సాయి వచనం:-

- శ్రీబాబూజీ.

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2124వ భాగం....

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. 'నేనున్నాను' అనే భరోసా ఇచ్చిన బాబా
2. పంట బాగా పండడానికి వర్షం రాకుండా సహాయం చేసిన బాబా
Read More

శ్రీపురుషోత్తం రఘునాథ్ అవస్థి - 3వ భాగం....

1914లో అవస్థి పండరీపురానికి వెళ్లాలని అనుకొని తన మహిళ గురువు(వృద్ధ మహాత్మురాలు) చెప్పిన మాట నెరవేరాలని పండరినాథుని ప్రార్థించాడు. ఆ సమయంలో అతను ఇండోర్ జిల్లా న్యాయమూర్తిగా ఉండగా రేగే అతని క్రింద సివిల్ న్యాయమూర్తిగా ఉండేవాడు. పండరీపురం వెళ్లాలన్న అవస్థి ఉద్దేశ్యం తెలుసుకున్న రేగే అతనితో, "ఇండోర్ నుండి పండరీపురం వెళ్లే దారిలో శిరిడీ వుంది. మీరు అక్కడ ఆగి వెళ్ళండి" అని సూచించాడు. అదివరకే శ్రీ హెచ్.ఎస్.దీక్షిత్ కూడా అతనితో "శిరిడీ వెళ్లి బాబా దర్శనం చేసుకోమ"ని చెప్పి ఉన్నాడు. కానీ అవస్థి తన చిన్నవయసులోనే ఒక స్త్రీని గురువుగా ఆశ్రయించి గురుమంత్రాన్ని స్వీకరించి ఉన్నందున ఆమె సజీవంగా ఉందో లేదో తనకి తెలియనప్పటికీ దీక్షిత్ చెప్పినట్లు బాబా దర్శనానికి వెళ్లడం గురుద్రోహంగా భావించాడు. అందువల్ల రేగేకు బాబా‌తో ఉన్న అనుబంధాన్ని తెలుసుకున్న అవస్తే తన మనస్సులోని సందేహాన్ని రేగేతో చెప్పాడు. అప్పుడు రేగే అతనితో, "బాబా గొప్ప మహాత్ములు, దైవస్వరూపులు. గురువులందరిలో ఉన్న ఆత్మయే వారు. కాబట్టి, మీ గురువులోనూ బాబా ఉన్నారు. శిరిడీ వెళ్తే, బాబాలో మీ గురువు ఉన్నారని మీకు అనుభవమవుతుంది" అని చెప్పాడు. దానితో అతను శిరిడీ వెళ్ళడానికి అంగీకరించి, "1914 క్రిస్మస్ సెలవుల్లో తనను శిరిడీ తీసుకెళ్లమ"ని రేగేతో చెప్పాడు. అయితే ఒక పెద్ద అడ్డంకి ఎదురైంది. అవస్థి చాలా నెమ్మదస్తుడైనందున అతను పూర్తి చేయాల్సిన చాలా పనులు పూర్తికాకుండా ఉండిపోయాయి. అవి పూర్తి చేయకపోతే క్రిస్మస్ సెలవులను వినియోగించుకోరాదని అతనికి ప్రభుత్వం నుండి ఆదేశాలు వచ్చాయి. సెలవులు ఆరంభమవుతూనే అతడు ఆ పెండింగ్ పనులు మొదలుపెట్టాడు. అతను ఆశ్చర్యపోయేలా కొన్ని రోజులలోనే ఆ పనులు పూర్తి చేయగలిగాడు. అది బాబా సహాయానికి సాక్ష్యంగా అతనికి తోచింది.


తరువాత ఒక శుభదినాన రేగే, అవస్తేలు తమ ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించారు. అయితే ఊహించని మరో అవాంతరం వచ్చి పడింది. ఆ సమయంలో యుద్ధం జరుగుతున్న కారణంగా రైళ్లన్నీ సైనికాధికారుల హస్తగతం చేయబడ్డాయి. ఇండోర్ నుండి మన్మాడ్ వెళ్లే మార్గంలో మహౌ కంటోన్మెంట్ స్టేషన్ దాటవలసి ఉంది. ఆ స్టేషన్‌లో సైనికాధికారి రైల్లోని ప్రయాణీకులను దింపి సైనికులను ఎక్కించసాగాడు. అందరితోపాటు రేగే, అవస్థిలు కూడా దిగవలసి వచ్చింది. ఇక శిరిడీయాత్ర ముందుకు సాగదని వారికి అనిపించింది. అయితే చిత్రంగా వాళ్ళు రైలు దిగబోతున్న సమయంలో సైనికాధికారి రైలులోకి వచ్చి, “ఈ బోగీ చిన్నదైనందున మాకు అవసరం లేదు. కాబట్టి మీరు ఈ బోగీలో మీ ప్రయాణాన్ని కొనసాగించవచ్చు” అని చెప్పాడు. బాబా అనుగ్రహంతో అలా అనూహ్యరీతిన వారిద్దరికీ ప్రయాణం కొనసాగించే అవకాశం లభించింది. రేగే ఆ రాత్రంతా 'బాబా, బాబా' అంటూ బాబాను పిలుస్తూ భజన, నామజపం చేస్తూ గడిపాడు. వాళ్ళు శిరిడీ చేరగానే బాబా దర్శనార్థం మసీదుకు వెళ్లారు. ‘బాబాను మొదటిసారి కలిసినప్పుడే పి.ఆర్.అవస్థి భక్తి పారవశ్యంతో ఉప్పొంగిపోయాడని, వారిపై అతనికి కలిగిన భక్తి ఎంత తీవ్రమైనదంటే దానిని మాటల్లో వర్ణించలేమని, అతనికి సాయిబాబా భగవంతునిలా అనిపించసాగారని, ఎక్కడ చూసినా సాయిబాబానే కనిపించసాగారని. అంతలా అతను బాబాతో మమేకమైపోయారని’ అవస్థి కొడుకు శ్రీనారాయణ్ పురుషోత్తమ్ అలియాస్ నానాసాహెబ్ అవస్థి తన స్మృతులలో చెప్పారు. అయితే బాబా పి.ఆర్.అవస్థిను ఉద్దేశిస్తూ రేగేను, "ఎవరీ పిచ్చివాడు?" అని అడిగారు. అది విని అవస్థి ఉద్రిక్తుడయ్యాడు. బాబా ఆంతర్యమేమిటో ఆ తరువాత భక్తులకు అర్థమైంది.


రేగే ఎప్పుడు శిరిడీ వెళ్లినా రాధాకృష్ణఆయీ ఇంట బస చేసేవాడు. అలాగే ఆసారి కూడా అతను అవస్థిను తీసుకొని రాధాకృష్ణమాయి ఇంట బస చేయడానికి వెళ్ళాడు. అప్పుడు అవస్థికి రాధాకృష్ణఆయీ తన సద్గురువుగా(వృద్ధ మహాత్మురాలు) కనిపించింది. అంతేకాదు ఆమె అతనికి ఏళ్ళ క్రితం అతను వృద్ధ మహాత్మురాలితో కలిసి ఉన్నప్పుడు జరిగిన ఒక విచిత్రమైన సంఘటనను గుర్తుచేసింది. దాంతో అతనికి ఆమె విలక్షణమైన వ్యక్తిగా తోచి ఆమెను తన గురుసోదరిగా భావించడానికి అంగీకరించాడు కానీ, తన గురువుకి ప్రత్యామ్నాయంగా అంగీకరించలేదు. అప్పుడు ఆయీ అతన్ని, "నేను చనిపోయినా సరే, నువ్వు అంగీకరించవా?" అని అడిగింది. దానికి అతను "అంగీకరించను" అని అన్నాడు. వెంటనే ఆయీ తాను చనిపోతున్నాని కేకవేసి, నిజంగానే చనిపోయినట్లుగా నేల మీద పడిపోయింది. వెంటనే అతనికి తను మొదటిసారి వృద్ధ మహాత్మురాలిని కలవడానికి వెళ్ళినప్పుడు ఆవిడ సరిగ్గా ఇలాగే చేయడం గుర్తొచ్చి కలత చెంది, పరుగున ఆయీ దగ్గరకు వెళ్లి, ఆమె తలను తన ఒడిలో పెట్టుకొని కన్నీళ్లు కార్చాడు. ఆమెకు స్పృహ తెప్పించడం కోసం, తన గురువు బిగ్గరగా ఉచ్చరించకూడదని చెప్పినప్పటికీ, ఆవిడ తనకు నేర్పిన పంచాక్షరీ మంత్రాలను అతను బిగ్గరగా జపించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ పంచాక్షరీ మంత్రంలోని ఒక్కో అక్షరానికి అధిదేవతలుగా ఉన్న ఆయా దేవతలను, ఆమెను బతికించమని అతను వేడుకున్నాడు. ఆమె బతికితే, తాను 16 ఏళ్లుగా చేసిన ఆ మంత్ర జపం ద్వారా పొందిన పుణ్యమంతా ధారపోస్తానని కూడా అతను ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. వెంటనే ఆయీ మూర్చిల్లి మళ్ళీ స్పృహలోకి వచ్చినట్లుగా నెమ్మదిగా కళ్లు తెరిచి అతనితో, "నువ్వు వెళ్లి, నీ పని చూసుకో" అని చెప్పింది. అతను తన అవివేకం వల్ల కలిగిన పరిణామాన్ని సరిదిద్దగలిగినందుకు సంతోషించాడు కానీ, మంత్రాలను బిగ్గరగా ఉచ్చరించకూడదన్న తన గురువు ఆదేశాన్ని ఉల్లంఘించినందుకు బాధపడ్డాడు. అతని మనస్సు ఎంతగానో కలత చెంది, మళ్లీ ఆ మంత్రాలను జపించడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు మ్యాజిక్ లాంతరు ప్రదర్శనలో(పాతకాలపు సినిమా ప్రదర్శన)  లాగా దేవతలు ఒక్కొక్కరుగా కిందికి దిగి రావడం అతనికి కనిపించసాగింది. మొదటి ఇద్దరు, ముగ్గురు దేవతలు కనిపించిన తర్వాత, ఆయీ అతనితో, "ఈ ప్రదర్శనంతా ఆపి, పడుకొని నిద్రపో!" అని అంది. అతను ఆమె చెప్పినట్లు విన్నాడు.


