలుదేరాను. కాబట్టి అందులో ఉంటుందని నేను అస్సలు అనుకోలేదు. ఇది  బాబా దయ కాకపోతే పోయిన లాకెట్టు అదివరకే జిప్‌లు వేసిన బ్యాగులో ఉండటం ఏమిటి? తర్వాత అనిపించింది, 'బాబా ఎప్పుడూ నన్ను వదిలిపెట్టరు' అని. "ధన్యవాదాలు బాబా. మీ దయ ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉండేలా చూడు తండ్రీ".

---

చెప్పుకున్న కాసేపటికే నొప్పిని తగ్గించిన బాబా

సాయి భక్తులందరికీ నా నమస్కారాలు. నా పేరు వెంకటేష్. 2026, మే 14న నా భార్య మెడలోని సూత్రం తాలూకు ఒకవైపు ముడి ఊడిపోయింది. ఏంటి ఇలా జరిగిందని తను భయపడింది. అదేరోజు నేను గ్యాస్ మరియు గుండెలో కొంచెం నొప్పితో బాధపడ్డాను. అప్పుడు నా భార్య జరిగింది చెప్పి భయపడింది. అప్పుడు నేను, "ఈ నొప్పి తగ్గిపోయేలా చేయమ"ని బాబాను వేడుకున్నాను. బాబా దయవల్ల కాసేపటికి నొప్పి తగ్గి నేను నిద్రపోయాను. "ధన్యవాదాలు సాయి".

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2093వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. ఏళ్ళ బాధను ఒక్క ప్రార్థనతో తీసేసిన బాబా

