1. అపరిమితమైన బాబా అనుగ్రహం2. బాబా కృపతో గృహప్రవేశం - వివాహం
అపరిమితమైన బాబా అనుగ్రహం
సాయిభక్తులందరికీ నా నమస్కారాలు. నేనొక సాయిభక్తురాలిని. చిన్నప్పటినుండి నేను సాయిని నమ్ముతాను. ఆ నమ్మకం ఇప్పుడు మరింత రెట్టింపు అయ్యింది. బాబాపై నాకున్న ఇష్టాన్ని, ప్రేమను నేను మాటల్లో చెప్పలేను. ప్రతి వారం బాబా నాకు స్వప్నదర్శనమిస్తారు. ఇంకా, నేను ఏది అడిగినా ఇస్తారు. నాకు ఏ సమస్య రానున్నా ముందుగా హెచ్చరిస్తూ దానికి పరిష్కారాన్ని చూపుతారు. 2020 వరకు మేము శిరిడీ వెళ్ళలేదు. తీరా వెళ్ళాలని అనిపించేసరికి కరోనా కారణంగా లాక్‌డౌన్ నడుస్తోంది. ఈ పరిస్థితుల్లో వెళ్ళలేమని అనుకున్నాము. కానీ బాబా మమ్మల్ని అనుగ్రహించారు. సరిగ్గా అప్పుడే లాక్‌డౌన్ ఎత్తివేశారు. ఆనందంగా కుటుంబసమేతంగా మేము శిరిడీ వెళ్లి సాయినాథుని దర్శించుకున్నాం. బాబాను దర్శించి నా కష్టమంతా చెప్పుకుని "ఎప్పుడూ నాతో ఉండమ"ని ఏడ్చాను. కానీ బాబాను చూసిన అనుభూతి నాకు కలగక, 'ఇంతదూరం వచ్చానుగానీ, బాబా కలవలేదు' అని నిరాశ చెందాను. ఆదివారం సాయంత్రం మా ఊరికి బయలుదేరాల్సి ఉంది. కానీ, బాబా నాకు కనిపించడం లేదని బాధపడుతున్నాను. ఆరోజు ఉదయం అకస్మాత్తుగా ఎందుకు వచ్చిందో తెలీదుగానీ నాకు చాలా తీవ్రంగా జ్వరం వచ్చింది. అంత జ్వరంలోనూ ‘ప్రసాదాలయంలోనైనా సాయి కనిపిస్తారేమోన’ని ఆశగా అక్కడికి వెళ్లాను. భోజనానికి కూర్చోగానే జ్వరమంతా తగ్గిపోయింది, నీరసం కూడా లేదు. ‘ఉన్నపళంగా జ్వరం ఎలా తగ్గింద’ని నా కుటుంబసభ్యులందరూ షాకయి, ‘ఏమిటీ వింత!’ అనుకుంటున్నారు. తరువాత, అక్కడ భక్తులు తిన్న తరువాత ప్లేట్లు తీస్తున్న ఒక అన్నకు నేను కూడా ప్లేట్లు తీసి సహాయం చేశాను. అతను, "అల్లా అచ్ఛా కరేగా బేటా" అని అన్నారు. అతను సాయిబాబా అని నేను తేల్చుకోలేదుగానీ, "అన్నా, నిన్ను వదిలి వెళ్ళాలని లేదు" అని అన్నాను. తరువాత శిరిడీ విడిచి వెళ్తుంటే వస్తున్న కన్నీళ్లను అందరూ చూస్తారని నాలోనే దాచుకున్నాను. ఇంతలో ఒకతను వచ్చి, "సాయిబాబా మూర్తి కావాలా?" అని అడిగారు. అయితే అప్పటికే నేను షాపింగ్ చేసి ఉన్నందున అతనితో వద్దని అన్నాను. అతను వెళ్తూ, "అల్లా అచ్ఛా కరేగా" అని అన్నాడు. "మళ్ళీ అతను మాట్లాడితే బాగుండు" అని నేను ఠక్కున అటో దిగాను. కానీ అతను కనపడలేదు. నేను, నా కుటుంబం అతని కోసం అక్కడంతా వెతికాము. కానీ అతనెక్కడా కనపడలేదు. అప్పుడు నా భర్త, "అతను ఆ సాయినాథుడే. నీకోసం వచ్చారు" అని అనేసరికి నాకు కన్నీళ్లు ఆగలేదు. ట్రైన్ కదిలేసరికి కట్టలు తెంచుకొస్తున్న దుఃఖాన్ని ఆపుకోలేక నన్ను నేను మరిచిపోయి బిగ్గరగా ఏడ్చేశాను. అందరూ వింతగా చూస్తున్నారు. నేను మాత్రం ‘సాయిని చూసి కూడా ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాన’ని బాధపడుతున్నాను. ఆ బాధతో ఏమీ తినలేదు. ఏడుస్తూ అలాగే పడుకుని ఉన్నాను. ఎవరో ఒకతను, "ఏమీ తినకుండా పడుకుని ఉన్నావు. ఇంద, ఈ ప్రసాదం తిను" అని అన్నారు. లేచి చూస్తే, నా చేతిలో కోవాబిళ్ళ ఉంది. అతను ఎవరో కాదు, ప్రసాదాలయంలో ప్లేట్లు తీసినప్పుడు మాట్లాడిన అన్న. నా ఆనందానికి అవధులు లేవు. 'ఇక నాకు ఏ కష్టం రాదు. ఒకవేళ వచ్చినా బాబా చూసుకుంటారు' అని నేను అప్పుడే నిర్ధారించుకున్నాను.