మరుసటిరోజు అర్థం లేని భయాలతో నలిగిపోతున్న అవస్థి మనసుకు సంకేతంగా రాధాకృష్ణమాయి నాలుగు మల్లెపువ్వులు ఒక దారానికి కట్టి, వాటిని రేగే చేతికిచ్చి, "వీటిని బాబా వద్దకు తీసుకొని వెళ్లి, విడదీయమని చెప్పు" అని చెప్పింది. అతను వాటిని బాబాకు ఇచ్చి ఆయీ చెప్పిన మాటను చెప్పగా బాబా వాటి వాసన చూసి, తిరిగి అతనికిస్తూ, "ఆ పని ఆమే చేయాలి" అని అన్నారు. తరువాత రేగే, అవస్థి కలిసి ఆయీ ఇంటికి వెళ్లారు. మధ్యాహ్న సమయంలో అవస్థికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. అందుకు తగ్గట్టే అతను ఎవరికీ తెలియకుండా బాబాకు సమర్పించబోయే నైవేద్యం పళ్ళెం నుండి ఒక అన్నం ముద్దను చేతిలోకి తీసుకొని, ‘దీన్ని గనుక పిండంగా బాబా స్వీకరిస్తే, తన గురువు ఇక సజీవంగా లేరనీ, బాబాను గురువుగా ఆశ్రయించడం గురుద్రోహం కాదనీ’ అనుకుని, ఆ నైవేద్యం పళ్లాన్ని, దానిక్రిందుగా చేతిలో అన్నం ముద్దను పట్టుకొని మసీదుకు వెళ్ళాడు. ఆ సమయంలో రేగే కూడా అతనితో ఉన్నాడు. బాబా అవస్థితో, "దాన్ని నాకివ్వు" అంటూ ఆ పిండాన్ని తీసుకొని, వాసన చూసి, "ఇది చేరాల్సిన చోటుకి చేరింది" అని అన్నారు. తరువాత అవస్థి, రేగే ఇద్దరూ ఆయీ ఇంటికి వెళ్ళారు. అవస్థి ద్వారం వద్ద నుండే పరుగున వెళ్లి ఆయీ పాదాలపై పడి, అప్రయత్నంగా అరగంటసేపు పాడుతూ బాహ్యస్మృతి లేని స్థితిలో ఉండిపోయాడు. ఆ సమయంలో ఆయీ కూడా సమాధి స్థితిలో ఉంది. ఆ తరువాత అవస్థి రేగేతో, "రాధాకృష్ణమాయి స్థానంలో నేను నా మొదటి గురువును దర్శించాను" అని చెప్పాడు”.


అయితే అవస్థికి మొదటిరోజు కలిగినటువంటి అనుభవాలే తర్వాత రోజుల్లో కూడా కలిగాయి. చివరికి ఏకాదశి రోజున అతనికి గురువు సలహాకు విరుద్ధంగా శిరిడీ వచ్చినందుకు పశ్చాత్తాపం కలిగింది. సాధువులను దర్శించవద్దు, వారు తనని వేదిస్తారని ఎవరో చెప్పి ఉన్నందున అతను శిరిడీలో ఉండటం తనకు ప్రమాదమని, మంత్రాల జపం వల్ల తనకొచ్చిన శక్తి నశిస్తుందని భయపడ్డాడు. అటువంటి మానసిక స్థితిలో అతనికి నెమ్మదిగా, 'సాయి అనే ఒక మంత్రగాడు తనని, రాధాకృష్ణమాయిని తప్పుదారి పట్టించారని, ఆ ముసలి ఫకీరు ప్రజలను, 'ఆయీ'తో సహా ఎంతోమంది నిజాయితీపరులైన భక్తులను తనను తాను సాధువుగానూ, దేవుని అవతారంగానూ నమ్మేలా ప్రేరేపిస్తున్నడని’ అతను భావించడం మొదలుపెట్టాడు. తర్వాత అకస్మాత్తుగా అతనికి, ‘సాయి తన మంత్రతంత్రాలతో తనను వశం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారని’ అనిపించింది; దాంతో  తనను తాను రక్షించుకోవాలని, ఆయన వశం నుండి బయటపడాలని అతను అనుకున్నాడు. అందుకోసం అతను 'శ్రీరామ్, శ్రీరామ్' అని బిగ్గరగా, వేగంగా అనడం మొదలుపెట్టి, చాలాసేపు ఆ నామజపం కొనసాగించాడు. అప్పుడు అవస్థిను ఆ చిత్తభ్రమ నుండి బయటపడేయడానికి ఆయీ, రేగే బాబా దగ్గరకు వెళ్లి ప్రార్థించారు. కానీ బాబా ఏమీ మాట్లాడలేదు. అవస్థి పరిస్థితి ఆ రాత్రంతా అలాగే గడిచింది. మరుసటిరోజు ఉదయం చావడిలో ఉన్న బాబా మధురమైన కంఠంతో 'అల్లా మాలిక్ హై' అని గంభీరంగా అనడం వినగానే ఆ స్థితి నుండి అతను బయటపడ్డాడు. అతను తన ఆలోచన, ప్రవర్తనలకు మనసులోనే బాబాకు క్షమాపణ చెప్పుకున్నాడు. బాబా కాకడ ఆరతి పూర్తవుతూనే రేగేను పిలిపించి, ‘అవస్థిను శిరిడీ నుండి తీసుకెళ్లామని’ ఆదేశించారు. వెంటనే ఒక టాంగా సిద్ధం చేసుకొని రేగే, అవస్థిలు బయలుదేరడానికి సిద్ధమయ్యారు. వాళ్ళు గ్రామ ప్రవేశద్వారం వద్ద బాబాకు నమస్కరించి, తమ ప్రయాణానికి వారి ఆశీస్సులు తీసుకున్నారు. అవస్థికు దారిలో ప్రతి మగ పక్షి, జంతువు బాబాలాగా, ఆడ పక్షులు, జంతువులు 'ఆయీ'లాగా కనిపించాయి. వారు లెండి వాగును చేరుకునే వరకు ఆ స్థితి అలాగే కొనసాగి అటు తర్వాత తొలగిపోయింది. అతను నెమ్మదిగా తన స్నేహితుడు రేగే ఒడిలో పడుకుని నిద్రపోయాడు. వాళ్ళు క్షేమంగా ఇంటికి చేరుకున్నారు. పండరీపురం వెళ్లాలన్న అవస్థి కోరిక శిరిడీ సందర్శనంతోనే తీరిపోయింది. ఎలాగంటే, బాబా అతనికి పండరీపురంలోని విఠలుని రూపంలో దర్శనమిచ్చారు. అటుపిమ్మట అతను బాబాకు పరమభక్తుడై తను జీవించి ఉన్నంతకాలం క్రమం తప్పకుండా బాబాను పూజించాడు. 1918లో బాబా మహాసమాధి చెందేవరకు అతను తన కుటుంబంతో లేదా స్నేహితులతో కలిసి సంవత్సరంలో రెండు, మూడు సార్లు శిరిడీ వెళ్లి బాబాను దర్శించి వారి సన్నిధిలో గడుపుతుండేవాడు. బాబాపై విశ్వాసం కుదిరింది అతని ఒక్కడికే కాదు, అతని కుటుంబంలోని చిన్న, పెద్ద అందరూ బాబా భక్తులే. వారిలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఏదో ఒక అనుభవం ఉంది.


తరువాయి భాగం వచ్చేవారం..


సోర్స్:- లైఫ్ అఫ్ సాయిబాబా బై బి.వి. నరసింహస్వామి
Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2123వ భాగం....