2. కోరుకున్నట్టే బిడ్డలను ప్రసాదించిన బాబా

---

ఏళ్ళ బాధను ఒక్క ప్రార్థనతో తీసేసిన బాబా

ఓంసాయి శ్రీసాయి జయజయసాయి. సాయిబంధువులందరికీ నా నమస్కారాలు. నా పేరు శ్రీసాయి రవళి. మాది హైదరాబాద్. 2017లో నా పెళ్లి జరిగింది. ఆ సందర్భంగా నేను నా చేతులకి మెహందీ(గోరింటాకు) పెట్టించుకున్నప్పటి నుంచి నా చేతులకి ఎలర్జీ మొదలైంది. ఏ డిటర్జెంట్ సబ్బు ముట్టుకున్నా, రకరకాల హ్యాండ్‌వాష్‌లు మార్చి ఉపయోగించినా, గిన్నెలు తోమినా అలర్జీ ఎక్కువై నా చేతులు విపరీతమైన దురద పెడుతుండేవి. అలా అని గోకితే రక్తం వచ్చి, చర్మం మీద పెచ్చులా కట్టి నల్లగా అయ్యేది. దాన్ని చూస్తూ ఏదైనా చేతితో తినాలన్నా, తాగాలన్నా నాకు ఇబ్బందిగా ఉండేది. మా బాబుకి ఏదైనా పెట్టాలన్నా కూడా వెనకడుగు వేయాల్సి వచ్చేది. అంతేకాక, పెళ్ళిళ్ళకి, ఏవైనా ఫంక్షన్లకు వెళ్ళేటప్పుడు నా చేతులు చూపించడానికి సిగ్గుగా అనిపించి గుప్పిట మూసి ఉంచేదాన్ని, లేదా చేతులు వెనక్కి తిప్పి ఉంచుకునేదాన్ని. ఫోటోలు తీసేటప్పుడు, తినేటప్పుడు వీలైనంతవరకూ ఆ నల్ల మచ్చలు ఎవరికీ కనబడకుండా జాగ్రత్తపడేదాన్ని. అది అలర్జీయే కానీ, అంటువ్యాధిలా ఎవరికి అంటుకునేది కానప్పటికీ ఇంటికి ఎవరైనా చుట్టాలు వస్తే, వాళ్ళకి ఏమైనా చేసి పెట్టాలంటే, ఏమనుకుంటారో అని ఇబ్బందిగా అనిపించేది. ఎప్పుడైనా మేము ఇతరుల ఇళ్లకు వెళ్లినప్పుడు పనిలో ఏదైనా సాయం చేద్దామంటే కూడా ఫీల్ అయ్యేదాన్ని. గోరింటాకు పెట్టుకోవాలంటే భయపడేదాన్ని, తప్పనిసరి పరిస్థితులలో పెట్టుకున్నా ఎవరికైనా ఎలా పండిందో చూపించడానికి సిగ్గుపడేదాన్ని. అసలు 'ఎప్పటికైనా ఈ బాధ తగ్గుతుందా?' అని భయమేసేది. ఎందుకంటే, స్కిన్ స్పెషలిస్ట్‌కి చూపించుకొని ఎన్నో మందులు వాడినప్పటికీ ఫలితం కనిపించలేదు. అసలు డాక్టర్ చెప్పిన ఆయింట్మెంట్లు రాసుకోవడానికి ఇంట్లో పనులతో కుదిరేది కాదు. పోనీ, రాత్రి ఆయింట్మెంట్ చేతులకు రాసుకుందామంటే సంవత్సరం నిండని మా పసిపాపకి పాలు పట్టడం, ఎత్తుకోవడం, డైపర్లు మార్చడం వంటివి చేయాల్సి ఉంటుంది. అవి చేసేటప్పుడు పాపకి ఆయింట్మెంట్ అంటుకుంటుందన్న సందేహంతో ఆయింట్మెంట్ రాయడం మానుకొనేదాన్ని. డాక్టర్ చెప్పినట్లు వంకాయ, గోంగూర, కొబ్బరి తినడం తగ్గించినా కూడా విపరీతమైన దురద. ముఖ్యంగా నిద్ర మేల్కొన్న వెంటనే చాలా ఎక్కువగా దురద వచ్చేది. గోక్కోలేను, గోక్కోకుండా ఉండలేను. నాకు తెలియకుండా రక్తం వచ్చేలా గోకేస్తానని అస్తమానం గోళ్లు కట్ చేసుకొనేదాన్ని. ఇదంతా ఎవరికైనా చెప్తే, ఇది చాలా చిన్న విషయమని అనిపించవచ్చు. కానీ నేను అస్సలు భరించలేకపోయేదాన్ని. ఆ బాధ అనుభవిస్తేనే తెలుస్తుంది. చివరికి ఒకరోజు అర్ధరాత్రి మెలుకువ వచ్చి భరించలేక.సాయినాథునికి నమస్కారం చేసుకుని, "సాయీ! ఈ భరించలేని బాధ పోగొట్టండి, తట్టుకోలేకపోతున్నాను. నా చేతులకి ఈ సమస్య తగ్గిపోయి మళ్ళీ మామూలుగా అయ్యేలా అనుగ్రహించండి" అని విన్నవించుకున్నాను. సాయి తన కృపను అపారంగా నా మీద వర్షించారు. కొన్నిరోజులకి దురద తగ్గడాన్ని నేను గమనించాను. సాయి నా బాధను నెమ్మదిగా పూర్తిగా పోగొట్టారు. నా చేతులు మామూలుగా తెల్లగా మారాయి. "నా బాధను పూర్తిగా పోగొట్టినందుకు చాలా చాలా ధన్యవాదములు సాయి. అన్ని విషయాలలోనూ, అన్ని సందర్భాల్లోనూ, అన్ని కాలాలలోనూ మాకు, మా కుటుంబానికి రక్షణను ఇవ్వండి. మా అందరికీ ఆయురారోగ్యాలను, మా పిల్లలకు విద్యాబుద్ధులు ఇవ్వండి. మాకు ఎప్పుడూ తోడు-నీడగా నిలిచి మార్గనిర్దేశం చేయండి సాయీ. ఇప్పటివరకు మాకు మీరు ఇచ్చిన అన్నింటికీ అనేక కృతజ్ఞతలు".

