ఈ భాగంలో అనుభవాలు:
- ఏది అడిగినా బాబా తప్పక తీరుస్తారు
- మనసు మార్చి పెద్ద కష్టం నుండి విముక్తి ప్రసాదించిన బాబా
- ఊదీ రాసిన మరునిమిషంలో బాబా చూపిన అద్భుతం
ఏది అడిగినా బాబా తప్పక తీరుస్తారు
నేను సాయిబాబా భక్తురాలిని. మాది విశాఖపట్నం. చిన్నప్పటినుండి నాకు బాబా అంటే ప్రాణం. నిద్రలేచింది మొదలు రాత్రి నిద్రపోయేవరకు నా మనసులోనే ఉన్న బాబాకు అన్ని విషయాలూ చెప్పుకుంటూ ఉంటాను. ఈ బ్లాగులో 'సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక'లో ప్రచురితమవుతున్న భక్తుల అనుభవాలు చదువుతుంటే, బాబా తమ భక్తులపై చూపుతున్న ప్రేమకు నాకు కన్నీళ్లు ఆగడం లేదు. నాకు కూడా బాబా చాలా అనుభవాలను ప్రసాదించారు. అందులో నుండి ఒక అనుభవాన్ని నేనిప్పుడు మీతో పంచుకుంటాను.
నాలుగు సంవత్సరాల క్రితం అంటే 2016-17లో నేనొక బంగారు ఆభరణాన్ని తయారు చేయించుకున్నాను. ఆ ఆభరణాన్ని వేసుకుని అన్నవరంలో జరుగుతున్న మా బంధువుల పెళ్ళికి వెళ్లాను. పెళ్లైన తరువాత తిరిగి వస్తున్న సమయంలో సుమారు అర్థరాత్రి 12:30-1:00 మధ్యలో ఆ ఆభరణాన్ని తీసి బ్యాగులో వేశాను. అయితే అది బ్యాగులో కాకుండా క్రింద పడిపోయింది. అది నేను గమనించుకోలేదు. తరువాత ఎవరి ఇళ్లకు వాళ్ళం చేరుకున్నాక చూసుకుంటే ఆభరణం కనిపించలేదు. నాకు చాలా ఆందోళనగా అనిపించి విషయం మావారికి చెప్పాను. మావారు వెంటనే బస్సు డ్రైవరుకి ఫోన్ చేస్తే అతను, "మేము ఇంకో పెళ్ళికి వెళ్తున్నాము. మీ వస్తువులు బస్సులో పడివుంటే ఎక్కడికీ పోవు, మీరు కంగారుపడకండి" అని చెప్పాడు. బస్సు ఉన్న ప్రదేశాన్ని తెలుసుకుని వెంటనే మేము అక్కడికి వెళ్ళాము. అప్పటికే బస్సులో కొంతమంది ఎక్కి కూర్చుని ఉన్నారు. నేను మనసులో, "బాబా! ఆ ఆభరణం ఎక్కడ పడిందో అక్కడే ఉండాలి, అది నా కళ్ళకు మాత్రమే కనబడాలి" అని బాబాను ప్రార్థిస్తూ వెంటనే బస్సు ఎక్కాను. రాత్రి ఎక్కడైతే కూర్చున్నానో అక్కడికి వెళ్ళి చూశాను. బాబా దయవల్ల ఆ ఆభరణం అక్కడే ఉంది. అది చూసి నాకు కన్నీళ్లు ఆగలేదు. ఎంతో సంతోషంగా బాబాకు ధన్యవాదాలు చెప్పుకున్నాను. నా బాబా ఏది అడిగినా తప్పక తీరుస్తారు.
శ్రీ సాయినాథ్ మహరాజ్ కీ జై!