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. బాబా చేసిన అద్భుతం
2. బాబా చేసిన చిన్న సహాయం
బాబా చేసిన చిన్న సహాయం

సాయిబంధువులందరికీ నమస్కారం. నా పేరు ఆదిలక్ష్మి. మేము మా ఇంటికి రిపేర్లు(పెయింటింగ్, ఇంటీరియర్, కరెంట్, ఇంకా కొన్ని అవసరమైన పనులు) చేయించుకోవాలని చాలా రోజులుగా అనుకుంటున్నాము. ఆ విషయమై మా ఇంట్లో చాలాసార్లు చర్చ జరిగిన మీదట చివరికి మావారు ఒప్పుకొని, "ముఖ్యమైన పనులు మాత్రమే చేయించుకోండి. అనవసరమైన వాటికి ఎక్కువ ఖర్చు పెట్టడం ఎందుకు?” అని అన్నారు. కానీ మేము ఉన్నంతలో కొంచెం బాగా, అందంగా చేయించుకుందామనుకున్నాము. ఇంటీరియర్ పని చేయించాలంటే ఇల్లు ఖాళీగా ఉండాలని అనడంతో మేము మా అపార్ట్‌మెంట్‌లో ఖాళీగా ఉన్న రెండు, మూడు ఇల్లు అడిగాము. కానీ, అవి మాకు దొరకలేదు. చివరకు మా అపార్ట్‌మెంట్‌లోనే 5వ అంతస్తులోని ఇల్లు ఉందంటే మాట్లాడం. కొన్ని ఇబ్బందులు ఎదురైనా బాబా దయవల్ల ఆ ఇంటిని మాకు పద్దెనిమిది రోజులకోసం ఇచ్చారు. అప్పుడు మేము ఆ ఇంటికి మారి, మా ఇంటిలో పనులు మొదలుపెట్టాము. ఆ క్రమంలో మేము ఫర్నిచర్, ఇంటీరియర్, మెటీరియల్స్ కోసం ఏ షాపుకు ముందు వెళ్లినా అది మాకు సెట్ కాలేదు కానీ, రెండోసారి వేరే చోటికి వెళ్లినప్పుడు మాత్రం అన్నీ మా బడ్జెట్‌లో, మాకు అనుకూలంగా జరిగాయి. నాకు అది బాబా చేసిన ఏర్పాటు అనిపించింది. ఇంటీరియర్ పనిచేసే వ్యక్తి మా అమ్మాయి స్నేహితుడు కావడంతో, అతను మా బడ్జెట్‌ను అర్థం చేసుకుని బడ్జెట్ లోపలే ఇల్లంతా చాలా చక్కగా ఇంటీరియర్ చేసి ఇచ్చాడు. ఇకపోతే, పెయింటింగ్ జరుగుతున్నప్పుడు గోడలు బాగా ఆరడానికి ఒకరోజు ఎండ ఉండాలని, వర్షం వస్తే పెయింటింగ్‌కు ఇబ్బంది అవుతుందని అన్నారు. అప్పుడు నేను, “బాబా! మేము అనుకున్న పనులు మీ దయతో సక్రమంగా జరుగుతున్నాయి. ఈ పెయింటింగ్ పని కూడా వర్షం రాకుండా ఎండ ఉండేలా చేసి మంచిగా పూర్తయ్యేలా అనుగ్రహించండి ప్లీజ్” అని మనసారా బాబాని ప్రార్థించి దణ్ణం పట్టుకున్నాను. నేను కోరుకున్నట్టే ఆరోజు ఎండ ఎక్కి పెయింటింగ్ అంతా బాగా ఆరిపోయింది. మరుసటిరోజు పెయింటింగ్ పని కూడా చక్కగా పూర్తైంది. ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే, పెయింటింగ్ పూర్తయిన మరుసటి రోజు వర్షం పడింది. ఇది బాబా నాకు చేసిన చిన్న సహాయం మాత్రమే కాదు, నిజంగా ఒక మిరాకిల్ అనిపించింది. అలా బాబా దయతో ఇంటీరియర్, కరెంట్ పని, పెయింటింగ్ అన్నీ చాలా నీట్‌గా మా బడ్జెట్‌లోనే మంచిగా జరిగాయి. "మా ఇంటి పనులన్నీ చక్కగా జరగడానికి సహాయం చేసినందుకు థాంక్యూ బాబా. మమ్మల్ని ఎప్పుడూ ఇలాగే కాపాడుతూ, దారి చూపిస్తూ ఉండండి బాబా".
Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2122వ భాగం....

ఈ భాగంలో అనుభవం:

  • బాబా దయతో క్షేత్ర దర్శనాలు
ఓం శ్రీసాయినాథాయ నమః. సాయికి, సాయిబంధువులకు నా నమస్కారాలు. నా పేరు రమాదేవి. మా బాబుకి 4, 5 సంవత్సరాల నుండి కాళ్ళ దగ్గర, తలలో ఇన్ఫెక్షన్, దురద ఉన్నాయి. మందులు వాడటం , షాంపూలు మార్చడం చేసినప్పటికీ బాబు 2 ఏళ్ళు చాలా ఇబ్బందిపడ్డాడు. అప్పుడు బాబాని, దత్తస్వామిని వేడుకుంటూ ఊదీ రాస్తూ ఉంటే 3, 4 నెలల్లో కాళ్ళ దగ్గర కొద్దిగా తగ్గింది. కానీ, తలలో మాత్రం అలాగే ఉండింది. దురద వలన బాబు చికాకు పడుతుండేవాడు. 2 సంవత్సరాల, 5 నెలల కిందట 2024లో ఎవరో మావారికి, "బాబుకి నాగదోషం ఉండి ఉంటుంది. సుబ్రమణ్యస్వామికి అభిషేకం చేయడం మంచిది" అని చెప్పారు. మావారు సరేనని, మాకు దగ్గరలో ఉన్న గుడిలో కొన్నిరోజులు  అభిషేకం చేయడానికి డబ్బులు కట్టారు. తరువాత ఒకసారి "కుక్కే సుబ్రమణ్యస్వామి ఆలయానికి వెళ్ళి, అభిషేకం చేయించండి" అని పంతులు చెప్పారు. మేము అలాగే వెళదామని అనుకున్నాము. అప్పటికి స్వామి దయ, బాబా దయతో కాళ్ళ చుట్టూ తగ్గిపోయింది, తలలో కొద్దిగా ఉంది. కానీ 2 సంవత్సరాలు గడిచిపోయినా మేము కుక్కే సుబ్రమణ్యస్వామి ఆలయంకి వెళ్లలేకపోయాం. ఈ సంవత్సరం తప్పకుండా వెళ్ళాలని 2026, ఆగస్టు 15, 16 సెలవు దినాల్లో వెళ్ళడానికి ప్లాన్ చేశాం. ఆగస్టు 15న నేను, "కారు ప్రయాణం. అంతా సవ్యంగా జరగాలి. మాతోపాటు ఉండి జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్లి, మళ్ళీ ఇంటికి క్షేమంగా చేర్చు బాబా" అని బాబాను వేడుకుని బయలుదేరాను. ఆరోజు మధ్యాహ్నం ప్రయాణంలో ఉండగా మావారికి జ్వరం వచ్చింది. ఇంకా 7, 8 గంటల ప్రయాణం ఉంది. మావారు జ్వరంతోనే కారు నడిపారు. రాత్రి 9 గంటల సమయంలో పెద్ద వర్షం మొదలైంది. మొత్తం 40, 50 కిలోమీటర్ల ఘాట్ రోడ్డు ప్రయాణం. నాకు భయమేసి దారిపొడవునా బాబా నామజపం చేశాను. బాబా, సుబ్రమణ్యస్వామి దయతో జాగ్రత్తగా కుక్కే చేరుకున్నాం. ఏ క్షేత్రానికి వెళ్ళనా ముందు మాకు బాబా దర్శనం అవుతుంది. కానీ అక్కడ మాకు బాబా కనపడలేదు. అందువల్ల నేను మా పిల్లలతో, "బాబా ఇంకా కనపడలేదు" అని దిగులుగా చెప్పాను. వెంటనే ఒక బస్సు మీద బాబా ఉన్నారని మా బాబు చూపెట్టాడు. నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. నిజానికి ప్రయాణం తొందర్లో నేను చూసుకోలేదు గాని, ఆరోజు ఆగస్టు 15న నా అనుభవాలు ఈ బ్లాగులో ప్రచురితమయ్యాయి. ఇంకా ఆ రోజంతా బాబా చాలాసార్లు కనిపించారు కూడా. బాబా మన వెంటే ఉంటారు, మనకే తొందరపాటు ఎక్కువ. మరుసటిరోజు మావారికి జ్వరం బాగా ఎక్కువైంది. దర్శనం, అభిషేకం ఎలా జరుగుతాయో అని టెన్షన్ పడ్డాను. కానీ బాబా దయతో మావారి ఫ్రెండ్ అక్కడి స్థానిక వ్యక్తిని మాకు సహాయంగా పంపించారు. ఆ వ్యక్తి దగ్గర ఉండి అంతా చూసుకున్నారు. నాకు అతను నా బాబానే  అనిపించింది. "కృతజ్ఞతలు బాబా. మీ దయని ఏమని వర్ణించను?".