ఓం శ్రీ సద్గురు సాయినాథ్ మహారాజ్ కీ జై.

---

కోరుకున్నట్టే బిడ్డలను ప్రసాదించిన బాబా

నేను ఒక బాబా భక్తురాలిని. బాబా ఎప్పుడూ నాతోనే ఉంటారనడానికి నాకు చాలా అనుభవాలున్నాయి. నేను ఎప్పుడూ ఆయనకి కృతజ్ఞతతో ఉంటాను. నాకు పెళ్ళైన తర్వాత నేను ఎప్పుడూ నాకు మొదట పాపే పుట్టాలని అనుకునేదాన్ని. బాబా అలాగే నాకు మొదట పాపని ప్రసాదించారు. నేను చాలా సంతోషించాను. తరువాత నా భర్త రెండో బిడ్డ కావాలని చాలాసార్లు అన్నప్పుడు నాకు చాలా భయమేసింది. ఎందుకంటే, మళ్ళీ ఎక్కడ పాప పుడుతుందో అని. నాకు, నా భర్తకి ఎవరైనా 'ఓకే' కానీ, మా ఇంట్లోవాళ్ళకి మాత్రం బాబే పుట్టాలని కోరిక. అదీకాక మా ఆర్థిక పరిస్థితి దృష్ట్యా కూడా నాకు భయంగా ఉండేది. అందుకే నా భర్త ఎప్పుడు రెండో బిడ్డ గురించి అన్నా నేను 'వద్దు' అనేదాన్ని. ఇంట్లో పెద్దవాళ్లు కూడా మళ్ళీ ఎక్కడ పాప పుడుతుందోనని "రెండో బిడ్డ వద్దు" అనేవారు, మళ్ళీ "మీ ఇష్టం" అని కూడా అనేవారు. నాకు ఏమీ అర్థం అయ్యేది కాదు. అలా కొన్నిరోజులు గడిచాక బాబా దయవల్ల నా భర్తకు విదేశాలకు వెళ్లే అవకాశం రావడంతో మేము ఆర్థికంగా కొంచం స్థిరపడ్డాం. ఆ తర్వాత నా భర్త రెండో బిడ్డ విషయంగా "ఇప్పుడు ఏం ఇబ్బంది లేదు కదా!" అంటే, నేను ;సరేన'న్నాను. కొంచం ఎక్కడో భయంగా ఉండేది గానీ బాబా మీద నాకు పూర్తి విశ్వాసం ఉండేది. ఆయన నా కోరిక తీర్చారు. మాకు బాబు పుట్టాడు. బాబా దయవల్ల మేము ఇప్పుడు చాలా సంతోషంగా ఉన్నాము. "ధన్యవాదాలు బాబా. మీ కృప ఎప్పుడూ మాపై ఇలానే ఉండాలి తండ్రీ. ఎప్పుడూ మాతో ఉండి మమ్మల్ని మంచి దారిలో నడిపించండి".

---

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2092వ భాగం....

---

ఈ భాగంలో అనుభవం:

• సమస్యలు చిన్నవైనా, పెద్దవైనా బాబాను నమ్మి ప్రార్థిస్తే, మనసుకు ప్రశాంతత లభిస్తుంది