మనసు మార్చి పెద్ద కష్టం నుండి విముక్తి ప్రసాదించిన బాబా
నేను ఒక సాయిభక్తుడిని. నేను ఒకప్పుడు ప్రీ ప్రైమరీ స్కూలుని నడుపుతుండేవాడిని. కోవిడ్ కారణంగా 2020, మార్చి నుండి స్కూలు మూసివేశాము. అయితే అప్పటికే ఫిబ్రవరి నెలలో మేము రాబోయే విద్యాసంవత్సరానికి అవసరమయ్యే పుస్తకాలకి ఆర్డరు పెట్టాము. అది మాకు ప్రతి సంవత్సరం సాధారణంగా జరిగే ప్రక్రియ. ఎందుకంటే, మేము వేసవి సెలవులకు ముందే పుస్తకాలను విద్యార్థుల తల్లిదండ్రులకి విక్రయించి వారి వారి సీట్లు నిర్ధారించుకుంటాము. ఫిబ్రవరిలో కరోనా తీవ్రత ఇండియాలో అంతగా లేకపోవడంతో మేము యథావిధిగా పుస్తకాలకు ఆర్డరు పెట్టాము. కానీ హఠాత్తుగా మార్చి నెలలో కోవిడ్ కేసులు పెరగడంతో మేము స్కూలు మూసివేశాము. కరోనా మహమ్మారి కారణంగా సెలవులు కొనసాగుతూపోయాయి. చివరికి మేము శాశ్వతంగా స్కూలు మూసేయాలని నిర్ణయించుకున్నాము. ఎందుకంటే, అనవసరంగా పెద్దమొత్తంలో అద్దె, టీచర్లకి జీతాలు చెల్లించాల్సి వస్తుండేది. మేము విద్యార్థుల తల్లితండ్రులకి, స్కూలు భవన యజమానికి మా నిర్ణయాన్ని చెప్పి, కరోనా పరిస్థితుల్లో స్కూలు నడపడం ఎంత కష్టంగా ఉందో ప్రతి ఒక్కరికీ వివరించాము. అందరూ మా నిర్ణయానికి సమ్మతించారు. తరువాత అన్ని లావాదేవీలు పూర్తిచేశాము. ఇకపోతే పుస్తకాల విషయానికి వస్తే, నేను పుస్తక వ్యాపారితో, "మేము స్కూలును శాశ్వతంగా మూసివేశాము. కరోనా కారణంగా మీ వద్దనుండి తీసుకున్న ఒక్క పుస్తకాన్ని కూడా మేము అమ్మలేదు. కాబట్టి ఆ పుస్తకాలను తిరిగి తీసుకోండి" అని చెప్పాను. కానీ అతను, “ఒకసారి పుస్తకాలను మీకు అమ్మిన తరువాత వాటిని మేము వెనక్కి తీసుకోము. ఇక అమ్ముకోవడం, అమ్ముకోకపోవడం అనేది మీ తలనొప్పి. మాకు దానితో ఎటువంటి సంబంధం లేదు. పూర్తి మొత్తాన్ని మీరు చెల్లించాల్సిందే” అని ఖరాఖండిగా చెప్పేశాడు. ఆరునెలలుగా ఎటువంటి ఆదాయం లేని నేను అంత పెద్దమొత్తాన్ని ఎలా చెల్లించగలను? అందువలన నేను బాబాను హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించాను. అతను పుస్తకాలు వెనక్కి తీసుకుంటే నా అనుభవాన్ని బ్లాగులో పంచుకుంటానని కూడా అనుకున్నాను. బాబానే ఆ పుస్తక వ్యాపారి మనసు మార్చగలరన్న విశ్వాసంతో ప్రతిరోజూ బాబాను ప్రార్థిస్తూ ఉండేవాడిని. చివరికి ఒక గురువారంనాడు ఆ పుస్తక వ్యాపారి నాకు ఫోన్ చేసి, "పుస్తకాలన్నీ వెనక్కి తీసుకుంటాన"ని చెప్పాడు. అంత పెద్ద కష్టం నుండి విముక్తి ప్రసాదించినందుకు ఆనందంగా బాబాకు కృతజ్ఞతలు చెప్పుకున్నాను.
అనంతకోటి బ్రహ్మాండనాయక రాజాధిరాజ యోగిరాజ పరబ్రహ్మ శ్రీ సచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాథ్ మహరాజ్ కీ జై !!!
