బప్కర్ మహరాజ్ ఒక బైరాగి సాధువు. ఆయనొకసారి ముంబాయికి వచ్చారు. ఆయన భక్తుడైన నానాసాహెబ్ పిట్కర్ ఆయనను కలిసి, తన ఇంట్లో కొన్నిరోజులు ఉండమని అభ్యర్ధించాడు. అయితే బప్కర్ మహరాజ్ శిరిడీ సందర్శించాలన్న సంకల్పంతో, తనని నిర్బంధించక వెళ్ళనివ్వమని పదేపదే చెప్పారు. అసలు విషయం ఏమిటంటే, బప్కర్ మహరాజ్ తన కొడుకుకు మరుసటిరోజుకల్లా శిరిడీలో ఉండమని ఉత్తరం వ్రాసి ఉన్నారు. అందువలన ఆయన కూడా మరుసటిరోజుకి తప్పనిసరిగా శిరిడీ చేరుకోవాల్సి ఉంది. కానీ ఆ సమయానికి నానాసాహెబ్ పిట్కర్‌తోపాటు చాలామంది భక్తులు ఆయన దర్శనం కోసం వచ్చి ఉన్నారు. అంతమంది భక్తులను నిరాశపరిచి వెళ్లలేకపోయారాయన. ఎందుకంటే సాధువులు తమ భక్తుల కోరికలు తీర్చి వారిని సంతృప్తిపరచి ముందుకు సాగిపోతారు.
ఇదిలా ఉంటే బప్కర్ కొడుకు తన తండ్రి చెప్పిన ప్రకారం శిరిడీ చేరుకున్నాడు. అక్కడ అతనికి ఎవరూ తెలియనందున నేరుగా ద్వారకామాయికి వెళ్లి ఒక మూలన కూర్చున్నాడు. మధ్యాహ్న హారతి సమయానికి కొంచెం ముందుగా మూలన కూర్చున్న ఆ యువకుని మీద బాబా దృష్టి పడింది. బాబా తన దివ్యదృష్టితో ఆ యువకుడు ఎవరన్నది గ్రహించి, "ఆ యువకుడిని ఇక్కడకు తీసుకుని రా!" అని శ్యామాను పంపించారు. తరువాత బాబా అక్కడ కూర్చున్న భక్తుల వైపు తిరిగి, "ఈ యువకుడి తండ్రి ఆధ్యాత్మికంగా గొప్ప స్థితిని అందుకున్నాడు. ఆయనొక గొప్ప సాధువు. ఆయన ఈరోజు ఇక్కడకు రావాలని అనుకున్నారు. కానీ ఆయన భక్తులు ఆయనను ఇంకోరోజు ముంబాయిలో ఉండమని అభ్యర్థించారు. వాళ్ళని నిరాశపరచడం ఇష్టంలేని ఆయన అక్కడ ఉండిపోయారు. ఆయన కొడుకుని మనం తగిన విధంగా గౌరవించాలి. శ్యామా! ఈరోజు ఈ యువకుడు నా ఆసనంలో కూర్చుంటాడు, హారతి నిర్వహింపబడుతుంది" అని చెప్పారు.
అందువలన ఆరోజు బాబా భక్తులందరూ ఆచారపూర్వకంగా ఆ యువకుడిని పూజించి, హారతి ఇచ్చారు. బాబా ఎప్పుడూ తమని దర్శించడానికి వచ్చిన యోగులను, సాధువులను చాలా గౌరవించేవారు. ఈ సన్నివేశంతో తమ భక్తులు కూడా యోగులను గౌరవించాలని బాబా తెలియజేసారు.
Ref: సాయి ప్రసాద్ మ్యాగజైన్, దీపావళి సంచిక, 1993.
Source: Baba’s Divine Manifestations compiled by విన్నీ చిట్లూరి.