---

నా పేరు మహేష్. నేను ఒక కంపెనీలో పని చేస్తున్నాను. నేను రాత్రిపూట షిఫ్ట్‌లో పని చేస్తాను. నా షిఫ్ట్ ప్రతిరోజూ రాత్రి 2:30కి ముగుస్తుంది. ఇంటికి వచ్చి పడుకునేసరికి 3:30 అవుతుంది. మళ్ళీ ఉదయం 8 లేదా 9 గంటలకి నిద్ర లేస్తే, శరీరానికి సరైన విశ్రాంతి లభించక రోజంతా అలసటగా అనిపిస్తుండేది. అందుకని నేను బాబాని, "నాకు ఉదయం 10 గంటల వరకు ప్రశాంతమైన నిద్ర కావాల"ని కోరుకొని ఆయనపై పూర్తి నమ్మకముంచి ప్రతిరోజూ నిద్రపోయేముందు బాబాను స్మరించడం ప్రారంభించాను. బాబా కృపతో నెమ్మదిగా నా మనసు ప్రశాంతమై నాకిప్పుడు గాఢమైన నిద్రపడుతుంది. ముఖ్యంగా ఉదయం 10 గంటల వరకు సుఖంగా నిద్రపోగలుగుతున్నాను. మునుపటిలా ఇప్పుడు అలసట ఉండట్లేదు. రోజంతా ఉత్సాహంగా ఉండగలుగుతున్నాను. నా ఆరోగ్యం కూడా మెరుగుపడింది. నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది. బాబాపై నాకు భక్తి మరింత పెరిగింది. ప్రతిరోజూ బాబాను స్మరించడం నాకు అలవాటుగా మారింది. ఆయన ఆశీర్వాదంతో నా జీవితం సుఖంగా సాగుతోంది. నా జీవితంలో వచ్చిన ఈ మంచి మార్పుకు ఆయనకి కృతజ్ఞతలు, హృదయపూర్వక నమస్కారాలు.

ఒకసారి నా ల్యాప్‌టాప్ ఛార్జింగ్ సమస్యతో నేను చాలా ఇబ్బందిపడ్డాను. ఎంత ప్రయత్నించినా అది సరిగ్గా ఛార్జ్ అయ్యేది కాదు. దాంతో నా పనులు ఆగిపోవడంతో నేను పిర్యాదు చేశాను. కానీ రెండు రోజులు గడిచినా సమస్య పరిష్కారం కాలేదు. నాకు టెన్షన్ ఎక్కువై, “బాబా! ఈ సమస్యను మీరు తప్ప మరెవ్వరూ సరిచేయలేరు” అని బాబాను మనస్ఫూర్తిగా ప్రార్థించాను. కొంతసేపటి తర్వాత మళ్లీ ల్యాప్‌టాప్‌ను కనెక్ట్ చేసి చూసాను. ఆశ్చర్యంగా, అది మామూలుగా ఛార్జ్ అవ్వడం ప్రారంభించింది. ఆ క్షణంలో నాకు బాబా ఉన్నారనే నమ్మకం మరింత పెరిగింది. ఆయన కృపతో నా సమస్య సులభంగా పరిష్కారమైంది. ఆయన దయ ఎప్పుడూ మనపై ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.

ఒకరోజు నేను ఆఫీస్‌లో నా మొబైల్ చార్జింగ్ కేబుల్ ఎక్కడో పెట్టి మర్చిపోయాను. మొదట అది పెద్ద విషయం అనిపించలేదు కానీ, అవసరం వచ్చినప్పుడు అది దొరకకపోయేసరికి కొంచెం ఆందోళన, అసౌకర్యం కలిగాయి. ఎంత ఆలోచించినా ఎక్కడ పెట్టానో గుర్తు రాలేదు. అప్పుడు మనసులో బాబాని గుర్తు చేసుకొని, “బాబా! ఇది చిన్న విషయమై అయినా నాకు ఇప్పుడు దాని అవసరం చాలా వుంది. దయచేసి అది దొరకేలా చేయండి” అని ప్రార్థించాను. కొంతసేపటి తర్వాత ఆ కేబుల్ ఆఫీస్‌లో సురక్షితంగా ఉన్నట్లు తెలిసింది. చివరకు అది నాకు తిరిగి దొరికింది. మన జీవితంలో కొన్ని సంఘటనలు సాధారణంగా అనిపించినా లోతుగా గమనిస్తే, దైవ కృపలా అనిపిస్తాయి.

