ఈ భాగంలో అనుభవం:
- కోరుకున్నట్లే గృహవైద్యంతో ఆరోగ్య సమస్య నుండి ఉపశమనం ప్రసాదించిన బాబా
సాయిభక్తులందరికీ అనేక నమస్కారాలు, నా పేరు విజయ. నేను సాయిని నమ్ముకున్నదాన్ని. సుమారు 2023లో నా రెండు కాళ్ళకి వెరికోస్ వెయిన్స్ ఆపరేషన్ జరిగింది. తర్వాత తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలన్నీ తీసుకున్నా కూడా అంతకు ముందు లేని కాళ్లవాపు సమస్య కనిపించింది. దానివల్ల ఎక్కువసేపు నిల్చోవడం, నడవడం చేస్తే నాకు బాధగా ఉండేది. కాళ్లవాపుకి చాలా కారణాలుంటాయి గానీ, నాకు సరైన అవగాహన లేని కారణంగా నేను యూరాలజిస్ట్ దగ్గరకి వెళ్ళాను. అక్కడ వాళ్ళు టెస్ట్ చేసి, 'యూరిన్ ఇన్ఫెక్షన్ ఉంద'ని కాళ్లలోకి నీరు చేరకుండా ఉండడానికి, యూరిన్ ఫ్రీగా అవడానికి చేయవలసిన ప్రక్రియ చేసి మందులిచ్చారు. బాధాకరమైన ఆ ప్రక్రియను ఎలాగో ఓర్చుకొని వాళ్ళు చెప్పిన మందులు వాడి అప్పటికి ఉపశమనం పొందాను. కాళ్లలో వాపు ఉన్నా కూడా నాకేమీ బాధ ఉండేది కాదు, ఎంతసేపైనా నిల్చోవడం, నడవడం చేయగలిగేదాన్ని. ఇలా 2, 3 సంవత్సరాలు గడిచిపోయాక 2026లో కొన్ని నెలలకు ముందు పరిస్థితి మళ్ళీ మొదటికి వచ్చింది. కాళ్ళలోకి నీరు చేరడం, యూరిన్ ఫ్రీ లేకపోవడం, స్టవ్ దగ్గర నిల్చొని వంట చేసేటప్పుడు, నడిచేటప్పుడు చాలా బాధ కాసాగింది. ఒక గంటకు మించి నిల్చోలేకపోయేదాన్ని. 'పరిస్థితి ఇలా ఉంటే ఇంట్లో పనులన్నీ ఎలా చేయాలి? జీవితమంతా ఎలా గడపాలి?' అని నా కాళ్ళ గురించి, భవిష్యత్తు గురించి బెంగపట్టుకుంది నాకు. తె ల్లవారుతుందంటే చాలు, నాకు భయమేసేది. ఎందుకంటే, ఇంట్లో నేను, నా భర్త మాత్రమే ఉంటాము. మాకు ఒక అమ్మాయి. తను, తన కుటుంబంతో హైదరాబాదులో ఉంటుంది. అయినా ఎవరైనా ఎంతకాలం మనకు సహాయం చేయగలరు? మనని మనమే చూసుకోవాలి. నాకు వచ్చిన బాధ నేనే తగ్గించుకోవాలి. కారణం నాకు డాక్టర్ దగ్గరకి వెళ్లడం ఇష్టం లేదు. అక్కడవాళ్ళు అన్ని రకాల టెస్టులు చేయడం, వాళ్లు చేసే బాధాకరమైన ప్రక్రియ, మందులు వాడటం నావల్ల అయ్యే పని కాదు. అందుకని నేను సాయినాథుని, "బాబా! నేను ఏ డాక్టర్ దగ్గరకి వెళ్ళను. నాకు తెలిసిన ఇంటి గృహవైద్యాలనే పాటిస్తాను. నీ అపారమైన దయతో నా కాళ్లు మళ్ళీ యధాప్రకారంగా నార్మల్ అయిపోవాలి. నా కాళ్ళలోకి నీరు చేరకూడదు. ఎటు వెళ్లే వ్యర్థాలు అటే వెళ్లాలి. మీ దయతో నా శరీరానికి తగ్గ గృహవైద్యాన్ని నాకు కనిపించేలా చేయి సాయీ" అని ప్రార్థించాను. అప్పుడే కాలం చేసిన మా అమ్మ కాళ్ల గురించిన మొక్కు ఒకటి నాకు గుర్తుకు వచ్చి, 'అది తీర్చకపోవడం వల్ల నాకు ఈ కాళ్లు బాధా?' అని అనిపించింది. దాంతో నేను, మా చెల్లి బాబాని క్షమాపణ వేడుకుని మా అమ్మ అనుకున్న విధంగా పూర్తిగా కాకపోయినా మాకు ఎంత అనుకూలత ఉందో ఆ ప్రకారం చేసాము. ఎందుకంటే, మనవి గాని, మన పూర్వీకులవి గాని మ్రొక్కులు ఎప్పుడూ నిర్లక్ష్యం చేయరాదని బాబా చెబుతారు. ఆ తర్వాత నేను యూట్యూబ్ చూస్తుంటే, నాకున్న