దర్శనానంతరం మావారు టాబ్లెట్లు వేసుకొని పడుకుంటే, జ్వరం కొద్దిగా తగ్గింది. దాంతో మావారు, "నాకు బాగానే ఉంది. దగ్గరలో ధర్మస్థల మంజునాథ ఆలయం ఉంది, వెళదాం" అని అన్నారు. సరేనని బయలుదేరాము. సాయంత్రం 5.30 సమయంలో అక్కడికి చేరుకున్నాం. దర్శనం చేసుకొని, అన్నప్రసాదం తీసుకుని రాత్రి 8 గంటలకి బయటకి వచ్చాం. అక్కడికి దగ్గరలో ఏమైనా క్షేత్రాలు ఉన్నాయా అని చూస్తే, 2 గంటల ప్రయాణ దూరంలో శృంగేరి శారద పీఠం ఉంది. 'సరే, ఇంతదూరం వచ్చాం. సరస్వతి ఆలయం కదా! వెళ్ళి, రాత్రికి అక్కడ రూమ్ తీసుకొని మరుసటిరోజు దర్శనం చేసుకుందాం' అని అనుకున్నాం. కానీ ఒక 20 కిలోమీటర్ల దూరం ప్రయాణం చేసేసరికి మాకు అర్థం అయింది, 'అది ఎంత ప్రమాదకరమైన మార్గమో!' అని. మొత్తమంతా ఘాట్ రోడ్, లోతైన లోయలు, చుట్టూ దట్టమైన అడవి. రాత్రి 9 గంటల సమయం. మా కారు.ఒకటే రోడ్ మీద ఉంది. వేరే ఏ వాహనాలు రావడం లేదు. ముందుకి వెళ్ళడం తప్ప వేరే మార్గం లేదు. ఇంకా 70 కిలోమీటర్ల ప్రయాణం. 'ఇక్కడ ఏమన్నా అయితే ఏంటి పరిస్థితి? అడవి జంతువులు, దొంగలు' అని ఏవేవో ప్రతికూల ఆలోచనలతో చాలా భయవేసింది. అయినా 'మన బాబా ఉన్నారు కదా!' అని ధైర్యం చెప్పుకొని, "క్షేమంగా శృంగేరి చేరుకోవాలి" అని బాబాను వేడుకొని నామజపం మొదలుపెట్టాం. నేను, మా పాప గంటన్నరసేపు దత్తనామం, సాయినామం, రామనామం ఇలా ఏ నామం నోట్లోకి వస్తే ఆ నామజపాలు నిర్విరామంగా చేసాము. మధ్యలో శృంగేరికి 13 కిలోమీటర్ల ముందు చెక్ పోస్ట్ వాళ్ళు, "నిషేదిత ప్రాంతం, పాస్ లేకుండా రాకూడదు" అని కాసేపు మమ్మల్ని ఆపేశారు. నేను సహాయం కోసం మళ్ళీ బాబానే వేడుకున్నాను. బాబా దయవల్ల 10 నిమిషాల తర్వాత కొన్ని డబ్బులు తీసుకొని వదిలేశారు. రాత్రి 11 గంటలకు బాబా దయవల్ల శృంగేరి క్షేమంగా చేరుకున్నాం. ఆ రాత్రి అక్కడే ఉండి మరుసటిరోజు దర్శనం, తర్వాత మా ఇద్దరు పిల్లలతో సరస్వతి పూజ చేయించాం. మావారు నీరసం వలన ఓపిక లేక కొంత చికాకు పడినప్పటికీ బాబా దయతో అంత సవ్యంగా జరిగింది. ఆగస్టు 18వ తేదీ ఉదయం ఇంటికి క్షేమంగా చేరుకున్నాం. ముందుగా అనుకోకపోయినప్పటికీ ధర్మస్థల, శృంగేరి దర్శనం బాబా ఇప్పించారు. 'ఏ దైవ దర్శనం మనకి లభించినా అది బాబా దయనే కదా!' అని సాయిబాబు గారి అనుభవంలో చదివానని అనుకుంటున్నాను. ఆ మాట అక్షర సత్యం.

ఇంటికి వచ్చిన వెంటనే హాస్టల్‌కి వెళ్లిన మా పాప తన బ్యాగులో చూసుకుంటే, తన మ్యాథ్స్ నోట్ బుక్ కనిపించలేదు. ఇంట్లో మరిచిపోయానేమో చూసి చెప్పమని మాకు ఫోన్ చేసింది. అయితే ఆ బుక్ ఇంట్లో లేదు. ఆ విషయం చెపితే, 2 నెలల వర్క్ అంత అందులోనే ఉందని చాలా బాధపడింది పాప. నేను తనతో, "బాబాకి చెప్పుకొని 'ఓం శ్రీసాయి సూక్ష్మయ నమః' అని జపం చేయమ"ని చెప్పాను. నేను కూడా బుక్ దొరకాలని వేడుకొని నామజపం చేశాను. బాబా దయతో బుక్ హాస్టల్‌లోనే వేరే అమ్మాయి దగ్గర దొరికింది. "శతకోటి ధన్యవాదాలు బాబా. పాప ఎక్కువగా టెన్షన్ పడుతుంది. తనకి తోడుగా ఉండి మంచిగా చదివేలా చూడు తండ్రి".
Read More

శ్రీపురుషోత్తం రఘునాథ్ అవస్థి - 2వ భాగం....

తర్వాత శ్రీఅవస్థి సతారాలోని డోమిబూవా వద్దకు, ఆ తర్వాత పూణేలోని సోమవార్ ఆలయంలోని ధర్మశాలలో ఉంటున్న ఒక వృద్ధ మహాత్మురాలిని కలవడానికి వెళ్ళాడు. ఆ మహాత్మురాలి కొడుకుకి రెండు, మూడేళ్ల వయసున్నప్పుడు ఆవిడ భర్త చనిపోయాడు. దాంతో చిన్ననాటినుండి తాను చదువుతూ వస్తున్న తులసీదాస్ రామాయణాన్ని అనుసరించి సన్యసించాలని ఆవిడ అనుకుంది. హనుమంతుడు ఆవిడకు తన దర్శనభాగ్యాన్ని ప్రసాదించి అనుగ్రహించాడు. ఆ తర్వాత ఆవిడ వివిధ పుణ్యక్షేత్రాలను సందర్శిస్తూ, సప్తాహాలు (ఏడు రోజుల పాటు సాగే ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాలు) నిర్వహిస్తూ, వందలాది మంది బ్రాహ్మణులకు, పేదలకు అన్నదానం చేస్తూ పర్యటించింది. హరిద్వార్ నుండి కోయంబత్తూర్ చేరుకోవడానికి ఆవిడకు మూడేళ్లు పట్టింది. కోయంబత్తూరులో ఆవిడ ఒక హనుమంతుని ఆలయం వద్ద ఆశ్రయం పొంది తన దైనందిన ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాలను కొనసాగించింది. ప్రజలు ఆవిడ పట్ల ఆకర్షితులయ్యారు. ఆవిడ గురువు కోయంబత్తూరు జిల్లాలోని వేలంకురిచిలో ఉండేవారు. ఆయన ఒక కాఫీ తోట యజమాని. కుటుంబసమేతంగా అక్కడ నివసించేవారు. శ్రీరాముని భక్తుడైన ఆయన తన నివాసానికి సమీపంలోనే ఒక చిన్న ఆలయాన్ని కూడా నిర్మించుకున్నారు. వృద్ధ మహాత్మురాలు ఆ గ్రామంలో ఆరునెలలపాటు గడిపిన తర్వాత, ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని సరైసేట్రై/సరైరసి(సరైతరేసా)లో ఉన్న తన ఇంటికి వెళ్ళడానికి బయలుదేరి దారిలో పండరీపురం దర్శించి అక్కడినుండి నేరుగా పూణే వచ్చింది. 


అవస్థి ఒక యోగి భక్తుడైన తన స్నేహితునితో కలిసి ఆ మహాత్మురాలి దర్శనానికి వెళ్ళాడు. ఆ సమయంలో అతను వివేకానందుని రాజయోగం అభ్యసిస్తున్నందున కుండలిని, అది వివిధ చక్రాల గుండా ప్రయాణించడం వంటి విషయాలపై ఆవిడను ప్రశ్నించాలని అనుకున్నాడు. కానీ వాళ్ళు వెళ్లే సమయానికి ఆ మహాత్మురాలి చుట్టూ భక్తులు, పండితులు, నాస్తికులు, దూషించేవారు చాలామంది ఉన్నారు. కాబట్టి వాళ్ళు ఆవిడతో మాట్లాడే అవకాశం తమకు చాలా తక్కువని భావించి దూరంగా కూర్చుని, ఒక నిర్ణిత సమయం వరకు చూసి ఆవిడతో మాట్లాడే అవకాశం లభించకపోతే వెళ్ళిపోవాలని నిశ్చయించుకున్నారు. ఆ సమయానికి సరిగ్గా 5 నిమిషాల ముందు ఆవిడ తమ చెంత ఉన్న జనసమూహాన్ని చెదరగొట్టడానికి చాలా తెలివైన ఉపాయం ఒకటి పన్నారు. ఆమె అకస్మాత్తుగా తన ముఖంపై ముసుగు వేసుకొని, "చనిపోతున్నాన"ని చెప్పి, అందరినీ వెళ్లిపొమ్మంది. దాంతో అందరూ వెళ్ళిపోయారు. సహజంగానే అవస్థి, అతని స్నేహితుడు కూడా వెళ్ళిపోవాలని అనుకున్నారు. కానీ వెళ్లేముందు నమస్కరించుకుందామని ఆవిడ దగ్గరకు వెళ్ళసాగారు. వాళ్ళు ఆవిడను సమీపిస్తుండగా, ఆవిడ తన ముసుగు తీసేసి కూర్చుని, వాళ్ళను దగ్గరకు రమ్మని సైగ చేసారు. వాళ్ళు "మీ ఆరోగ్యం బాగోలేదు, మేము మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టమ"ని అన్నారు. అందుకు ఆవిడ, "మీకోసమే అనారోగ్యం నటిస్తున్నాన"ని చెప్పి, తమకున్న శక్తులకు సాక్ష్యాన్ని చూపింది. అప్పుడు వాళ్ళు కుండలిని, చక్రాల చిత్రమున్న పుస్తకం ఆవిడకు చూపించి, ఆ విషయం గురించి తమకు భోదించగలరా అని అడిగారు. ఆవిడ ఆ పుస్తకాన్ని తిరిగిచ్చి, తమ గురు మహారాజ్ తనకి భక్తి మార్గాన్ని మాత్రమే చూపించినందువల్ల యోగ మార్గ విషయమై తాను ఎటువంటి సహాయం చేయలేనని చెప్పింది. వాళ్ళు ఆవిడ వద్ద సెలవు తీసుకొని వెళ్లిపోయారు కానీ, ఆమె నిరాడంబర సాధు ప్రవర్తనకు బాగా ముగ్ధులయ్యారు. కాబట్టి, అవస్థి సంధ్య సమయంలో ఆవిడ చెప్పే మాటలు వినడానికి వెళ్తూ జనసమూహానికి దూరంగా చీకటిలో ఒక మూలన కూర్చునేవాడు. ఆ సమయంలో అతని మనసులో పగటిపూట తాను చదువుకున్న విషయాలకు సంబంధించిన సందేహాల పరిష్కారం కోసం కొన్ని ప్రశ్నలు సాధారణంగా ఉండేవి. అతను వాటిని అడగకముందే ఆవిడ మాటల మధ్యలో విషయాన్ని మార్చి, అతని మనసులో ఉన్న ప్రశ్నలనే లేవనెత్తి సమీపంలో ఉన్న పెద్దలు, పండితుల ముందు ఆ ప్రశ్నలను ఉంచేది. వాళ్ళు ఆ ప్రశ్నల గురించి చర్చించి వారివారి సమాధానాలను ఇచ్చేవారు. వాటిని పరిశీలించి, తిరస్కరించిన మీదట ఆవిడ అవస్తేకు సంతృప్తినిచ్చే పరిష్కారాన్ని ఇచ్చేది. ఇంకా ఇదే ప్రశ్నను ఒకప్పుడు తన సద్గురువు కూడా అడిగి, దానికి సమాధానం చెప్పారని ఆవిడ చెప్పేది. ఆవిడ ఒక ఏకాంత సమావేశంలో అవస్థితో, 'కేవలం అతని కోసమే పూణేకి రావడమైందని, తన సద్గురువు తనకు ప్రత్యేక ఆదేశం ఇచ్చారని, హనుమంతుడికి, తన గురువుకి నిత్య పూజ చేసిన తర్వాత జపధ్యానాలు చేస్తున్నప్పుడు తన సద్గురువు నుండి తనకి సందేశాలు లభించాయ'ని చెప్పారు. 


