ఈ భాగంలో అనుభవం:
- బాబా చూపిన దయ - 2వ భాగం
సాయి బంధువులందరికీ నమస్కారాలు. నా పేరు శాంతి. మేము అమెరికాలో ఉంటున్నాము. నేను ఇదివరకు ఒక కన్సల్టెన్సీలో కాంట్రాక్టు ఉద్యోగం చేశాను. ఆ కన్సల్టెన్సీవాళ్ళు ప్రతి నెల 15వ తారీకుకి జీతం వేసేవాళ్ళు. నేను చేస్తున్న ప్రాజెక్టు జూన్ నెలలో అయిపోయాక జూలై 15కి రావాల్సిన జీతం నా అకౌంట్లో పడలేదు. నేను, నా సహోద్యోగి వెండర్తో సెటిల్మెంట్ అవ్వలేదేమో అనుకొని ఉరుకున్నాము. అయితే తర్వాత నెల 15వ తేదీ వచ్చినా జీతం రాలేదు. నా సహోద్యోగిని అడిగితే, తనకి వచ్చిందని చెప్పాడు. దాంతో నేను కన్సల్టెన్సీవాళ్లకి మెసేజ్ చేశాను. కానీ వాళ్ళు నాకు రిప్లై ఇవ్వలేదు. ఇంకా వాళ్ళకి నాకు జీతం ఇచ్చే ఉద్దేశం లేదేమోననిపించి చాలా బాధేసింది. నెలంతా కష్టపడి పనిచేస్తే జీతం ఇవ్వకపోవడమేంటని చాలా ఏడుపొచ్చింది. చేతిలో ఉద్యోగం లేదు, రావాల్సిన డబ్బులు ఇవ్వట్లేదని
నేను కాంట్రాక్టు ఉద్యోగం పోయాక కాంట్రాక్టు ఉద్యోగలైతే ప్రాజెక్టు అయిపోయాక తీసేస్తారని, శాశ్వత ఉద్యోగం చూసుకోవాలనుకున్నాను. అయితే నేను చేసిన టెక్నాలజీలో టెన్షన్ ఎక్కువగా ఉంటుందని, వేరే టెక్నాలజీ మీద ఉద్యోగం కోసం ప్రయత్నిద్దామనుకున్నాను. కానీ ఇల్లు, పిల్లల్ని చూసుకొనే బాధ్యత ఉన్నందున కఠినమైన టెక్నాలజీలు తీసుకోలేను. సరే, నేను ముందు మార్కెట్లో ఏ టెక్నాలజీ బాగుందో తెలుసుకోవాలనుకున్నాను. ఉద్యోగం పోతూనే సాయి దివ్యపూజ చేశాను కానీ, ఫలితం కనిపించలేదు. రోజులు గడుస్తున్నా ఏమి చేయాలో, ఎవరిని సంప్రదించాలో అర్థం కాలేదు. రోజూ బాబాని, "మీరే ఎవరి ద్వారా అయినా నాకు మార్గం చూపించమ"ని ప్రార్థిస్తూ ఎవరు ఏ టెక్నాలజీ చెప్పినా బాబానే వాళ్ళ రూపంలో చెప్పిస్తున్నారని ఆ టెక్నాలజీలో ట్రైనింగ్ తీసుకునేదాన్ని. అలా ఎన్ని నేర్చుకున్నానో నాకు, బాబాకే తెలుసు. కానీ ఉద్యోగం రాలేదు. నెమ్మదిగా నాలో ఆత్మనూన్యత భావం మొదలైంది. ఆత్మగౌరవం లేదు, పండుగలు, పబ్బాలు లేవు. ఏదో కోల్పోయినదానిలా ఉండేదాన్ని. గ్యాప్ వల్ల అదివరకు చేసిన ఉద్యోగ అనుభవం కూడా మర్చిపోయినట్టు అయ్యింది. వయసు పెరుగుతుంది, ఇంకా ఎప్పుడు చదివేది, ఎప్పుడు ఉద్యోగం వచ్చేదని ఎప్పు