మేము శిరిడీ నుండి వచ్చిన తర్వాత ఒకరోజు మా అమ్మానాన్నలు మా ఇంటికి వచ్చారు. వాళ్ళు తిరిగి వెళ్ళేటప్పుడు మేము వాళ్ళకి శిరిడీ నుండి తెచ్చిన బాబా ఫోటో, ప్రసాదం ఇచ్చాము. వాళ్ళు ఇంటికి వెళ్తుండగా వాళ్ళు ప్రయాణిస్తున్న టక్కర్‌ని ఒక లారీ గుద్దింది. ఆ ప్రమాదంలో టక్కర్ నుజ్జయిపోయింది. ముందు సీటులో కూర్చున్న నాన్న మీద పగిలిన టక్కర్ అద్దాలు పడ్డప్పటికీ నాన్న శరీరం మీద ఒక్క గీతైనా లేదు. అమ్మానాన్నలనే కాదు, టక్కర్‌లో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరినీ సాయినాథుడు కాపాడారు. అందరినీ కాపాడిన ఆయన ఫోటో అద్దం మాత్రం పగిలింది. మా అమ్మకు ఆరోజు నుండి బాబా మీద అపారమైన నమ్మకం ఏర్పడింది. తనను నమ్మినవారినే కాదు, వారి కుటుంబసభ్యులను కూడా బాబా కాపాడుతారు.
ఈమధ్య మాకు కోవిడ్ లక్షణాలు ఉన్నాయని డాక్టర్ అన్నారు. నేను చాలా భయపడి బాబాను ప్రార్థించాను. వెంటనే బాబా నా భయాన్ని తొలగించారు. కోవిడ్ నెగిటివ్ అని రిపోర్టులు వచ్చాయి. "ధన్యవాదాలు బాబా. పెళ్లయి పదేళ్ళైనా నాకు సంతానం లేదు బాబా. మీ దయవల్ల మాకు సంతానం కలిగితే ఆ అద్భుతాన్ని పంచుకోవాలని ఉంది బాబా".
బాబా అంటే నాకు ప్రాణం, బాబా లేనిదే నేను లేను. ఆయన ఎల్లప్పుడూ నాతో ఉంటారు. ఒకరోజు రాత్రి పది గంటల సమయంలో అలా కూర్చుని ‘బాబా’ అని తలవగానే మబ్బుల రూపంలో బాబా నాకు దర్శనమిచ్చారు. నన్ను పెట్టి ఫోటో తీస్తే, ఆ ఫోటోలో బాబా వచ్చారు. కానీ నా ఫ్రెండ్స్‌కి తీసిన ఫోటోలో బాబా రాలేదు. ఒక గురువారంనాడు మేము భజన చేస్తుంటే, అక్కడ ఉన్న ఉద్ధరిణెలోని నీళ్ళు నా కళ్ళకి గులాబీపూలుగా కన్పించాయి. అది నన్ను నేను నమ్మలేని ఓ అద్భుతం. మేము ప్రతి గురువారం బాబాకి మధ్యాహ్న ఆరతి ఇస్తాం. ఒకసారి మధ్యాహ్న ఆరతి సమయంలో మా ఇంటిలోకి ఒక వీధికుక్క వచ్చింది. ఆ సమయంలో బాబా ఫోటో నుండి ఒక తెల్లని ఆకారం బయటకు రావడం నేను స్పష్టంగా చూశాను. ఇవి సాక్ష్యం లేని, నా మనసుకు మాత్రమే తెలిసిన నిజాలు. ఇలా బాబా దర్శనమిచ్చి నా బాధలను తీర్చిన అద్భుత క్షణాలు ఎన్నో, ఎన్నెన్నో.