అవస్థికి ఆ మహాత్మురాలి దివ్య శక్తుల పట్ల చాలా గొప్ప గౌరవం ఏర్పడి తన స్నేహితులను తనతో పాటు వచ్చి ఆవిడను దర్శించి, ప్రణామాలు అర్పించేలా ప్రోత్సహించాడు. వాళ్ళు కూడా ఆవిడ ప్రసంగాలకు హాజరవుతూ ఆవిడకు సన్నిహితులయ్యారు. ఒకరోజు ఆవిడ స్నేహితుని ఇంటి వద్ద ఉన్న అవస్థికోసం కబురు పంపింది. దాంతో అతను తన స్నేహితుడు, అతని తమ్ముడు, వారిద్దరి భార్యలు కలిసి ఆవిడ వద్దకు వెళ్లారు. అప్పుడు ఆవిడ, తాము త్వరలో ఆ ప్రదేశం విడిచి వెళ్ళిపోతున్నామని, అవస్థి తదితరులు అంగీకరిస్తే, తమ గురు మహారాజ్ ఆదేశానుసారం కొన్ని మంత్రాలు, ఉపదేశాలు ఇవ్వాలనుకుంటున్నానని చెప్పింది. కానీ అవస్థికి తనకొక గురువు ఉండాలనే కోరిక లేదు, అదికాక తనకున్న షరతులు అంగీకరిస్తే తప్పా తాను మంత్రాన్ని అంగీకరించదలచుకోలేదు అతను. ఆవిడ అతనితో, తాను ప్రత్యేకంగా అవస్థిని కలవడానికే పూణే వచ్చానని, తన సలహాను అంగీకరించడంలో ఎలాంటి హాని లేదని చెప్పింది. అతను, 'తాను ఎలాంటి జపమాల ఉపయోగించనని, జపాల సంఖ్యను లెక్కించనని, జపం చేసే సమయం మరియు ప్రదేశం గురించి ఎలాంటి విధివిధానాలు పాటించనని, తన మనస్సు వేరే ఏ పనిలోనూ  నిమగ్నమై లేనప్పుడు కేవలం మానసికంగా జపించుకుంటానని' అని షరతు విధించాడు. అందుకు ఆవిడ అంగీకరించి, అతనికి పంచాక్షరి ఉపదేశించి, "నేను నీకు గురువుగా ఉండబోను. ఎందుకంటే, నువ్వే నా గురువని భావిస్తున్నాన"ని చెప్పి అతన్ని సంతోషపెట్టింది. తర్వాత ఆమె అతనితోపాటు  ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ పంచాక్షరి మంత్రాలను ఇచ్చింది. అయితే పురుషులకు ఇచ్చేటప్పుడు దానికి ముందు 'హరి ఓం' అని చేర్చి, స్త్రీలకు ఇచ్చేటప్పుడు దానిని విడిచిపెట్టి ఇచ్చింది. ఆవిడ జపంలో, పంచాక్షరిలోని అక్షరాలకు ఒకదాని తర్వాత మరొకదానికి ప్రాధాన్యతనిస్తూ, ప్రతి అక్షరాన్ని పంచభూతాలు మరియు ఐదుగురు అధిష్టాన దేవతలకు ప్రతీకలుగా చిన్న చిన్న మార్పులు చేసింది. జపంలోని మొదటి మూడు అక్షరాలపై మనస్సును కేంద్రీకరించాలని, ఆ తర్వాత కేవలం ప్రణవం (ఓంకార నాదం)మీద, చివరగా ఉచ్వాస, నిశ్వాసాలు(ప్రాణాయామం)పై దృష్టి పెట్టాలని ఆమె అవస్తేకు సూచించింది. ఇంకా ఆ అక్షరాల అధిదేవతల దర్శనం కోసం ఆత్రుత వద్దని, ముఖ్యంగా మంత్రాన్ని బిగ్గరగా ఉచ్చరించవద్దని, తన సూచనలను సాధ్యమైనంత శ్రద్ధగా పాటించమని చెప్పి తన కొడుకును చూడటానికి పూణే విడిచి వెళ్లిపోయింది. ఇదంతా 1898లో జరిగింది.


తర్వాత ఒకసారి అవస్థి ఎంతో ఇష్టపడే శాంతి అనే అమ్మాయి ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయింది. అతను ఆమెకోసం వెతుకుతుంటే, "మీరు దేనికోసం వెతుకుతున్నారు?" అని దూరం నుండి ఆ పాప అడిగింది. అతను, "శాంతికోసం" అని సమాధానమిచ్చాడు. అప్పుడు ఆమె, "శాంతి ఇలా వెతకడం వల్ల లభించదు గాని, ప్రశాంతంగా వేచి ఉండటం వల్ల దానంతట అదే వస్తుంది" అని బదులిచ్చింది. ఒకరోజు ఆ అమ్మాయి తండ్రి, అవస్థి, మరికొంతమంది దైవమూ, సాక్షాత్కారమూ గురించి చర్చించుకుంటుండగా ఆ అమ్మాయి అక్కడికి వచ్చి, "మీలో ఎవరైనా దేవుణ్ణి చూశారా?" అని అడిగింది. తర్వాత ఆ అమ్మాయి అవస్థిను సూటిగా, "మీకు సాక్షాత్కారం అయిందా?" అని అడగగా, "లేదు" అని సమాధానమిచ్చాడతను. తర్వాత ఒకరోజు అవస్థి తుకారాం రచనలను చదువుతుండగా, ఒక 'అభంగం'(భక్తి గీతం) కనిపించింది; అందులో తుకారాం అక్కడికక్కడే దీక్షను ప్రసాదించడం గురించి నొక్కి చెప్పడం చూసి అతను ఆశ్చర్యచకితుడై, నిశ్చలంగా ఉండిపోయాడు. ఆ సమయంలో అతనికి పక్కనే ఉన్న కిటికీ బయటనుండి భగవంతుండు 'లోపలికి రావాలా?' అని అడుగుతున్నట్లు అనిపించింది. అప్పుడు అతను దర్శనానికి తాను ఇంకా అర్హుడిని కాదని భావించి, 'వద్దు, వద్దు' అని అన్నాడు. దేవుడిని చూసి ఆ తీవ్రతను తట్టుకునే శక్తి తనకు లేదనిపించడంతో అతను పారాయణను ఆపివేశాడు. ఇకపై దేవుడిని ఇబ్బందిపెట్టనని ప్రమాణం కూడా చేసుకున్నాడు. అయితే శాంతి అతన్ని, తనకు సాక్షాత్కారం ప్రసాదించమని శ్రీరాముడిని ప్రార్థించమని చెప్పడంతో అతను ప్రతి రాత్రి ప్రార్థిస్తానని ఆమెకి మాటిచ్చాడు. ఆమె కూడా ప్రతి రాత్రి పడుకునే ముందు సాక్షాత్కారం కోసం ప్రార్థించేది. 1912లో ఒకరోజు రాత్రి అతను పూజించే దైవమున్న హాలులోని ద్వారం పైభాగం నుండి శ్రీరాముడు నెమ్మదిగా కిందికి దిగి వస్తున్నట్లు అతనికి అనిపించింది. అతను నమస్కరించాడు, కానీ ఆ దైవస్వరూపం యొక్క వక్షస్థలానికి పైభాగాన్ని చూసేలోపే ఆ దృశ్యం అదృశ్యమైంది. అందువల్ల అతను కేవలం కాళ్లు, నడుము భాగాన్ని మాత్రమే చూడగలిగాడు. ఆ అనుభవాన్ని మళ్లీ పొందడం ఇష్టం లేక అతను రాత్రిపూట ప్రార్థించడం మానేశాడు, అప్పటి నుండి ఆ నిర్ణయానికే కట్టుబడి ఉండసాగాడు.


