ఈ భాగంలో అనుభవం:
- జరగబోయే పెద్ద ప్రమాదాన్ని చిన్నదానితో సరిపెట్టిన బాబా
సాయిబంధువులకు నమస్కారం. నేను ఒక సాయిభక్తురాలిని. 2025, ఫిబ్రవరి 13, గురువారం ఉదయం 7:30కి ఇంటినుండి బయలుదేరి మా ఊరిలో ఉన్న ఒక ఆశ్రమానికి వెళ్లి అక్కడ ఒక రెండు గంటలు సేవలో పాల్గొన్న తర్వాత 10, 10:30కి ఇంటికొచ్చి తయారై, అదే ఆశ్రమానికి చెందినవారి గృహప్రవేశ కార్యక్రమానికి వెళ్లాలన్నది నా ప్రణాళిక. తదనుగుణంగా ఆరోజు నేను ఇంటినుండి బయలుదేరబోతూ నా ఫోన్ చూసుకుంటే, మా కజిన్ నుంచి వచ్చిన ఒక మెసేజ్ కనిపించింది. దాని సారాంశమేమిటంటే, 'నేను నిద్ర లేవగానే తనకి ఫోన్ చేయమని, వాళ్ళ అబ్బాయికి ఏదో సంబంధం వచ్చింది, దాని గురించి మాట్లాడాలి' అని. నేను వెంటనే ఫోన్ చేస్తే, తను ఎత్తలేదు. సేవకి ఆలస్యమవుతుందన్న కంగారులో ఉన్న నేను, 'సరే.. నేను సేవ నుండి వచ్చాక చేస్తాను' అని తనకి మెసేజ్ పెట్టేసి వెళ్ళిపోయాను. సేవలో పాల్గొని 10.30కి తిరిగి ఇంటికి రావడానికి బయలుదేరి, 'ఇంటికి వెళ్ళగానే తనకి ఫోన్ చేయాలా, లేదా గృహప్రవేశంకి వెళ్ళడానికి తయారయ్యాక చేద్దామా' అని ఆలోచిస్తూ బైక్ నడుపుతున్నాను. అది నేను రోజూ వెళ్ళే దారే, పైగా విశాలమైన రోడ్డు, ట్రాఫిక్ ఉండదు, నా స్పీడ్ కూడా ఎప్పుడూ 30కి.మీ.లకు మించదు. అయితే అది కొత్తగా వేసిన రోడ్డు కావడం వల్ల తారు రోడ్డు కొంచెం ఎత్తుగా, పక్కన కొంచెం పల్లంగా ఉంది. అనుకోకుండా నా బండి తారు రోడ్డు మీద నుంచి రోడ్డు పక్కన పల్లంగా ఉన్న మట్టి రోడ్డులోకి వెళ్ళబోయింది. అది గమనించిన నేను హఠాత్తుగా బ్రేక్ వేసేసరికి టైర్ జారి బండి పక్కకి పడిపోయింది. దాంతో నేను కూడా క్రింద పడ్డాను. మామూలుగానే పడ్డాననుకున్నాను కానీ, లేవలేకపోయాను. అంతలో ఆ దారిలో పోతున్న ఎవరో నలుగురు, ఐదుగురు సాయి బంధువులు ఆగి సహాయం చేశారు. నేను వాళ్ళని అభ్యర్థించి నా బండి మీద మా ఇంటి దగ్గర దింపించుకున్నాను. ఇంటికి రాగానే ఫోన్ ఓపెన్ చేస్తే, "నీ చావు చీటీ చించేసాను. త్వరలోనే నీ ఆరోగ్యం బాగవుతుంది" అన్న మెసేజ్ వచ్చింది. అప్పటివరకు తిమ్మిరి వల్ల అంతగా తెలియలేదు కానీ, ఎడమ ప్రక్కటెముకల దగ్గర, అలాగే ఎడమ మోకాలు పైన, కింద భాగాలలో బాగా నొప్పి వస్తూ సరిగా నడవలేకపోయాను. నా బట్టలు అంతా దుమ్ము కొట్టుకుపోయి, భుజాల దగ్గర చిరిగిపోయి ఉంటే బట్టలు మార్చుకోవడానికి కూడా చాలా కష్టపడాల్సి వచ్చింది. లోపల ఏమైనా ఫ్రాక్చర్ అయిందేమోనని భయపడి, సాయిని తలుచుకొని అదే పనిగా 'ఓం శ్రీసాయి ఆరోగ్యక్షేమదాయ నమః' అని జపించసాగాను. తర్వాత నా కజిన్తో మాట్లాడుతూ విషయం చెపితే, "ఫ్రాక్చర్ అయి ఉండదులే, జరిగుంటే నువ్వు ఇలా మాట్లాడలేవు" అని తను ధైర్యం చెప్పింది. కానీ నేను చాలా భయపడ్డాను. ఎందుకంటే, ఏదైనా కట్టులు కట్టి బెడ్ రెస్ట్ అన్నా, ఆపరేషన్ అన్నా నాకు సహాయం చేయడానికి దగ్గర వాళ్ళు ఎవరూ లేరు(అమ్మ, నాన్న పోయారు. బ్రదర్స్ తప్ప నాకు సిస్టర్స్ లేరు). అందువల్ల చాలా కష్టమైపోతుందని సాయంత్రం హాస్
చివరిగా సాయి బంధువులు అందరికీ ఒక విన్నపం. 'సాయి ఉండగా దేనికి ఆందోళన చెందకండి. అక్కచెల్లలు, ఆడపిల్లలు లేనివాళ్ళు ఏదైనా అత్యవసర పరిస్థితి వస్తే ఎలా అని దిగులు చెందాల్సిన అవసరం లేదు. ఎలాంటి వాళ్ళకి సరిపోయేలా అలాంటి పరిస్తితినే కల్పిస్తారు మన సాయి. అవసరమైతే ఆయనే ఏదో ఒక రూపంలో సహాయం చేస్తారు. కాబట్టి అందరూ నమ్మకంతో ధైర్యంగా, సంతోషంగా ఉండండి'.
సర్వం శ్రీసాయి చరణారవిందార్పణమస్తు