జీవితంలో కొన్ని సందర్భాల్లో ఒక సాధారణ ఫోన్ కాల్ కూడా చాలా భారంగా అనిపిస్తుంది. ఒకరోజు నేను నా కొడుకుకి ఫోన్ చేస్తే, తను ఎత్తలేదు. మూడు, నాలుగు సార్లు చేసినా తన నుండి ఎలాంటి స్పందన లేకపోయింది. ఒక్కొక్క కాల్‌కి నా మనసులో ఆందోళన పెరిగి, 'తను బాగానే ఉన్నాడా? నన్ను ఎందుకు పట్టించుకోవడం లేదు? నేను ఏదైనా తప్పు చేశానా?' అని ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి. అంతకంటే ఎక్కువ ఆలోచించకుండా నేను కళ్ళు మూసుకుని మౌనంగా, “బాబా! దయచేసి నన్ను నా కొడుకుతో మాట్లాడేలా చేయండి” అని బాబాతో చెప్పుకున్నాను. వెంటనే ఏం జరగకపోయినప్పటికీ నా మనసులో కొంత శాంతి చోటు చేసుకుంది. కొంతసేపటి తర్వాత తను నా కాల్ లిఫ్ట్ చేశాడు. ఆ క్షణం నాకు చాలా ఆనందం కలిగింది. అది కేవలం ఒక ఫోన్ కాల్ కాదు – బాబా ఆశీర్వాదం అనిపించింది. ఈ అనుభవం సహనం అవసరమని, సరైన సమయంలో అన్నీ జరుగుతాయని తెలియజేసింది.

ఒకరోజు బస్సు ప్రయాణంలో అకస్మాత్తుగా యూరిన్ సమస్యతో నాకు చాలా ఇబ్బంది కలిగింది. బస్సు ఎక్కడ ఆపుతారో, అప్పటివరకు ఎలా మేనేజ్ చేయాలో అర్థంకాక మనసులో భయం, ఆందోళన కలిగి మనస్ఫూర్తిగా బాబాను ప్రార్థించాను. ఆశ్చర్యంగా కొద్దిసేపట్లోనే బస్సు ఆగింది. నాకు చాలా ఉపశమనం కలిగింది. ఆ క్షణంలో బాబా నా పక్కనే ఉన్నట్టు అనిపించింది. బాబా కృప ఎంత అద్భుతంగా ఉంటుందో అనుభూతి చెందాను. ఈ అనుభవాల ద్వారా మన సమస్య చిన్నదైనా, పెద్దదైనా భక్తితో పిలిస్తే బాబా తప్పకుండా దారి చూపిస్తారు.

ఒకసారి కొన్నిరోజులపాటు ఇన్‌స్టా ద్వారా మెయిడ్ సర్వీస్ పొందడానికి చాలా ఇబ్బందులు ఎదురయ్యాయి. బుక్ చేసిన ప్రతిసారీ ఆలస్యమవడం లేదా చివరి నిమిషంలో రద్దు కావడం లేదా సరైన స్పందన రాకపోవడం వల్ల చాలా టెన్షన్ అయింది. రోజువారీ పనులు సరిగా నిర్వహించలేని పరిస్థితి వచ్చింది. ఆ సమయం నేను బాబాను మనస్ఫూర్తిగా, “సరైన సహాయం చేసి ఈ సమస్యను తొలగిందించండి బాబా” అని వేడుకున్నాను. కొంత సమయం తర్వాత పరిస్థితులు క్రమంగా సర్దుకుని చివరకు మెయిడ్ సర్వీస్ ఏర్పాటైంది. నా మనసులో ఉన్న భారం తగ్గిపోయింది. ఈ అనుభవం ద్వారా నాకు ఒక విషయం మరింత బలంగా అర్థమైంది — 'మనం నిజమైన విశ్వాసంతో ప్రార్థిస్తే, బాబా తప్పకుండా దారి చూపిస్తారు. సహాయం ఆలస్యంగా వచ్చినా సరైన సమయంలో వస్తుంది. విశ్వాసం మరియు సహనం ఎంతో ముఖ్యమైనవి' అని. జీవితంలో సమస్యలు చిన్నవైనా, పెద్దవైనా బాబాను నమ్మి ప్రార్థిస్తే మనసుకు ప్రశాంతత లభిస్తుంది.

---

Read More