చివరిగా, ఈమధ్యనే అనగా, 2021, సెప్టెంబరు 1న మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ బాబుకి విపరీతంగా జ్వరమొచ్చింది. హాస్పిటల్‌కి వెళ్తే ‘నిమోనియా’ అన్నారు. దాంతో, వాళ్ళు బాబుకి సర్జరీ చేయాల్సి వస్తుందేమోనని భయపడ్డారు. నేను వాళ్లతో, "బాబాని నమ్ముకోండి. మీకు అంతా మంచే జరుగుతుంది. గురువారానికల్లా బాబుకి నయం అవుతుంది" అని చెప్పాను. నేను కూడా వాళ్ళ బాబు కోసం బాబాను ప్రార్ధించాను. బాబా నా ప్రార్థన విన్నారు. ఆపరేషన్ అవసరం లేకుండా గురువారానికల్లా బాబుకి నయం చేశారు బాబా. మనం ఏది అడిగినా ఇస్తారు బాబా. "ఐ లవ్ యు బాబా".
శ్రీ అఖిలాండకోటి బ్రహ్మాండనాయక రాజాధిరాజ యోగిరాజ పరబ్రహ్మ శ్రీ సచ్చిదానంద సమర్థ సద్గురు శ్రీ సాయినాథ్ మహరాజ్ కీ జై!
బాబా కృపతో గృహప్రవేశం - వివాహం
ఓంసాయి శ్రీసాయి జయజయసాయి.
సాయి ఈశ్వరాయ విద్మహే
తత్పురుషాయ ధీమహి
తన్నో సాయి ప్రచోదయాత్.
నేనొక సాయిభక్తురాలిని. ఈమధ్య జరిగిన నా కుమారుని వివాహం, గృహప్రవేశం విషయంలో 'ఏ ఆటంకం లేకుండా అంతా చక్కగా జరగాలి. అలా జరిగితే ఆ అనుభవాలను బ్లాగులో పంచుకుంటాన'ని బాబాతో చెప్పుకున్నాను. బాబా దయవలన గృహప్రవేశం, వివాహం ఎలాంటి ఒడిదుడుకులు లేకుండా బాగా జరిగాయి. తలచుకుంటే, ఆ సమయంలో బాబా నాకు ఎంతో శక్తినిచ్చారనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే, ఒక్క కార్యక్రమం అంటేనే అలసిపోతాం. అలాంటిది కేవలం పదిరోజుల వ్యవధిలో రెండు కార్యక్రమాలకు సిద్ధమయ్యాను. అది కూడా రెండు వేరువేరు చోట్ల (సిటీలో, గ్రామంలో). ఏర్పాట్లన్నీ ఎలా చేసుకున్నానో నాకే ఆశ్చర్యంగా ఉంది. అవన్నీ చేసుకోవడానికి అవసరమైన ధైర్యాన్ని, శక్తిని బాబానే నాకు ప్రసాదించారు. నాకు ఏ కొంచెం ఇబ్బంది అనిపించినా ‘బాబా’ అని అనుకున్నాను. బాబా కృపతో అన్నీ సజావుగా సాగిపోయాయి. కొన్నైతే అనుకున్న సమయంలో ఒంటరిగా నేనే చేసుకున్నాను. ఇదంతా బాబా వల్లే సాధ్యమైంది. "బాబా! నాకు ధైర్యాన్ని, ఆరోగ్యాన్ని ప్రసాదించి నా కార్యక్రమాలను దిగ్విజయం చేశావు తండ్రీ. మా కుమారుని మరియు కోడలి విషయంలో అన్నీ నీవై చూసుకున్నావు. నేను ఏది కోరినా నిరాశపరచకుండా తృప్తిపరచావు. చాలా చాలా ధన్యవాదాలు బాబా. సాయీ! నిన్ను ఎలా కొలవాలో, ఎలా తరించాలో మాకు తెలియదు. ఈ కలియుగమందు వెలసిన దివ్య కారుణ్యమూర్తి నీవు. నిన్నే నమ్ముకున్న ఆర్తురాలిని నేను. నాకు తల్లి, తండ్రి, సమస్తం నీవే. మాకు, నా బిడ్డలకు నీవే దిక్కు. ఎల్లవేళలా మమ్మల్ని కాపాడు బాబా".