తరువాయి భాగం వచ్చేవారం..


సోర్స్:- లైఫ్ అఫ్ సాయిబాబా బై బి.వి. నరసింహస్వామి.

Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2121వ భాగం....

ఈ భాగంలో అనుభవాలు:

1. సమస్యలకు పరిష్కారం చూపే బాబా
2. ఎంత పెద్ద సమస్య అయిన బాబా అనుగ్రహంతో సమసిపోతుంది
Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2120వ భాగం....

ఈ భాగంలో అనుభవం:

  • బాబా ప్రేమ అపారం
Read More

శ్రీపురుషోత్తం రఘునాథ్ అవస్థి - 1వ భాగం....

పూణేకు చెందిన పదవీ విరమణ చేసిన న్యాయమూర్తి శ్రీపురుషోత్తం రఘునాథ్ అవస్థి ఉరఫ్ దాజీసాహెబ్ అవస్థి(B.A., LLB.) సాయిబాబా భక్తులలో ఒకరు. అతను సజ్జనుడు, సత్ప్రవర్తన గల గృహస్థుడు. నిరాడంబరత, పవిత్రత అతని శరీరంలో అణువణువునా జీర్ణించుకుపోయాయి. పెద్ద అధికారి అయి కూడా చాలా వినయశీలిత, దానగుణం కలవాడు, నిజమైన కర్మయోగి(నిస్వార్థంగా కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించేవాడు), ఏకనిష్ఠ భక్తిమార్గపరుడు(మనసును వేరే వైపుకు మళ్లించకుండా కేవలం ఒకే ఒక దైవంపట్ల భక్తిప్రపత్తులు కలిగి, ఆ దైవమే తన సర్వస్వమని జీవించే వ్యక్తి). సాయిబాబా సన్నిధిలోకి వచ్చిన క్షణం నుంచే, ఆయనకు పరమ భక్తుడయ్యాడు అతను. భగవద్గీత అతనికి అత్యంత ఇష్టమైన గ్రంథం. ఇతను చేసిన గొప్ప సుకృతం ఏమిటంటే, ఒకవేళ ఇతను లేకపోయి ఉంటే, శ్రీ బి.వి.నరసింహస్వామి భారతదేశమంతటా బాబా తత్వాన్ని అంత స్థాయిలో ప్రచారం చేయగలిగేవాడు కాదు.


శ్రీ పి.ఆర్.అవస్థి 1870, ఫిబ్రవరి నెలలో ఒక సాంప్రదాయ కుటుంబంలో జన్మించాడు. అతను దాదాపు రెండు దశాబ్దాల పాటు ఎంతో యోగ్యులు, పవిత్రులు ఆయిన వ్యక్తుల సాంగత్యాన్ని పొందాడు. 6ఏళ్ళ వయసప్పుడు 'దేవ్ మమ్లత్‌దార్'గా ప్రసిద్ధి చెందిన సతారా మమ్లత్‌దార్ శ్రీయశ్వంత్ రావు భాస్కర్‌ అనే సత్పురుషుని దర్శించి, వారి చేతుల మీదుగా ఒక జామపండును ప్రసాదంగా పొందిన భాగ్యశాలి అతను. కొంతకాలానికి దేవ్ మమ్లత్‌దార్‌కి నాసిక్‌కు బదిలీ అయింది. అప్పుడు శ్రీఅవస్థి తండ్రి కూడా నాసిక్‌లోనే ఉన్నందువల్ల చిన్నవయసునుండే అవస్థికు తరచూ దేవ్ మమ్లత్‌దార్‌ను దర్శించుకుని, భద్రాచల శ్రీరామదాసు భక్తి వంటి వారి అద్భుతమైన భక్తి గురించి తెలుసుకునే అనేక అవకాశాలు లభించాయి. దేవ్ మమ్లత్‌దార్ ఎంతో దయ కలవారు; ఒక పేదవాని కొడుకు పెళ్ళికి ధన సహాయం చేసాడు. నిజానికి ఆ సమయంలో అతని వద్ద డబ్బు లేదు. అయినా డబ్బు సమకూరినప్పుడు తిరిగి జమచేయొచ్చనే ఉద్దేశంతో, తన ఆధీనంలో ఉన్న ప్రభుత్వ ఖజానా నిధులు ఇచ్చాడు. ఈ విషయం బయటకు పొక్కడంతో, ఎవరో జిల్లా కలెక్టర్‌కు ఫిర్యాదు చేశారు. దాంతో కలెక్టర్ ఆకస్మిక తనిఖీకి వచ్చి ఖజానాను పరిశీలించి, ఆపై ఉన్న నగదు నిల్వలతో అకౌంట్స్ సరిచూచే ప్రయత్నం చేసారు. అవేవీ తెలియని దేవ్ మమ్లత్‌దార్ ఇంట్లో ప్రశాంతంగా తన దైనందిన కార్యక్రమాలతోపాటు పూజ చేసుకుంటున్నారు. పూజ తదితర పనులు పూర్తయిన తర్వాత, కలెక్టర్ లెక్కలను మరియు నగదు నిల్వను సరిచూశారని, రెండూ సరిగ్గా సరిపోయాయని ఆయనకు తెలిసి ఎంతో సంతోషించి లోటును భర్తీ చేసినందుకు తన ఇష్టదైవానికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకున్నారు. ఆయన పదవీ విరమణ చేసిన తర్వాత అత్యంత ధార్మిక జీవితాన్ని గడుపుతూ యువకులు, వృద్ధుల మనస్సులు ఎంతగానో ప్రభావితం చేసారు. ఆయన వల్ల అవస్థి చాలా ప్రభావితుడయ్యాడు. ముఖ్యంగా 1887-90 మధ్య, అంటే అతని 17 నుండి 20 సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు దేవ్ మామ్లత్‌దార్ నాసిక్‌లో నిష్టాగరిష్ట ఏకాంత జీవితాన్ని గడుపుతున్నప్పుడు అవస్థి, అతని తండ్రి తరచుగా ఆయనను సందర్శించి, గణనీయమైన భక్తి  ప్రభావాన్ని పొందారు. ఇలా అవస్థి ఆధ్యాత్మిక జీవితానికి చాలా ముఖ్యమైన పునాది పడింది.


1889లో అవస్థి తన 19వ ఏట, ఒక వీధిలోని బజారు గుండా వెళ్తున్నప్పుడు అర అణాకు చిన్న భగవద్గీత ప్రతి దొరికితే దాన్ని కొని తన జేబులో జాగ్రత్తగా భద్రపరుచుకుని ప్రతిరోజూ తీరిక సమయాల్లో పఠింస్తుండటం అతని అలవాటుగా మారింది. ఆ అలవాటు అతని తరువాతి జీవితంలో చాలా మేలు చేసింది.

 

కొద్దికాలానికి అవస్థి కళాశాలలో చదువుతున్నప్పుడు జాన్ స్టువర్ట్ మిల్, స్పెన్సర్‌ల గురించి చేసిన అధ్యయనం అతని మనస్సుని పాశ్చాత్య దేశాలలో ప్రబలంగా ఉన్న సంశయవాదం, నాస్తికత్వం సులభంగా ఆకర్షించాయి. దాంతో అతను నాస్తికుడిగా, వాద స్వభావం గలవాడిగా, అహంకారిగా మారి ఉపన్యాసకుడిగా, వాదనాపటిమగలవాడిగా రాణించాలని, చాలా డబ్బు సంపాదించాలని కోరుకున్నాడు. అతనిని మునపటి భక్తి ప్రభావం విడిచిపెట్టినట్లే కనిపించింది. ఈ నాస్తికత్వం ఎనిమిది సంవత్సరాలు, అంటే 1890 నుండి 1898 వరకు కొనసాగింది. అయితే ఆ కాలంలో కూడా దైవ సంకల్పం వల్ల అతను గీతా పఠనం మానలేదు. అదికాక అతని నాస్తికత్వానికి ఎదురుదెబ్బలు తగిలే కొన్ని సంఘటనలు జరిగాయి.


ఒకసారి అతనికి శ్రీమద్భాగవతంకి సంబంధించిన ఒక కాగితం దొరికితే, దాన్ని తీసి చదివాడు. అందులోని శ్లోకాలలో వ్యక్తి దేవుని నుండి దారి తప్పి, మాయలో చిక్కుకున్నప్పుడు కలిగే ద్వైత భావన వల్ల భయం పుడుతుందని, అది వ్యక్తి యొక్క దైవ విచారణను(భగవదన్వేషణ) మరుగుపరిచి, దైవంలో ఐక్యం కాకుండా నిరోధిస్తుందని వర్ణించబడి ఉంది. 


మరోసారి ఒక అందమైన దక్షిణ భారత మహిళ శ్రీరాముని విగ్రహం ముందు నిలబడి, చక్కటి హావభావాలు ప్రదర్శిస్తూ తమిళంలోనో, తెలుగులోనో మీరాబాయి, ముక్తాబాయి, జానాబాయి మొదలైన వారిని ప్రస్తావిస్తూ పాడిన పాటలు సహజంగానే చాలా సున్నితస్తులైన శ్రీఅవస్థి మనసుని మునుపటిలా భక్తి యొక్క సౌందర్యాన్ని, ప్రయోజనాన్ని అనుభూతి చెందేలా చేసాయి.