లక్షణాలను బట్టి నా సమస్య బ్లడ్లో యూరిక్ ఆసిడ్ పెరగడంగా గుర్తించాను. దానికి పరిష్కారమార్గాలు కూడా ఆ వీడియోలో ఉన్నాయి. ఆ వీడియోని బాబానే నా కంటపడేలా చేశారని భావించి, బాబాకి నమస్కరించుకుని 'శ్రీసాయి ధన్వంతరియే నమః' అనే నామం స్మరించి ఆ వీడియోలో నాకున్న లక్షణాలకు సంబంధించి ఉన్న ఏ చిన్న విషయాన్ని వదిలిపెట్టకుండా పాటించడం మొదలుపెట్టాను. సాయినాథుని దయవల్ల అతి తొందరలోనే నా బాధ క్రమక్రమంగా సమసిపోవడం గమనించాను. ఇప్పుడు చాలా చాలావరకు బాధ తగ్గింది. చాలా ఎక్కువసేపు నిల్చొని పని చేస్తున్నా బాధ కలగట్లేదు. నా బాధ తొలగించినందుకు, నా పనులు నేను చేసుకునే స్థితి కల్పించినందుకు, మళ్లీ జీవితంలో అలాంటి స్థితి వచ్చినా ఎదుర్కొనే ధైర్యం ఇచ్చినందుకు సాయినాథునికి అనేక అనేక కృతజ్ఞతలు(గృహ వైద్యం వల్ల ఎటువంటి సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ ఉండవు. ప్రతిరోజు వాడకపోయినా, జీవిత పర్యంతం వారానికి ఒకరోజు, లేదా అప్పుడప్పుడు వాడుకోవచ్చు).
ఈ అనుభవం ద్వారా బాబా నాకు తెలియజేసిన విషయాలు:.
1. మొక్కులు మర్చిపోకూడదు.
2. ఎలాంటి పరిస్థితి వచ్చినా ధైర్యాన్ని కోల్పోకూడదు.
3. భవిష్యత్తు గురించి బెంగపడకూడదు.
4. ఆలోచిస్తే ఉపాయం తడుతుంది.
5. మన శరీరతత్వం మనకి తెలిసినట్టుగా ఎవరికి తెలియదని గమనించాలి.
6. మనం చేయవలసిన ప్రయత్నాలు అన్నీ చేయాలి.
7. ప్రతి దానికి బాధపడితే ప్రయోజనం ఉండది.
8. మనకు పూర్తిగా తెలిసిన ఇంటి చిట్కాలు పాటించిన తర్వాత అవసరమైతే వైద్యుని దగ్గరకి వెళ్లాలి.
9. అలాగని ప్రాణాపాయ స్థితి వచ్చేవరకు డాక్టర్ దగ్గరకి వెళ్లకుండా నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు.
10. అనవసరంగా అందరికీ అన్నీ చెప్పి భయపెట్టకూడదు.
11. ముఖ్యంగా దైవం మీద నమ్మకం, విశ్వాసం పూర్తిగా ఉండాలి.
12. అందుకు సాయినాథుడు చెప్పిన శ్రద్ధ, సబూరి పాటించాలని పూర్తిగా అర్థమైంది..
13. సాయిని నమ్ముకుంటే, తప్పకుండా మనకు మేలు చేస్తారు. కానీ అది జరగవలసిన సమయంలోనే జరుగుతుంది. మనకి అర్హత, యోగం కూడా ఉండాలి. ఏదైనా మన కర్మను బట్టే ఉంటుంది.
చివరిగా అడుగడుగునా తమ ఉనికిని చూపిస్తూ.. 'నేను నీ వెంటే ఉన్నాను' అని తెలియజేస్తున్న సాయినాథునికి అనేక నమస్కారాలు తెలియజేస్తూ... శ్రీ సచ్చిదానంద సమర్ధ సద్గురు సాయినాథ్ మహారాజ్ కీ జై.