ఇంకోసారి అవస్థి తన పెదనాన్న/చిన్నాన్న పిల్లలతో దేవుని ఉనికి గురించి తీవ్రమైన చర్చలో నిమగ్నమయ్యాడు. ఆ చర్చకు వాళ్ళు తమ మేనమామ అయిన శ్రీబాలభీమ ఠాకూర్‌దాస్‌ను న్యాయనిర్ణేతగా నియమించుకున్నారు కానీ, వాళ్ళు ఆయన్ని సంప్రదించకుండానే చర్చ సాగించారు. ఆ చర్చ అంతులేకుండా కొనసాగింది. వాళ్లలో ప్రతి ఒక్కరూ మరొకరిని ఓడించాలని, తమ వాదనే సరైనదని ఒప్పించేలా ప్రయత్నించారు. చివరికి అవస్థి కీర్తనలు, పురాణాలపై గొప్ప నమ్మకమున్న తమ మేనమామని సంప్రదించి, "సాధుసత్పురుషులు వర్ణించబడినంత గొప్పవారని నిజంగా, నిజాయితీగా మీరు నమ్ముతున్నారా? ఆ విషయంలో నాకు నమ్మకం కలిగించగలరా?" అని అడిగాడు. అప్పుడు అతని మేనమామ అతన్ని గుడి లోపల ఉన్న శ్రీరాముని విగ్రహం ముందుకి తీసుకెళ్లి, ‘పవిత్ర గ్రంథాలలో చెప్పబడిన ప్రతి మాటను తాను పూర్తిగా విశ్వసిస్తున్నానని, అటువంటి సత్పురుషులను కలుసుకునే భాగ్యం నీకు కలుగుతుందని ఆశిస్తున్నానని, ఆ సత్పురుషుని ద్వారా ప్రత్యక్ష అనుభవాన్ని పొందిన తరువాత, నువ్వు కూడా అదే నిశ్చయానికి వస్తావని’ గట్టిగా ప్రమాణం చేశాడు. అప్పుడు శ్రీఅవస్థి, "సశరీరులుగా ఉన్న కొందరు సత్పురుషుల పేర్లు చెప్పమ"ని అడిగాడు. అతని మేనమామ, (1) పలుస్‌కు చెందిన దొండి బూవా, (2) ఫల్తాన్‌కు చెందిన హరి మహారాజ్ మరియు (3) కొల్హాపూర్‌కు చెందిన శ్రీకుంభారస్వామి పేర్లను చెప్పి వీరిని సందర్శించి, పరీక్షిస్తే నమ్మకం కలుగుతుందని చెప్పి, వారిని కలుస్తాన్నన్న వాగ్దానం అతని వద్ద నుండి తీసుకున్నాడు. అదృష్టవశాత్తు శ్రీఅవస్థి పైన పేర్కొన్న ముగ్గురినీ భవిష్యత్తులో కలుసుకోగలిగాడు.


శ్రీఅవస్తే అతని మేనమామతో మాట్లాడిన తర్వాత డాక్టర్ బీసెంట్ మరియు డాక్టర్ రిచర్డ్‌సన్‌ల తత్వశాస్త్ర ఉపన్యాసాలకు హాజరై, తత్వశాస్త్రం(వేదాంతం), మత గ్రంధాలు చదివాడు. 1896వ సంవత్సరం చివరిలో పూనాలో ప్లేగు వ్యాధి ప్రబలింది. అప్పుడు అవస్థికి ప్రాణం, ఆస్తుల పట్ల కలిగిన ఆందోళన అతనిని దేవుని వైపు నడిపించింది. ప్లేగు వ్యాధి నుండి ఆశ్రయం కోసం అతను జ్ఞానేశ్వర్, ఏక్‌నాథ్, నామ్‌దేవ్, తుకారాం, రామదాస్ వంటి మహారాష్ట్ర సత్పురుషుల జీవిత చరిత్రలను భక్తిశ్రద్ధలతో చదవడం ప్రారంభించాడు. తార్గావ్‌లోని తన మేనమామ ఇంటికి వెళ్లి అక్కడ అందుబాటులో ఉన్న కృష్ణుడు మొదలైన అవతారపురుషల గురించిన పవిత్ర గ్రంథాలన్నీ ప్రతిరోజూ చదివాడు. అటుపిమ్మట అతను తన మేనమామను పలూస్‌లోని దొండి బూవా గురించి విచారించగా, పలూస్‌కు ఎలా వెళ్ళాలో చెప్పాడతను. దాంతో అవస్థి పలూస్‌కు వెళ్లి దొండి బూవా దర్శనం చేసుకోవాలని బయలుదేరాడు. అతను దారిలో భగవద్గీత చదువుతుండగా, సత్పురుషులు జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తారని చెప్పబడిన నాల్గవ అధ్యాయం, 34వ శ్లోకం వద్ద అకస్మాత్తుగా ఆగి, ఆ దొండి బూవా వద్ద ఈ విషయం పరీక్షించి, అతను తనకు జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తాడో, లేదో తెలుసుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. కానీ పలూస్‌లో ఒక ఆలయం వెలుపల కూర్చుని ఉన్న దొండి బూవాను చూసి ఆయన శూద్రుడని భావించాడు అతను. అందువల్ల ఆయనకి నమస్కరించడం ఒక బ్రాహ్మణునిగా తనకి సులువు అనిపించలేదు. బూవా అతనితో కటువుగా, "గుడి లోపలకి వెళ్లి నమస్కరించు" అని చెప్పారు. అతనికి అది సులభంగా అనిపించి లోపలికి వెళ్ళాడు. చూస్తే, అక్కడ పూజించబడుతున్నది అదే శూద్ర బూవా చిత్రపటం! అక్కడ వేరే ఏ విగ్రహం లేదు. దాంతో అతను బయట ఉన్న శూద్రుడే లోపల పూజించబడుతున్న దేవుడని గ్రహించాడు. ఏదేమైనా తన చేతిలో ఉన్న పువ్వులు, నైవేద్యాలు అక్కడ ఉంచి తన మనసులో ఉన్న సందేహాలతో తర్జనభర్జనపడుతూ అక్కడ రెండు గంటల సమయం గడిపాడు. తర్వాత బయటకు వచ్చి దొండి బూవాకు క్షమాపణ చెప్పి, "మీకు ఈ శక్తులు ఎలా వచ్చాయ"ని అడిగాడు. దానికి ఆయన, "అది చాలా సులభం. కేవలం 'రామ్, రామ్, రాజారామ్ సీతారామ్' అని స్మరిస్తుండు, సర్వం సిద్ధిస్తుంది" అని బదులిచ్చారు. ఆపై దొండి బూవా తనకూ, తన పరివారంకీ వంట చేయమని అవస్తేతో అన్నారు. తర్వాత ఇతరుల ఉప్పు తినడం, వారికి ఋణపడి ఉండటం ఇష్టం లేనందున దొండి బూవా స్వయంగా ఉప్పు అతనికి ఇవ్వడమే కాకుండా అవస్థి తయారుచేసిన వంటకాలలో తామే తమ ఉప్పు కలిపారు. ఇంత జరుగుతున్నా దొండి బూవాను తన గురువుగా స్వీకరించడానికి అవస్థి ఇష్టపడలేదు, ఆయన కూడా, "నేను ఎవరికీ గురువుగా ఉండాలనుకోవడం లేద"ని చెప్పి తమ ఆశీస్సులు అతనికి ఇచ్చారు. అవస్తే తిరిగి వచ్చేశాడు.


తర్వాత అవస్థి మనసులో ప్రశ్నలతో పరమహంస(జ్ఞానోదయం పొంది, ఆధ్యాత్మికంగా అత్యున్నత స్థాయికి చేరిన వ్యక్తి) అయిన ఒక బ్రాహ్మణ గురువును కలిసి, “బ్రహ్మజ్ఞానం పొందవచ్చా?" అని అడిగాడు. ఆయన అతన్ని నేలపై పడుకోమని, ఆయన కూడా అతని పక్కన పడుకుని, "భయపడవద్దు" అని హెచ్చరించి అతని గొంతుపై చేయిపెట్టి గట్టిగా నొక్కేశారు. అతను భయపడి ఆయన పట్టు నుండి విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. అప్పుడు ఆయన, "నువ్వు పిరికివాడివి. వెళ్ళిపో, నువ్వు బ్రహ్మజ్ఞానం పొందలేవు" అని అన్నారు.


తరువాయి భాగం వచ్చేవారం..


సోర్స్:- లైఫ్ అఫ్ సాయిబాబా బై బి.వి. నరసింహస్వామి
Read More

సాయిభక్తుల అనుభవమాలిక 2119వ భాగం....

ఈ భాగంలో అనుభవం:

  • సంపూర్ణ విశ్వాసముంటే అన్ని అనుగ్రహిస్తారు బాబా
నా పేరు మాధవి. మేము అమెరికాలో ఉంటాము. నేను నా భర్తకోసం ఈ సంవత్సరం(2026) ఒక సర్‌ప్రైజ్ పుట్టినరోజు పార్టీ ప్లాన్ చేయాలని సంకల్పించి మొట్టమొదట బాబాను ఆహ్వానించి, 'అంతా సజావుగా జరిగేలా చూడమని, అలాగే చివరి క్షణం వరకు సర్‌ప్రైజ్‌నా భర్తకి తెలియకుండా రహస్యంగా ఉంచమని' ఆయనను కోరాను. తర్వాత అన్నీ ప్రణాళిక చేసి, నా భర్త స్నేహితులను ఆహ్వానించాను. వాళ్ళు మావారి పుట్టినరోజు రేపనగా ముందురోజు సర్ప్రైజ్ బయటపెట్టడానికి ప్రయత్నించారు కానీ, బాబా దయవల్ల బయటపడలేదు. అయితే మావారు మర్నాడు బయటకు వెళ్లాలని అన్నారు. నేను ఆయన్ని వెళ్లోద్దని చెప్పినా, ఆయన వినలేదు. చివరికి నేను అంతా బాబా పాదాల చెంత వదిలేశాను. బాబా దయవల్ల మావారు ఇంట్లోనే ఉండటానికి ఒప్పుకున్నారు. ఒకవేళ ఆయన బయటకు వెళ్లి ఉంటే, నా ప్రణాళిక మొత్తం దెబ్బతిని ఉండేది. మర్నాడు సాయంత్రం నేను ఎంతోకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న క్షణం ఎట్టకేలకు వచ్చింది. ఆ సర్‌ప్రైజ్‌ను చూసినప్పుడు నా భర్త ముఖంలోని హావభావాలను చూసి నాకు చాలా సంతోషమేసింది. పార్టీ మొత్తం చాలా బాగా జరిగింది. పార్టీ అయిపోయిన తర్వాత నా భర్త చాలా సంతోషంగా, "నాకు ఈ పార్టీ గురించి ఏమాత్రం తెలీదు. ఇలా జరుగుతుందని నేను ఎప్పుడూ ఊహించలేద"ని నాతో చెప్పారు. "బాబా! మీ అనుగ్రహం లేకుండా ఇదంతా సాధ్యమయ్యేది కాదని నాకు తెలుసు. మీరు ఏదో ఒక రూపంలో నా భర్తని ఆశీర్వదించడానికి, అంతా చక్కగా జరిగేలా చూడటానికి వచ్చారని నేను మనస్ఫూర్తిగా నమ్ముతున్నాను బాబా. చాలా చాలా ధన్యవాదాలు బాబా".

మేము మా అమ్మ, నాన్నలను అమెరికాకు తీసుకొని రావాలని ప్రణాళిక చేసాము. కానీ మొదట మా నాన్నకి తన ఆఫీసులో అనుమతి లభించలేదు. నేను ఆశలన్నీ వదులుకున్నప్పటికీ సమస్యను బాబా పాదాల చెంత పెట్టాను. బాబా దయవల్ల ఆశ్చర్యకరంగా ఒక నెల సెలవు నాన్నకి మంజూరైంది. నేను సంతోషంగా చాలా ధన్యవాదాలు బాబాకి చెప్పుకొని, "మా అమ్మానాన్నలు సంతోషంగా ఇక్కడికి వచ్చి, ప్రశాంతంగా ఇక్కడంతా ఆస్వాదించాలి. ఎలాంటి ఇబ్బందులు లేకుండా క్షేమంగా ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాల"ని బాబాను ప్రార్థించాను. వాళ్ళు ఇక్కడున్న నెల రోజుల్లో మేము అనేక చోట్లకి పర్యటించాలని ప్రణాళిక చేసాము. ఆ క్రమంలో మేము న్యూయార్క్ వెళ్ళినప్పుడు, నా భర్త సెక్యూరిటీ చెక్ చేస్తున్న సమయంలో తన గాగుల్స్‌ అక్కడెక్కడో పొరపాటున పెట్టేసారు. ఆ సమయంలో ఆయన ఆఫీస్ కాల్‌లో మాట్లాడుతున్నందువల్ల వాటిని అక్కడే వదిలేశానని గమనించుకోకుండా వచ్చేసారు. తర్వాత ఆయన అవి ఎక్కడో పోయాయని గుర్తించారు. ఆ గాగుల్స్ చాలా ఖరీదైనవి, మరీ ముఖ్యంగా అవి పుట్టినరోజు బహుమతిగా తన స్నేహితులు తనకి ఇచ్చినవి. అందువల్ల నాకు చాలా బాధగా అనిపించి, 'బహుశా నేను ఆయన పుట్టినరోజున ఏదైనా తప్పు చేశానేమో! లేదంటే మనస్ఫూర్తిగా ఆ బహుమతి ఇవ్వలేదేమో!' అని ఎన్నో ఆలోచనలు నా మనసులో మెదిలాయి. చివరకి నేను, “బాబా! ఆయన స్నేహితులు ఆ కానుకను మనస్ఫూర్తిగా ఇవ్వకపోయుంటే, ఆ గాగుల్స్ పోయినా ఫర్వాలేదు. కానీ వాళ్ళు మనస్ఫూర్తిగా ఇచ్చి ఉంటే, దయచేసి ఎలాగైనా ఆ గాగుల్స్ మావారి దగ్గరకి తిరిగి వచ్చేలా చేయండి” అని బాబాను ప్రార్థించి సర్వం వారి పాదాల చెంత ఉంచి, పూర్తిగా శరణాగతి చేశాను. ఆ తర్వాత బాబా చేసిన అద్భుతం చూడండి! నా భర్త వెనక్కి వెళ్లి భద్రతా సిబ్బందిని ఆ గాగుల్స్ గురించి అడిగితే, 'వాళ్ళకి అవి దొరికితే, భద్రంగా పక్కన పెట్టి, ఎవరైనా వచ్చి వాటిని తీసుకెళ్తారా అని ఎదురుచూస్తున్నామని' చెప్పి మావారికి ఇచ్చారు. మనం సంపూర్ణ విశ్వాసంతో ప్రతిదీ బాబా పాదాల చెంత ఉంచినప్పుడు, ఆయన తనదైన రీతిలో అన్నింటినీ చూసుకుంటారు. "మీకు చాలా ధన్యవాదాలు బాబా".

మేము న్యూయార్క్‌ పర్యటనలో భాగంగా ఒక చోటకి వెళ్లి, అక్కడినుండి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు ఏ రైలు ఎక్కాలో తెలుసుకోవడానికి రద్దీగా ఉండే అంత పెద్ద నగరంలో రైళ్ల గురించి సరైన సమాచారం తెలుసుకోవడానికి చాలా ఇబ్బందిపడ్డాము. అదే సమయంలో మా నాన్నకి అత్యవసరంగా మూత్రవిసర్జన చేయాల్సిన అవసరం వచ్చింది. ఆయన షుగర్ వ్యాధిగ్రస్తులైనందున తరచుగా బాత్రూంకి వెళ్లాల్సి ఉంటుంది. కానీ దాదాపు గంటసేపు వెతికినా ఒక్క టాయిలెట్ కూడా కనపడలేదు. నాన్న నడవడానికి చాలా ఇబ్బందిపడ్డారు. ఆయన్ని నేను అంతకు ముందెన్నడూ ఆ స్థితిలో చూడని నేను  ఆయన అంతలా ఇబ్బందిపడటం చూడలేకపోయాను. ఆయన విలవిలలాడటం చూసి నా కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. నాకు చాలా నిస్సహాయంగా అనిపించి, "బాబా! నాన్న ఇలా బాధపడటం నేను చూడలేకపోతున్నాను. దయచేసి మాకు సహాయం చేయండి" అని బాబాను ప్రార్థించాను. బాబా దయవల్ల 15 నిమిషాల తర్వాత మాకు ఒక టాయిలెట్ కనిపించింది. "చాలా ధన్యవాదాలు బాబా. నేను ఎప్పుడూ మా అమ్మానాన్నల ఆరోగ్యం గురించి చింతిస్తూ ఉంటాను. దయచేసి వారిని జాగ్రత్తగా చూసుకోండి బాబా. దయచేసి వారిని ఎల్లప్పుడూ సురక్షితంగా, ఆరోగ్యంగా, సంతోషంగా ఉంచండి".

నేను ఈ అనుభవాలన్నిటి ద్వారా బాబాకు సంపూర్ణంగా శరణాగతి చెందడం వల్ల ఎంత మేలు జరుగుతుందో, శరణాగతి మహిమ ఏమిటో అర్థం చేసుకున్నాను.  ఇంకా ఈ అనుభవాలు నా విశ్వాసాన్ని బలపరిచి, బాబా ఎల్లప్పుడూ మనతోనే ఉంటారని నాకు బోధించాయి. బాబా మన ప్రార్థనలను ఆలకిస్తారు, మన చింతలను అర్థం చేసుకుంటారు, మనం ఊహించని రీతులలో మనల్ని ఆదుకుంటారు. ప్రియ భక్తులారా, మనం మన సర్వస్వాన్ని బాబా పాదాల చెంత మనస్ఫూర్తిగా సమర్పించినప్పుడు, మనం ప్రగాఢమైన శాంతిని అనుభూతి చెందగలము. "ధన్యవాదాలు బాబా. దయచేసి మీ భక్తులందరిపై మీ ఆశీర్వాద హస్తాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఉంచండి. మీకు పూర్తిగా శరణాగతి చెందేందుకు, మీపై అచంచలమైన విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉండేందుకు మాకు శక్తిని ప్రసాదించండి".
Read More

సాయి మహారాజ్ సన్నిధి సోషల్ మీడియా లింక్స్:

సాయి మహారాజ్ సన్నిధి సోషల్ మీడియా లింక్స్:

Subscribe Here

బ్లాగ్ అప్డేట్ నోటిఫికేషన్స్ నేరుగా మీ మెయిల్ కే వచ్చేందుకు క్రింద బాక్సులో మీ మెయిల్ ఐడి టైపు చేసి subscribe పై క్లిక్ చేసి, తరువాత స్టెప్స్ పూర్తీ చేయండి.

Delivered by FeedBurner

Followers

Recent Posts


Blog Logo